Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο κλαμπ των ισχυρών της τεχνολογίας


Στο κλαμπ των ισχυρών της τεχνολογίας
.




? Πριν από ένα χρόνο ήταν οι μεγαλόστομες διακηρύξεις για δορυφορικό οικόπεδο της Κύπρου στο διάστημα και είσοδο της Κύπρου στο κλαμπ των ισχυρών του κόσμου, που κατέχουν διαστημική τεχνολογία. Οι μεγαλόστομες διακηρύξεις του προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου πήραν «στράφι» και η έλλειψη πολιτικής βούλησης δεν επέτρεψαν ακόμη ούτε την εγκατάσταση σταθμού ελέγχου του δορυφόρου στην Κύπρο. Στην Αθήνα βεβαίως όλοι περηφανεύονται για το επίτευγμα της Ελλάδας, το οποίο έγινε με την πολιτική απόφαση του Κώστα Σημίτη και το ισχυρό πείσμα των κυπρίων διευθυντών της
Hellas-Sat οι οποίοι ξεπέρασαν εμπόδια δεκαετιών και τρικλοποδιές πολλών χωρών.

? Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα υπογράψει στην Αμερική τη συμφωνία με το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, το οποίο θα έλθει στο νησί για να δημιουργήσει ερευνητικά κέντρα. Η απόφαση είναι καταπληκτική, αν σκεφτεί κανείς ότι σε αυτό το κέντρο εργάζονται 25 νομπελίστες και δεκάδες άλλες διάνοιες. Πρωτεργάτης σε αυτή την περίπτωση είναι ο Υπουργός Εμπορίου Γιώργος Λιλλήκας, ο οποίος διαθέτει το όραμα να προχωρήσει αυτό το δύσκολο εγχείρημα. Θα πληρώσει η Κύπρος τα πρώτα 10 χρόνια £17εκ. αλλά αν θα υπάρξουν αποτελέσματα και εφευρέσεις που θα βοηθήσουν τον τόπο να πάει μπροστά τότε αξίζει τον κόπο.
? Ο μεγάλος κίνδυνος, είναι να μείνει στη μέση η ακριβή προσπάθεια, όπως τόσες και τόσες μεγαλόστομες διακηρύξεις. Σίγουρα θα υπάρξουν αμφισβητήσεις για την αξία της προσπάθειας σε πολλά επίπεδα, τόσο πολιτικά όσο και επιστημονικά. Πολλοί θα αντιδράσουν και περισσότεροι θα θεωρήσουν ως περιττά τα αποτελέσματα των επιστημονικών ερευνών και εισηγήσεων του κέντρου. Ας μην ξεχνούμε πόσες και πόσες μελέτες σπουδαίων επιστημόνων κατέληξαν σκονισμένες στα ράφια ή και τους κάλαθους πολλών Υπουργείων. Η κυβέρνηση, σημερινή ή αυριανή, θα έχει άραγε τη βούληση να στηρίξει το κέντρο μέχρι τέλους, έστω και αν στα πρώτα του βήματα, υπάρχουν και ατυχίες;
? Η μόνη διαφορά είναι ότι σε αυτή την περίπτωση, η Κύπρος, δεν είναι πλέον το μοναξιασμένο και εν πολλοίς αναρχοαυτόνομο νησί της Μεσογείου, αλλά βρίσκεται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναγκασμένη να ακολουθεί τους κανόνες των Βρυξελλών. Το αυστηρό πλαίσιο που καθορίζουν οι Ευρωπαϊκές οδηγίες και ο κίνδυνος για τιμωρίες από παρασπονδίες παραμονεύει. Η ποιότητα στην παραγωγή προϊόντων είναι μονόδρομος, ενώ κάποιες «αρπακτές» εις βάρος της ποιότητας της ζωής, δεν μπορούν να υπάρχουν. Η εποχή της ασυδοσίας και του «δεν πειράζει» αν μολυνθούν και κάποιοι άνθρωποι έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
? Μια χώρα, ένας τόπος, επιτυγχάνει οικονομικά άλματα, όταν υλοποιήσει μια καινοτομία, δηλαδή όταν βρει μια εφεύρεση, με ευρεία εφαρμογή. Η διαπίστωση ανήκει σε οικονομολόγους και επιβεβαιώνεται από ιστορικά γεγονότα. Πρώτα ήταν η βιομηχανική επανάσταση, η οποία ανέτρεψε αρχές και δεδομένα αιώνων, αντικαθιστώντας τη δύναμη της γης από τη δύναμη της βιομηχανικής παραγωγής. Σήμερα ζούμε την τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών, η οποία οδηγεί στην παγκοσμιοποίηση και την υποβάθμιση της έννοιας του τόπου από την έννοια του χρόνου. Η δύναμη σήμερα βρίσκεται στη συνάρτηση κεφαλαίων και γνώσεων. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών οι οποίες όπως λένε, βρίσκονται μερικές δεκάδες χρόνια μπροστά σε επίπεδο τεχνολογικών επιτευγμάτων από τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου.

? Οι εφευρέσεις συνοδεύονται από τεράστια οικονομικά κέρδη. Περισσότερο στην Αμερική και λιγότερο στην Ευρώπη, τα μεγάλα ερευνητικά κέντρα χρηματοδοτούνται με εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια και ευρώ από ιδιωτικές εταιρίες, οι οποίες φυσικά κερδίζουν πολλαπλάσια από την εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων των ερευνών. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του πρώτου κλωνοποιημένου προβάτου της Ντόλης, η οποία για να «γεννηθεί» απαιτήθηκαν δαπάνες εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία κατέβαλαν φαρμακευτικές εταιρίες. Φυσικά δεν είχαν στη συνέχεια παράπονο, αφού από τα ευρήματα των ερευνών, είχαν ακολούθως πολλαπλάσια κέρδη.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...