Η
απειλή της ανεργίας
.
? Η απειλή και η πρόκληση φόβου αποτελούν χειρότερες τιμωρίες από τις ίδιες τις τιμωρίες, συνηθίζουν να λένε αυτοί που ξέρουν από ψυχολογία και όχι μόνο. Η διεθνής πολιτική, άναρχη εν πολλοίς τάξη, στηρίζεται περισσότερο στην απειλή βίας, παρά στην πρόκληση βίας. Αποτελεί κανόνα στη διεθνή σκακιέρα, τα κράτη να ακολουθούν το σύστημα από το φόβο εξόδου από το σύστημα. Όσες χώρες θέλησαν να παραγνωρίσουν τους ισχυρούς της γης, «έφαγαν τα μούτρα τους». Ο Σλόποταν Μιλόσεβιτς σε μια νύκτα από ήρωας έγινε υπόδικος, ο Σαντάμ Χουσέιν από καλό παιδί των δυτικών είναι σήμερα αιχμάλωτος, ο Καντάφι από δαίμονας έγινε σήμερα σεβαστός ηγέτης, αφού πρώτα πλήρωσε αρκετά δισεκατομμύρια σε Αμερικάνους και Βρετανούς.
? Σε επίπεδο πολιτών, η μεγαλύτερη τιμωρία που μπορεί να επιβάλει μια εξουσία, είναι η απειλή της ανεργίας. Η φυλάκιση για ένα αγωνιστή αποτελεί πράξη τιμής και δεν είναι παράλογη η φράση, ότι της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες. Ωστόσο, η αναγκαστική εξαθλίωση, διά της ανεργίας, αποτελεί τη χειρότερη τιμωρία. Η ανεργία δεν συνεπάγεται μόνο στέρηση εσόδων, αλλά κυρίως συνεπάγεται πρόκληση κοινωνικής απομόνωσης και απόρριψης. Τα ψυχολογικά και όχι μόνο προβλήματα πολλαπλασιάζονται και διαλύουν κυριολεκτικά ένα άτομο. Εξάλλου, η σιγουριά του δημοσίου, σε όλο τον κόσμο πλην της Κύπρου, εξαγοράζεται με χαμηλότερους μισθούς και βεβαίως με την δημοσιοϋπαλληλική ταλαιπωρία.
? Ιστορικοί και ερευνητές αναφέρουν ότι ο περίφημος Μάης του 68 στο Παρίσι, η εξέγερση των φοιτητών κατεστάλη με την απειλή της ανεργίας. Οι Γάλλοι σε συνεργασία με τους Εγγλέζους, διοχέτευσαν ψεύτικες στατιστικές για την ανεργία στο BBC, το οποίο αντανακλούσε κατά κανόνα το Υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας. Ο φόβος της ανεργίας κατέστειλε τις εξεγέρσεις και το άγχος του αύριο τιθάσευσε τους νέους που ζητούσαν μια άλλη καλύτερη ζωή. Με τον τρόπο αυτό η σημαντικότερη ίσως επανάσταση των νέων στην ιστορία έγινε ένα απατηλό όνειρο.
? Η ανεργία αποτελεί το τίμημα της ανάπτυξης συνηθίζουν να λένε διάφοροι οικονομολόγοι. Οι ψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, η μείωση των ελλειμμάτων και ο πληθωρισμός, συνοδεύονται αναγκαστικά από την ανεργία. Η αύξηση της παραγωγικότητας είναι κατά κανόνα αποτέλεσμα της καλύτερης οργάνωσης και της πιο οικονομικής διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού, ό,τι και αν αυτό συνεπάγεται.
? Στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, η ανεργία αποτελεί αναγκαίο κακό, για να τιθασευτούν, κατά κύριο λόγο, τα συνδικαλιστικά αιτήματα. Οι εργοδότες με την απειλή των απολύσεων μειώνουν ή και περιορίζουν τα ωφελήματα των εργαζομένων. Όταν ο εργοδότης δεν έχει... είναι αδύνατο και να δώσει. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι εργαζόμενοι. Ξέρουν ότι αν τραβήξουν λίγο περισσότερο το «σχοινί», το πρώτο πράγμα που θα κάνει ο εργοδότης, είναι να ανοίξει τις πύλες για να φύγουν αυτοί που ενοχλούν. Ευτυχώς ή δυστυχώς οι νομοθεσίες προστατεύουν πλήρως τα δικαιώματα εργοδοτών σε όλο τον κόσμο.
? Η σημαντικότερη πτυχή του προβλήματος της ανεργίας, είναι οι κοινωνικές επιπτώσεις. Ψυχολογικά και άλλα προβλήματα γεννιούνται, δημιουργώντας ένα πανάκριβο φαύλο κύκλο. Εκτός από τα επιδόματα ανεργίας, έρχονται οι δαπάνες για θεραπείες σε νοσοκομεία και επιπλέον δίδεται αφορμή για αύξηση της εγκληματικότητας. Οι πρόγονοι μας, την εποχή που δεν υπήρχε η ανεργία, έλεγαν ότι η αργία είναι μήτηρ πάσης κακίας. Σήμερα που η ανεργία δεν είναι επιλογή σε πολλές περιπτώσεις αλλά απότοκο του συστήματος, οι επιπτώσεις είναι πολύ χειρότερες.
Σχόλια