Η
σφαγή των αμνών
.
?
Ο δείκτης τραβάει την κατηφόρα, με το κλάμα και τους οδυρμούς των μικρών, να
ζωγραφίζουν το απατηλό όνειρο της χρηματαγοράς.
? Στο μεγάλο σφαγείο των «αμνών» βλέπουμε τους εγκλωβισμένους επενδυτές να αναζητούν το λάθος και τους μειδιώντας χρηματιστές να αναμένουν το δείκτη να αγγίξει το βυθό.
? Σ’ όλη αυτή τη «φάρσα», η πολιτεία, όπως αυτή μεταφράζεται σε Κυβέρνηση και Βουλή, σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου, παρακολουθούν αμέριμνα τα διαδραματιζόμενα.
? Φωνάζουν οι ειδικοί και όχι μόνο ότι θα πρέπει να αναγκαστούν οι επενδυτικές εταιρείες να υποχρεωθούν να επενδύσουν τα εκατομμύρια τα οποία κατακρατούν, αλλά εις μάτην.
? Ωραίο και τούτο να παίρνεις τα εκατομμύρια του κοσμάκη, να τα έχεις στην Τράπεζα, να απολαμβάνεις τους τόκους και τα πολυτελή γραφεία, να μην ρισκάρεις τίποτα και να μην υπάρχει καμία δύναμη να σε εξαναγκάσει να δουλέψεις.
? Έλα όμως που όταν έρθουν τα περίφημα Αμοιβαία Κεφάλαια, αν ποτέ δεήσουν οι αρμόδιοι και ψηφίσουν το νόμο, και τότε όλα θα αλλάξουν και οι πτωχοί θα μπορούν όποτε θέλουν να παίρνουν πίσω τα λεφτουδάκια τους.
? Φυσικά έτσι «κελέ έτσι ξουράφι θέλει» αφού καλά να πάθουν όλοι αυτοί, έλεγε αυτές τις μέρες ένας «γκρινιάρης» οικονομολόγος που την εποχή των χοντρών αγελάδων φώναζε για τους παραλογισμούς του λεγόμενου πατώματος.
? Είναι δυνατό σε ένα χρόνο, έλεγε και ξανάλεγε η αξία μιας εταιρείας να αυξηθεί κατά πέντε έως και δέκα φορές ή ακόμη και περισσότερες φορές, χωρίς να δείχνει κέρδη και χωρίς να εξαγγείλει προγράμματα δραστηριοτήτων.
? Δεν θα ξεχάσουμε και τα τηλεφωνήματα των οργισμένων επενδυτών, τότε τον καλό καιρό, που φώναζαν ότι είμαστε δήθεν εθνικοί μειοδότες και προδότες γιατί γράφαμε ότι η λογική λείπει από τη χρηματαγορά.
? Ως εδώ το κακό ίσως είναι μικρό, αλλά όταν αρχίσουν να εμφανίζονται τα κοινωνικά προβλήματα, όταν αρχίσουν οι απειλές να γίνονται πράξεις, όταν αρχίσουν οι πτωχοί να οδηγούνται πίσω από τα σίδερα για χάρη των κυρίων με τους λευκούς γιακάδες, τότε θα κλαίμε όλοι μας.
? Αν σήμερα πληρώνουμε μερικά εκατομμύρια για να περιορίσουμε το έγκλημα, φανταστείτε αύριο πόσα θα πρέπει να πληρώσουν όλοι μαζί για τους όσους δεν αντέξουν το χαστούκι.
? Οι κυβερνώντες ας κοιτάξουν τι γίνεται στα κατεχόμενα με τις τράπεζες ή ας θυμηθούν τι έγινε πριν μερικά χρόνια στην Αλβανία με τις περίφημες πυραμίδες και θα καταλάβουν, γιατί δεν νομίζω να απέχουμε και πολύ.
? Τα στατιστικά στοιχεία που δίνουν οι ειδικοί, είναι ακόμη πιο τρομακτικά, αφού με ένα μαγικό τρόπο έφυγαν οικονομίες μιας ζωής, από τις τσέπες χιλιάδων βιοπαλαιστών και κατέληξαν με ένα μαγικό τρόπο στις τσέπες μερικών αστών.
? Αυτή η βίαιη αλλαγή δημιουργεί τους νεόπλουτους αλλά και τους νεόπτωχους και αλίμονο στους πολλούς.
? Οι άρχοντες του τόπου, ξέρουν ή θα πρέπει να ξέρουν ότι κύριο μέλημα τους θα πρέπει να είναι η άρση των ανισοτήτων, δηλαδή η μείωση της ψαλίδας που χωρίζει τους πλούσιους από τους πτωχούς και όχι το αντίθετο.
? Ακόμη και στην πατρίδα του καπιταλισμού την Αμερική, όλοι αναγνωρίζουν και όλοι παραδέχονται ότι χωρίς τους πτωχούς δεν θα υπήρχαν οι πλούσιοι, γι αυτό και όταν πεθάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της περιουσίας τους καταλήγει στο δημόσιο.
? Μπορεί η σφαγή των αμνών να έφερε στο τραπέζι των πλουσίων εκλεκτά γεύματα, αλλά ας μην ξεχνούν ότι υπάρχει και η χώνευση η οποία δεν είναι πάντα χωρίς ταλαιπωρία...
? Στο μεγάλο σφαγείο των «αμνών» βλέπουμε τους εγκλωβισμένους επενδυτές να αναζητούν το λάθος και τους μειδιώντας χρηματιστές να αναμένουν το δείκτη να αγγίξει το βυθό.
? Σ’ όλη αυτή τη «φάρσα», η πολιτεία, όπως αυτή μεταφράζεται σε Κυβέρνηση και Βουλή, σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου, παρακολουθούν αμέριμνα τα διαδραματιζόμενα.
? Φωνάζουν οι ειδικοί και όχι μόνο ότι θα πρέπει να αναγκαστούν οι επενδυτικές εταιρείες να υποχρεωθούν να επενδύσουν τα εκατομμύρια τα οποία κατακρατούν, αλλά εις μάτην.
? Ωραίο και τούτο να παίρνεις τα εκατομμύρια του κοσμάκη, να τα έχεις στην Τράπεζα, να απολαμβάνεις τους τόκους και τα πολυτελή γραφεία, να μην ρισκάρεις τίποτα και να μην υπάρχει καμία δύναμη να σε εξαναγκάσει να δουλέψεις.
? Έλα όμως που όταν έρθουν τα περίφημα Αμοιβαία Κεφάλαια, αν ποτέ δεήσουν οι αρμόδιοι και ψηφίσουν το νόμο, και τότε όλα θα αλλάξουν και οι πτωχοί θα μπορούν όποτε θέλουν να παίρνουν πίσω τα λεφτουδάκια τους.
? Φυσικά έτσι «κελέ έτσι ξουράφι θέλει» αφού καλά να πάθουν όλοι αυτοί, έλεγε αυτές τις μέρες ένας «γκρινιάρης» οικονομολόγος που την εποχή των χοντρών αγελάδων φώναζε για τους παραλογισμούς του λεγόμενου πατώματος.
? Είναι δυνατό σε ένα χρόνο, έλεγε και ξανάλεγε η αξία μιας εταιρείας να αυξηθεί κατά πέντε έως και δέκα φορές ή ακόμη και περισσότερες φορές, χωρίς να δείχνει κέρδη και χωρίς να εξαγγείλει προγράμματα δραστηριοτήτων.
? Δεν θα ξεχάσουμε και τα τηλεφωνήματα των οργισμένων επενδυτών, τότε τον καλό καιρό, που φώναζαν ότι είμαστε δήθεν εθνικοί μειοδότες και προδότες γιατί γράφαμε ότι η λογική λείπει από τη χρηματαγορά.
? Ως εδώ το κακό ίσως είναι μικρό, αλλά όταν αρχίσουν να εμφανίζονται τα κοινωνικά προβλήματα, όταν αρχίσουν οι απειλές να γίνονται πράξεις, όταν αρχίσουν οι πτωχοί να οδηγούνται πίσω από τα σίδερα για χάρη των κυρίων με τους λευκούς γιακάδες, τότε θα κλαίμε όλοι μας.
? Αν σήμερα πληρώνουμε μερικά εκατομμύρια για να περιορίσουμε το έγκλημα, φανταστείτε αύριο πόσα θα πρέπει να πληρώσουν όλοι μαζί για τους όσους δεν αντέξουν το χαστούκι.
? Οι κυβερνώντες ας κοιτάξουν τι γίνεται στα κατεχόμενα με τις τράπεζες ή ας θυμηθούν τι έγινε πριν μερικά χρόνια στην Αλβανία με τις περίφημες πυραμίδες και θα καταλάβουν, γιατί δεν νομίζω να απέχουμε και πολύ.
? Τα στατιστικά στοιχεία που δίνουν οι ειδικοί, είναι ακόμη πιο τρομακτικά, αφού με ένα μαγικό τρόπο έφυγαν οικονομίες μιας ζωής, από τις τσέπες χιλιάδων βιοπαλαιστών και κατέληξαν με ένα μαγικό τρόπο στις τσέπες μερικών αστών.
? Αυτή η βίαιη αλλαγή δημιουργεί τους νεόπλουτους αλλά και τους νεόπτωχους και αλίμονο στους πολλούς.
? Οι άρχοντες του τόπου, ξέρουν ή θα πρέπει να ξέρουν ότι κύριο μέλημα τους θα πρέπει να είναι η άρση των ανισοτήτων, δηλαδή η μείωση της ψαλίδας που χωρίζει τους πλούσιους από τους πτωχούς και όχι το αντίθετο.
? Ακόμη και στην πατρίδα του καπιταλισμού την Αμερική, όλοι αναγνωρίζουν και όλοι παραδέχονται ότι χωρίς τους πτωχούς δεν θα υπήρχαν οι πλούσιοι, γι αυτό και όταν πεθάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της περιουσίας τους καταλήγει στο δημόσιο.
? Μπορεί η σφαγή των αμνών να έφερε στο τραπέζι των πλουσίων εκλεκτά γεύματα, αλλά ας μην ξεχνούν ότι υπάρχει και η χώνευση η οποία δεν είναι πάντα χωρίς ταλαιπωρία...
Σχόλια