Ποιος θα πληρώσει τη ΜΗ λύση
.
Την ιστορία του βοσκού του ψεύτη, θυμίζουν οι φωνές και οι οδυρμοί των
διαφωνούντων με τη λύση του Κυπριακού, ότι τάχα θα χρεοκοπήσουν οι
ελληνοκύπριοι αν επανενωθεί η Κύπρος. Άρχισαν με διαρροές και τρελά σενάρια,
κάνοντας λόγο για κόστος £16 δισ. για να αποκαλυφθεί στη συνέχεια ότι το κόστος
ήταν μόνο £3 δισ. και αυτό σε διάστημα μερικών χρόνων. Είπαν ότι τάχα οι
ελληνοκύπριοι θα πληρώνουν μια ζωή τους τουρκοκύπριους για να φθάσουν στο δικό
μας βιοτικό επίπεδο, για να αποκαλυφθεί στη συνέχεια ότι δεν έχει καμία σχέση
το ένα με το άλλο. Η εξίσωση του βιοτικού επιπέδου θα γίνει σταδιακά και
βεβαίως θα λαμβάνει ανάλογα με αυτά που θα πληρώνει. Ψηλότεροι μισθοί,
ψηλότεροι φόροι και αντιστρόφως χαμηλότεροι μισθοί, καθόλου φόροι. Μήπως δεν
είναι αυτό που συμβαίνει και σήμερα με την μπανανία η οποία ξαφνικά
παρουσιάζεται ως παράδεισος;
- Το πρώτο ερώτημα που τίθεται, είναι αν θα υπάρξει ή όχι κόστος από τη λύση του Κυπριακού. Οι απόψεις των περισσότερων οικονομολόγων - όχι των δικηγόρων - διαφέρουν επί του λεκτικού, αλλά συγκλίνουν επί της ουσίας. Αν αφεθούν οι κανόνες της αγοράς να λειτουργήσουν, τότε θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη και μάλιστα εντυπωσιακή. Αν πάλι τεθούν περιορισμοί και παρεκκλίσεις από τους κανόνες τις αγοράς και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τότε η ανάπτυξη θα καθυστερήσει, ενώ θα αυξηθούν και οι κίνδυνοι παρανομιών. Μακροπρόθεσμα ωστόσο, όλοι εκτιμούν ότι οι περιορισμοί θα ανατραπούν εκ των πραγμάτων και μάλιστα με πρωτοβουλία αυτών - των τουρκοκυπρίων - που θέτουν περιορισμούς. Φέρουν ένα απλό παράδειγμα. Αν απαγορεύεται η χρηματοδότηση ενός ξενοδοχείου από ελληνοκυπριακά κεφάλαια, οι πρώτοι που θα αντιδράσουν θα είναι οι τουρκοκύπριοι οι οποίοι θα αδυνατούν να αναπτυχθούν και να πετύχουν μεγαλύτερα κέρδη. Βεβαίως το χρήμα δεν έχει χρώμα και πατρίδα και άρα ποιος θα μπορέσει να βάλει εθνικές ταμπέλες στα κεφάλαια.
- Θα χρειαστούν κεφάλαια για ανασυγκρότηση των κατεχομένων. Μήπως αυτά τα κεφάλαια θα πάνε σε καταναλωτικές ή αναπτυξιακές δαπάνες; Αν πάνε σε καταναλωτικές δαπάνες οι πρώτοι που θα επωφεληθούν θα είναι οι ελληνοκύπριοι οι οποίοι κυριαρχούν στο εμπόριο. Το παράδειγμα της Ελλάδας είναι χαρακτηριστικό. Πήραν τη δεκαετία του 1980 τεράστια κεφάλαια από τη Ευρωπαϊκή Ένωση και το μόνο που έκαναν ήταν να αγοράζουν ηλεκτρικές συσκευές από τη Γερμανία. Σήμερα δεν υπάρχουν ελληνοκύπριοι οι οποίοι να καταφεύγουν στα κατεχόμενα για ψώνια, εκτός από κάποια πακέτα τσιγάρα. Αντιθέτως οι τουρκοκύπριοι γεμίζουν τις υπεραγορές. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τουρκοκύπριοι που έρχονται στις ελεύθερες περιοχές είναι πολλαπλάσιοι των τουρκοκυπρίων που μεταβαίνουν στα κατεχόμενα. Αν τα κεφάλαια αυτά πάνε σε επενδύσεις, τότε το κέρδος θα είναι πολλαπλάσιο για όλους. Αν γίνει ένας δρόμος, αν γίνει ένα εργοστάσιο, αν κτιστεί ένα ξενοδοχείο, αν διαμορφωθεί μια παραλία, το κέρδος θα διαχυθεί σε όλη την κοινωνία. Από τους κτίστες, μέχρι τους γεωργούς, μέχρι τους εμπόρους και μέχρι φυσικά τους επιχειρηματίες.
- Το δεύτερο μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν θα υπάρξει κόστος από τη ΜΗ λύση του Κυπριακού. Το πρώτο και κύριο είναι ότι θα στερηθούν οι πρόσφυγες μερικές χιλιάδες στρέμματα γης, τα οποία εδώ και 30 χρόνια είναι υπό κατοχή. Με τη λύση οι περισσότεροι πρόσφυγες θα αποκτήσουν την περιουσία τους και θα επιστρέψουν στα σπίτια τους ή τα οικόπεδά τους. Βεβαίως οι επιχειρηματίες θα στερηθούν επενδυτικών δραστηριοτήτων και οι εργαζόμενοι πολλών δουλειών. Ο δεύτερος και μεγάλος κίνδυνος είναι να μετακινηθούν οι τουρκοκύπριοι στις ελεύθερες περιοχές, ώστε να επωφεληθούν από τα ωφελήματα της ένταξης, αλλά κυρίως για να ανακτήσουν τα σπίτια τους. Άραγε ποιος θα τους εμποδίσει να καταφύγουν στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Η κυπριακή κυβέρνηση, λόγω συνθήκης του Σένγκεν, θα πρέπει να θέσει περιορισμούς στη διακίνηση πολιτών που είναι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, για χίλιους λόγους. Ήδη η διακίνηση ναρκωτικών, εγκληματιών, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και οι άλλες πολλές παρανομίες, συμβαίνει σε έδαφος ευρωπαϊκό, το οποίο δεν ελέγχεται από την κυπριακή δημοκρατία. Η απειλή της ευρωδιχοτόμησης θα γίνει πραγματικότητα.
- Ένα τελευταίο κεφάλαιο το οποίο ξεχάστηκε εντελώς, είναι τα δύσκολα με την εναρμόνιση της Κύπρου. Ξεφύγαμε εντελώς από τα κριτήρια του Μάαστριχ, το δημοσιονομικό έλλειμμα ξεπέρασε το 6%, το χρέος είναι τρομακτικό ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι πολλαπλασιάζονται. Πρόσφατα ανακοινώθηκε το άνοιγμα 1500 νέων θέσεων κυρίως σε θέματα που σχετίζονται με την εναρμόνιση. Κατά τα άλλα, ευελπιστούμε ότι σε δύο χρόνια θα μπούμε και στην ευρωζώνη. Η οικονομία κινείται στον «στενό κορσέ» των προεκλογικών δεσμεύσεων του Τάσσου Παπαδόπουλου, - απαιτήσεις και ΑΚΕΛ – οι οποίες λένε όχι φόρους και όχι μετοχοποιήσεις, αλλά μόνο εξοικονομήσεις. Φέτος κόπηκαν σε μεγάλο βαθμό οι δαπάνες στην άμυνα, αλλά αν δεν λυθεί το Κυπριακό και μοιραία θα υπάρξει ένταση, τότε θα είναι μονόδρομος οι δαπάνες για τα όπλα. Πατήρ πάντων πόλεμος έλεγε ο σοφός Ηράκλειτος, αλλά δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο να οδηγηθούμε σε πλήρη καταστροφή για να βάλουμε μυαλό και να δημιουργήσουμε μια νέα αληθινά ενωμένη Κύπρο.
- Το πρώτο ερώτημα που τίθεται, είναι αν θα υπάρξει ή όχι κόστος από τη λύση του Κυπριακού. Οι απόψεις των περισσότερων οικονομολόγων - όχι των δικηγόρων - διαφέρουν επί του λεκτικού, αλλά συγκλίνουν επί της ουσίας. Αν αφεθούν οι κανόνες της αγοράς να λειτουργήσουν, τότε θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη και μάλιστα εντυπωσιακή. Αν πάλι τεθούν περιορισμοί και παρεκκλίσεις από τους κανόνες τις αγοράς και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τότε η ανάπτυξη θα καθυστερήσει, ενώ θα αυξηθούν και οι κίνδυνοι παρανομιών. Μακροπρόθεσμα ωστόσο, όλοι εκτιμούν ότι οι περιορισμοί θα ανατραπούν εκ των πραγμάτων και μάλιστα με πρωτοβουλία αυτών - των τουρκοκυπρίων - που θέτουν περιορισμούς. Φέρουν ένα απλό παράδειγμα. Αν απαγορεύεται η χρηματοδότηση ενός ξενοδοχείου από ελληνοκυπριακά κεφάλαια, οι πρώτοι που θα αντιδράσουν θα είναι οι τουρκοκύπριοι οι οποίοι θα αδυνατούν να αναπτυχθούν και να πετύχουν μεγαλύτερα κέρδη. Βεβαίως το χρήμα δεν έχει χρώμα και πατρίδα και άρα ποιος θα μπορέσει να βάλει εθνικές ταμπέλες στα κεφάλαια.
- Θα χρειαστούν κεφάλαια για ανασυγκρότηση των κατεχομένων. Μήπως αυτά τα κεφάλαια θα πάνε σε καταναλωτικές ή αναπτυξιακές δαπάνες; Αν πάνε σε καταναλωτικές δαπάνες οι πρώτοι που θα επωφεληθούν θα είναι οι ελληνοκύπριοι οι οποίοι κυριαρχούν στο εμπόριο. Το παράδειγμα της Ελλάδας είναι χαρακτηριστικό. Πήραν τη δεκαετία του 1980 τεράστια κεφάλαια από τη Ευρωπαϊκή Ένωση και το μόνο που έκαναν ήταν να αγοράζουν ηλεκτρικές συσκευές από τη Γερμανία. Σήμερα δεν υπάρχουν ελληνοκύπριοι οι οποίοι να καταφεύγουν στα κατεχόμενα για ψώνια, εκτός από κάποια πακέτα τσιγάρα. Αντιθέτως οι τουρκοκύπριοι γεμίζουν τις υπεραγορές. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τουρκοκύπριοι που έρχονται στις ελεύθερες περιοχές είναι πολλαπλάσιοι των τουρκοκυπρίων που μεταβαίνουν στα κατεχόμενα. Αν τα κεφάλαια αυτά πάνε σε επενδύσεις, τότε το κέρδος θα είναι πολλαπλάσιο για όλους. Αν γίνει ένας δρόμος, αν γίνει ένα εργοστάσιο, αν κτιστεί ένα ξενοδοχείο, αν διαμορφωθεί μια παραλία, το κέρδος θα διαχυθεί σε όλη την κοινωνία. Από τους κτίστες, μέχρι τους γεωργούς, μέχρι τους εμπόρους και μέχρι φυσικά τους επιχειρηματίες.
- Το δεύτερο μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν θα υπάρξει κόστος από τη ΜΗ λύση του Κυπριακού. Το πρώτο και κύριο είναι ότι θα στερηθούν οι πρόσφυγες μερικές χιλιάδες στρέμματα γης, τα οποία εδώ και 30 χρόνια είναι υπό κατοχή. Με τη λύση οι περισσότεροι πρόσφυγες θα αποκτήσουν την περιουσία τους και θα επιστρέψουν στα σπίτια τους ή τα οικόπεδά τους. Βεβαίως οι επιχειρηματίες θα στερηθούν επενδυτικών δραστηριοτήτων και οι εργαζόμενοι πολλών δουλειών. Ο δεύτερος και μεγάλος κίνδυνος είναι να μετακινηθούν οι τουρκοκύπριοι στις ελεύθερες περιοχές, ώστε να επωφεληθούν από τα ωφελήματα της ένταξης, αλλά κυρίως για να ανακτήσουν τα σπίτια τους. Άραγε ποιος θα τους εμποδίσει να καταφύγουν στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Η κυπριακή κυβέρνηση, λόγω συνθήκης του Σένγκεν, θα πρέπει να θέσει περιορισμούς στη διακίνηση πολιτών που είναι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, για χίλιους λόγους. Ήδη η διακίνηση ναρκωτικών, εγκληματιών, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και οι άλλες πολλές παρανομίες, συμβαίνει σε έδαφος ευρωπαϊκό, το οποίο δεν ελέγχεται από την κυπριακή δημοκρατία. Η απειλή της ευρωδιχοτόμησης θα γίνει πραγματικότητα.
- Ένα τελευταίο κεφάλαιο το οποίο ξεχάστηκε εντελώς, είναι τα δύσκολα με την εναρμόνιση της Κύπρου. Ξεφύγαμε εντελώς από τα κριτήρια του Μάαστριχ, το δημοσιονομικό έλλειμμα ξεπέρασε το 6%, το χρέος είναι τρομακτικό ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι πολλαπλασιάζονται. Πρόσφατα ανακοινώθηκε το άνοιγμα 1500 νέων θέσεων κυρίως σε θέματα που σχετίζονται με την εναρμόνιση. Κατά τα άλλα, ευελπιστούμε ότι σε δύο χρόνια θα μπούμε και στην ευρωζώνη. Η οικονομία κινείται στον «στενό κορσέ» των προεκλογικών δεσμεύσεων του Τάσσου Παπαδόπουλου, - απαιτήσεις και ΑΚΕΛ – οι οποίες λένε όχι φόρους και όχι μετοχοποιήσεις, αλλά μόνο εξοικονομήσεις. Φέτος κόπηκαν σε μεγάλο βαθμό οι δαπάνες στην άμυνα, αλλά αν δεν λυθεί το Κυπριακό και μοιραία θα υπάρξει ένταση, τότε θα είναι μονόδρομος οι δαπάνες για τα όπλα. Πατήρ πάντων πόλεμος έλεγε ο σοφός Ηράκλειτος, αλλά δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο να οδηγηθούμε σε πλήρη καταστροφή για να βάλουμε μυαλό και να δημιουργήσουμε μια νέα αληθινά ενωμένη Κύπρο.
Σχόλια