Απόστολος Αντρέας

«Οι κατοχικές δυνάμεις εξαφάνισαν τις εικόνες και όλα τα πολύτιμα τιμαλφή, του μοναστηριού του Αποστόλου Αντρέα, κατήγγειλε ο βουλευτής Ζαχαρίας Κουλίας, ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής προσφύγων.
Ο θησαυρός εκτός από την ανυπολόγιστη θρησκευτική και πολιτιστική του αξία, έχει και τεράστια οικονομική αξία, αφού περιλαμβάνει τη χρυσή εικόνα του Αποστόλου, διαμάντια και άλλα χρυσά και αργυρά τάματα.
Ο κ. Κουλίας σημείωσε ότι η πρώτη μεταφορά των θησαυρών από το μοναστήρι έγινε πριν έξι με επτά χρόνια, σε οίκημα του μοναστηριού στο Ριζοκάρπασο. Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας βία, οι κατοχικές δυνάμεις, εναντίον των Ελληνοκυπρίων που διαμαρτυρήθηκαν, μετακίνησαν σε άγνωστο μέρος τους θησαυρούς. Σήμερα, είπε, οι άνθρωποι που γνώριζαν για το θησαυρό έχουν πεθάνει. Το μόνο παρήγορο γεγονός, σημείωσε, είναι ότι έχουν καταγραφεί όλοι αυτοί οι θησαυροί και υπάρχει ελπίδα να βρεθούν στο μέλλον».


Τα χρυσά και τα αργυρά μπορούν να τα πάρουν οι Τούρκοι, τη ψυχή και την πίστη, όμως, δεν μπορούν να την αγγίξουν. Ο πόνος και η πίκρα είναι μεγάλη, για την ιεροσυλία και την κλοπή, αλλά μεγαλύτερη πρέπει να είναι η αγωνία μας για τη σωτηρία της ψυχής μας. Ο Θεός επιτρέπει να δοκιμάζεται ο άνθρωπος, αλλά πάντα στο μέτρο των δυνατοτήτων του. Αλλά και πάντα φιλάνθρωπα δίνει τη δύναμη και τη χάρη του, για να ανατραπούν τα τετελεσμένα της αδικίας. Φυσικά, ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι όλες αυτές οι δοκιμασίες προήλθαν και από τη δική μας εγωιστική αφέλεια. Ποτέ δεν πρέπει να απογοητευόμαστε αφού η επιστροφή των ανθρώπων στην εκκλησία, στη ζεστή αγκαλιά του Χριστού, είναι ενθουσιαστική. Ο θαυματουργός Απόστολος Αντρέας ανέχεται τη μικρότητα των Τούρκων και αναμένει την κατάλληλη ώρα για τη δική τους και τη δική μας σωτηρία. Αυτό πρέπει να μας δίνει θάρρος και υπομονή να ανεχόμαστε και να αγωνιζόμαστε για τη σωτηρία πρώτα και τη λευτεριά ύστερα. Η χαρά της Ανάστασης διέρχεται από τον πόνο του Γολγοθά και η ευτυχία της λευτεριάς, περνά από τη δική μας σωφροσύνη.




Σοφοκλής Χατζησάββας
Διευθυντής Τμήματος Αρχαιοτήτων


«Αποκάλυψε ότι γίνονται προσπάθειες για επαναπατρισμό των κλεμμένων θησαυρών μας, μέσω των προνοιών διεθνών συμβάσεων που υπέγραψε η Κύπρος. Ωστόσο, σημείωσε ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, αφού οι πλούσιες χώρες της Ευρώπης, δεν υπέγραψαν τις σχετικές συμβάσεις. Χαρακτήρισε μάλιστα την Ολλανδία, την Ελβετία, τη Βρετανία και τη Γερμανία, ως χώρες που γίνεται ξέπλυμα κλεμμένων αρχαιοτήτων. Μεταφέρουν οι αρχαιοκάπηλοι τους θησαυρούς στις χώρες αυτές και ύστερα από μερικά χρόνια αποκτούν πιστοποιητικά νομιμότητας και μπορούν ελεύθερα να τους εμπορεύονται. Η νότια Ευρώπη, είπε, παράγει πολιτισμό και η βόρεια τον εμπορεύεται».




Δεν ξέρω ποια είναι η καλύτερη περίπτωση να ανήκεις σ’ αυτούς που παράγουν πολιτισμό ή να είσαι κομμάτι αυτών που εμπορεύονται τη δημιουργία των άλλων. Σίγουρα αυτό που συμφέρει περισσότερο στις τσέπες και βασανίζει τη συνείδηση είναι το βορειοευρωπαϊκό, αλλά αυτό που δίνει απόλαυση στη ψυχή και ευτυχία στη ζωή είναι το νοτιοευρωπαϊκό. Μπορεί να κάνουν «ξέπλυμα» αρχαιοτήτων οι μεγαλοασήμαντοι της Ευρώπης, αλλά ταυτόχρονα αγγίζουν το μυστήριο της ομορφιάς και της τέχνης. Όπως κάποιος που μπαίνει σε ένα μυροπωλείο και χωρίς να το θέλει κολλά τη μυρωδιά του χώρου, έτσι και αυτοί χωρίς να το καταλαβαίνουν, αισθάνονται κάτι, παίρνουν κάτι μυστηριακό. Οι γερμαναράδες μπορεί να έκαναν ένα πιστό αντίγραφο του Παρθενώνα στη ψυχρή τους χώρα, μπορεί οι εγγλέζοι να κατακρατούν τα γλυπτά του Παρθενώνα, ακόμη οι Ολλανδοί να έχουν σφραγισμένες στα υπόγεια τους, τις βυζαντινές μας εικόνες, αλλά δεν παύουν να ζουν στη δική τους σκοτοδίνη, την οποία μόνο ναρκωτικά και απόπειρες αυτοκτονίας μπορεί κανείς να συναντήσει. Αν είναι κάποιοι που θα κερδίσουν από την ένταξη της Κύπρου στην Ευρώπη, είναι αυτοί οι άχαροι που το μόνο που ξέρουν να κάνουν, είναι να πωλούν τη ψυχή τους.