Συμπεθεριό
και αλισβερίσι
.
?
Με τους συγγενείς σου φάε, πιες αλλά «αλισβερίσι» ποτέ μην κάνεις, λέει η λαϊκή
ρήση, αλλά τα πράγματα σήμερα όσο και αν φαίνεται παράξενο, είναι κάπως
διαφορετικά.
? Οι οικογενειακές επιχειρήσεις μέσα στην παγκοσμιοποιημέ
νη κοινωνία της κατανάλωσης, ανθούν και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, κόντρα βεβαίως στο μοντέλο της πυρηνικής λεγόμενης οικογένειας και της σύγχρονης λεγόμενης ελευθερίας επιλογής.
? Αυτό δεν σημαίνει ότι οικογενειακές επιχειρήσεις είναι κατ’ ανάγκη μικρές και ασήμαντες βιοτεχνίες. Κάθε άλλο, αφού μπορεί να είναι μέχρι και πολυεθνικές.
? Οικογενειακές επιχειρήσεις με βάση τα κριτήρια που έθεσε πρόσφατα μια παγκόσμια έρευνα, είναι όσες οι αποφάσεις λαμβάνονται κατόπιν οικογενειακού συμβουλίου.
? Ετσι, πρώτη στον κόσμο χώρα με οικογενειακές επιχειρήσεις είναι η Ιαπωνία με ποσοστό 99%, ακολουθεί η Φινλανδία με 93%, οι Ηνωμένες Πολιτείες με 90%, η Γερμανία και η Ελλάδα με 80%. ? Σύμφωνα με την έρευνα, εκπληκτικό είναι το γεγονός ότι ο καθοριστικότερος παράγοντας που διαμορφώνει τις απόψεις των επιχειρηματιών είναι η παιδεία κάθε χώρας και η επιρροή των πολιτιστικών παραγόντων.
? Αυτό βεβαίως παραπέμπει αυτόματα σε κριτήρια τα οποία δεν είναι καθαρά οικονομικά, αλλά έχουν να κάνουν με αυτό που λέμε «αίμα» και παράδοση.
? Ακόμη, σημαντικό είναι και το γεγονός ότι το 60% των επιχειρηματιών δηλώνει ότι ο ανταγωνισμός στους κόλπους της οικογένειας είναι προς όφελος της επιχείρησης, με αποτέλεσμα οι συντάκτες της να εκτιμούν ότι οι οικογενειακές επιχειρήσεις πρέπει να αποτελούν «συναρπαστική εμπειρία». ? Αυτή η λογική έχει σίγουρα ιστορία αιώνων, παρόλο που πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι μια δυναστεία δεν μπορεί να αντέξει πέραν από ένα αιώνα, αφού στη διαδρομή κάποιο «άτακτο» παιδί θα γεννηθεί και θα κάνει θρύψαλα και σκόνη όσα μάζεψαν οι πρόγονοί του.
? Στον ελληνικό χώρο αν κοιτάξει κανείς τα ονόματα των μεγάλων επιχειρηματιών, των ανθρώπων του διεθνούς jet set όπως αυτάρεσκα αρέσκονται να τους αποκαλούν, θα ανακαλύψει φοβερά πράγματα, με κύριο βεβαίως παράδειγμα την περίπτωση Ωνάση.
? Παρόλο που αυτή είναι η φυσική, μυστηριακή εν πολλοίς πορεία, πολλοί είναι αυτοί που πολεμούν με νύχια και με δόντια για να αλλάξουν την παράδοση. ? Συνεργασίες σκοπιμότητας, αποσιώπηση οικογενειακών μυστικών, ακόμη και γάμοι με οικονομικό υπόβαθρο για να στεριωθεί με «αίμα η αυτοκρατορία των αισθήσεων και των παραισθήσεων»
…
? Το ίδιο συμβαίνει και σε επίπεδο αυτοκρατοριών, αφού όπως υποστηρίζουν οι διεθνολόγοι και οι ιστορικοί, κάθε αιώνα γεννιέται και πεθαίνει μια αυτοκρατορία. Τον 18ο αιώνα είχαμε τη Γαλλία, τον 19ο την Αγγλία, τον 20ό την Αμερική και τον 21ο ίσως την Κίνα, όπως λένε οι μελλοντολόγοι.
? Αυτή η λογική της εναλλαγής, η οποία σκανδαλίζει τους πολλούς, φαίνεται ότι αποτελεί το άλλοθι των λίγων στο επίπεδο της δημόσιας υπηρεσίας, όπου ο συγγενής, του συγγενή, ο κουμπάρος του κουμπάρου και όλοι νομίζουν ότι περνούν καλά…
? Καταπιέσεις επί καταπιέσεων για το δήθεν καλό όνομα και την ικανοποίηση του «μέσου» που μπήκε μπροστά για να εξασφαλίσει τη θέση…με τα ανάλογα φυσικά, σπάνια οικονομικά ανταλλάγματα…
? Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, το γεγονός ότι συνήθως όσοι τόλμησαν να αμφισβητήσουν οικογενειακούς θεσμούς και γκρίνιες, όσοι τόλμησαν να αποκοπούν από τον ομφάλιο λώρο της οικογένειας πήγαν μπροστά, δημιουργώντας είτε επιχειρήσεις, είτε πολιτισμό.
? Τελικά, συμπεθεριό με αλισβερίσι ή αλισβερίσι χωρίς συμπεθεριό δεν έχει καμμία σημασία, σημασία έχει ο σεβασμός στους νόμους της φύσης, ο σεβασμός στο νόμο της λογικής και όλα τα άλλα είναι μια συναρπαστική εμπειρία.
? Οι οικογενειακές επιχειρήσεις μέσα στην παγκοσμιοποιημέ
νη κοινωνία της κατανάλωσης, ανθούν και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, κόντρα βεβαίως στο μοντέλο της πυρηνικής λεγόμενης οικογένειας και της σύγχρονης λεγόμενης ελευθερίας επιλογής.
? Αυτό δεν σημαίνει ότι οικογενειακές επιχειρήσεις είναι κατ’ ανάγκη μικρές και ασήμαντες βιοτεχνίες. Κάθε άλλο, αφού μπορεί να είναι μέχρι και πολυεθνικές.
? Οικογενειακές επιχειρήσεις με βάση τα κριτήρια που έθεσε πρόσφατα μια παγκόσμια έρευνα, είναι όσες οι αποφάσεις λαμβάνονται κατόπιν οικογενειακού συμβουλίου.
? Ετσι, πρώτη στον κόσμο χώρα με οικογενειακές επιχειρήσεις είναι η Ιαπωνία με ποσοστό 99%, ακολουθεί η Φινλανδία με 93%, οι Ηνωμένες Πολιτείες με 90%, η Γερμανία και η Ελλάδα με 80%. ? Σύμφωνα με την έρευνα, εκπληκτικό είναι το γεγονός ότι ο καθοριστικότερος παράγοντας που διαμορφώνει τις απόψεις των επιχειρηματιών είναι η παιδεία κάθε χώρας και η επιρροή των πολιτιστικών παραγόντων.
? Αυτό βεβαίως παραπέμπει αυτόματα σε κριτήρια τα οποία δεν είναι καθαρά οικονομικά, αλλά έχουν να κάνουν με αυτό που λέμε «αίμα» και παράδοση.
? Ακόμη, σημαντικό είναι και το γεγονός ότι το 60% των επιχειρηματιών δηλώνει ότι ο ανταγωνισμός στους κόλπους της οικογένειας είναι προς όφελος της επιχείρησης, με αποτέλεσμα οι συντάκτες της να εκτιμούν ότι οι οικογενειακές επιχειρήσεις πρέπει να αποτελούν «συναρπαστική εμπειρία». ? Αυτή η λογική έχει σίγουρα ιστορία αιώνων, παρόλο που πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι μια δυναστεία δεν μπορεί να αντέξει πέραν από ένα αιώνα, αφού στη διαδρομή κάποιο «άτακτο» παιδί θα γεννηθεί και θα κάνει θρύψαλα και σκόνη όσα μάζεψαν οι πρόγονοί του.
? Στον ελληνικό χώρο αν κοιτάξει κανείς τα ονόματα των μεγάλων επιχειρηματιών, των ανθρώπων του διεθνούς jet set όπως αυτάρεσκα αρέσκονται να τους αποκαλούν, θα ανακαλύψει φοβερά πράγματα, με κύριο βεβαίως παράδειγμα την περίπτωση Ωνάση.
? Παρόλο που αυτή είναι η φυσική, μυστηριακή εν πολλοίς πορεία, πολλοί είναι αυτοί που πολεμούν με νύχια και με δόντια για να αλλάξουν την παράδοση. ? Συνεργασίες σκοπιμότητας, αποσιώπηση οικογενειακών μυστικών, ακόμη και γάμοι με οικονομικό υπόβαθρο για να στεριωθεί με «αίμα η αυτοκρατορία των αισθήσεων και των παραισθήσεων»
…
? Το ίδιο συμβαίνει και σε επίπεδο αυτοκρατοριών, αφού όπως υποστηρίζουν οι διεθνολόγοι και οι ιστορικοί, κάθε αιώνα γεννιέται και πεθαίνει μια αυτοκρατορία. Τον 18ο αιώνα είχαμε τη Γαλλία, τον 19ο την Αγγλία, τον 20ό την Αμερική και τον 21ο ίσως την Κίνα, όπως λένε οι μελλοντολόγοι.
? Αυτή η λογική της εναλλαγής, η οποία σκανδαλίζει τους πολλούς, φαίνεται ότι αποτελεί το άλλοθι των λίγων στο επίπεδο της δημόσιας υπηρεσίας, όπου ο συγγενής, του συγγενή, ο κουμπάρος του κουμπάρου και όλοι νομίζουν ότι περνούν καλά…
? Καταπιέσεις επί καταπιέσεων για το δήθεν καλό όνομα και την ικανοποίηση του «μέσου» που μπήκε μπροστά για να εξασφαλίσει τη θέση…με τα ανάλογα φυσικά, σπάνια οικονομικά ανταλλάγματα…
? Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, το γεγονός ότι συνήθως όσοι τόλμησαν να αμφισβητήσουν οικογενειακούς θεσμούς και γκρίνιες, όσοι τόλμησαν να αποκοπούν από τον ομφάλιο λώρο της οικογένειας πήγαν μπροστά, δημιουργώντας είτε επιχειρήσεις, είτε πολιτισμό.
? Τελικά, συμπεθεριό με αλισβερίσι ή αλισβερίσι χωρίς συμπεθεριό δεν έχει καμμία σημασία, σημασία έχει ο σεβασμός στους νόμους της φύσης, ο σεβασμός στο νόμο της λογικής και όλα τα άλλα είναι μια συναρπαστική εμπειρία.
Σχόλια