Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Xριστός Ανέστη!



"Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες. Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι. Ανέστη Χριστός και η ζωή πολιτεύεται. Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος".


Αναστάσεως ημέρα καί λαμπρυνθώμεν τή πανηγύρει καί αλλήλους περιπτυξώμεθα. Είπωμεν, αδελφοί, καί τοίς μισούσιν ημάς συγχωρήσωμεν πάντα τή Αναστάσει, καί ούτω βοήσωμεν Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, καί τοίς εν τοίς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.

Καθαρθώμεν τας αισθήσεις και οψόμεθα τώ απροσίτω φωτί της αναστάσεως,
Xριστόν εξαστράπτοντα και χαίρετε φάσκοντα τρανώς ακουσόμεθα, επινίκιον άδοντες. (Αγιος Ιωάννης Δαμασκηνός)



Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

"Η χαρά της αναστάσεως, της καταργήσεως του θανάτου, καταπλημμυρίζει την καρδίαν μας. Δεν κρίνομεν ότι πρέπει να ευχηθώμεν απλώς ζωήν εις τους συνανθρώπους μας. Ο Χριστός ήλθεν εις την γην, εσαρκώθη, εσταυρώθη και ανέστη ίνα ζωήν έχωμεν και περίσσειαν ζωής. Δι' αυτό και δεν ευχόμεθα απλώς ανάστασιν. Διαβεβαιούμεν όλους ότι Ανέστη Χριστός και κατηργήθη ο θάνατος. Και προσκαλούμεν όλους εις την χαράν της αιωνίου ζωής, η οποία άρχεται από της παρούσης. Διότι η προσδοκία μας δια την ανάστασιν δεν είναι μόνον ελπίς.
Είναι και γεγονός, ενυπάρχον εις την ανάστασιν του Χριστού. Κατ' αυτόν τον τρόπον η ευχή μας είναι και γεγονός. Και το γεγονός υποκαθιστά την ευχήν. Χριστός Ανέστη! Και πας άνθρωπος καλείται όπως συναναστή μετ' Αυτού. Χριστός Ανέστη! Και πας άνθρωπος δύναται να συναναστή μετ' Αυτού. Χριστός Ανέστη! Και πας άνθρωπος έχει ήδη εν δυνάμει συναναστή μετ' Αυτού".

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

"Η κατά Χριστόν αυταπάρνηση είναι μια εκούσια επιλογή, μία ενσυνείδητη κίνηση ελευθερίας από τις ευδαιμονιστικές και εγωϊστικές τάσεις. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να την ζουν προχωρούν αψηφώντας τον φόβο, την κόπωση, τον πόνο, ακόμη και την αποτυχία.
Τους αρκεί ότι ακολουθούν το πρότυπο του Αγαπημένου. Η ζωή τους είναι γεμάτη απλότητα και σεμνότητα. Εκδηλώνεται αυθόρμητα, χωρίς στόμφο, χωρίς αναζήτηση αναγνωρίσεως. Είναι καταξιωμένη εσωτερικά. Όπως φωτίζεται μέσα από τα γεγονότα του Πάσχα, η αυταπάρνηση είναι μια ήρεμη δύναμη που οδηγεί, άμεσα ή μακροπρόθεσμα, στην ανατροπή προβλέψεων και δικτύων που υφαίνουν ποικίλα άνομα συμφέροντα και ενέργειες των εκάστοτε μέσα στην ιστορία μετασχηματιζομένων Γραμματέων και Φαρισαίων και των κατά καιρούς ηγεμόνων και πραιτωριανών. Δεν έχει τίποτε το σκυθρωπό. Φωτίζεται από πνευματική αγαλλίαση, ακτινοβολεί ελπίδα, ανυψώνει τις προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις".


π. Δημήτριος Στανιλοάε


Kατά τη διάρκεια μιας χωρίς νόημα νύκτας ενός κόσμου καταδικασμένου σε θάνατο, ενός κόσμου σκεπασμένου από ουρανό γεμάτο από άγνωστες προθέσεις - τη στιγμή, που ταά πάντα εβάδιζαν προς το θάνατο, μια στιγμή που τη χαρακτήριζε η απουσία κάθε νοήματος - η Zωή άστραψε από το μνήμα. Aυτή η ζωή γεμίζει ολόκληρο τον κόσμο και το χρόνο του με το φως του νοήματος. Για άλλη μια φορά φανέρωσε σε μας την αγαπητική διάθεση του ουρανού για τον κόσμο φανερώνοντας συγχρόνως στους αγγέλους το νόημα της δημιουργίας.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...