.
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα που δεν είχαν παιδιά. Η πίκρα τους ήταν μεγάλη. Τα χρόνια περνούσαν και ο καημός τους, παρόλο που είχαν γεράσει, δεν γιατρευόταν. Ο Θεός όμως άκουσε τα παρακάλια τους. Πήγε λοιπόν και τους βρήκε με τη μορφή ενός γέρου.
- Έπειτα από ένα χρόνο θα αποκτήσετε ένα γιο, τους είπε. Πείτε μου όμως ποια χαρίσματα θέλετε να 'χει.
- Να είναι πολύχρονος, να 'ναι παλικάρι, να είναι καλός και η καρδιά του να είναι ανοιχτή σε κάθε είδους βάσανα.
Έτσι απάντησαν ο βασιλιάς και η βασίλισσα. Αφού θα έχει αυτά τι άλλο θέλει;
- Καλά, τους είπε ο γέρος και έφυγε. Μα δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί και η βασίλισσα ανάστατη τον φώναξε πίσω.
- Καλέ μου γέρε, έλεος! Ξεχάσαμε να ζητήσουμε το παιδί μας να είναι όμορφο.
- Αυτό που ζητάτε δεν γίνεται. Ό,τι έγινε, έγινε.
Με τα λόγια αυτά του γέρου η βασίλισσα έβαλε τα κλάματα, αλλά και ο βασιλιάς ήταν πολύ στεναχωρημένος. Ο άνθρωπος τους λυπήθηκε και τους είπε:
- Ένα χάρισμα από αυτά που ζητήσατε μπορώ να το αλλάξω με την ομορφιά.
Να ζήσει λίγο αλλά να είναι όμορφος;
- Ο Θεός να φυλάξει, είπαν και οι δυο μαζί.
Να αλλάξω την παλικαριά του;
- Και να γίνει φοβιτσιάρης. Όχι ποτέ, φώναξε ο βασιλιάς. - Να αλλάξω την καλοσύνη του με την ομορφιά;
- Όχι, χίλιες φορές όχι.
- Τότε το παιδί σας θα γίνει άσχημο. Να μη στεναχωριέστε, όποιος το αγαπάει θα το βλέπει πεντάμορφο.
Μετά από ένα χρόνο γεννήθηκε το βασιλόπουλο που ήταν ένα παιδί πολύ άσχημο. Αλλά ούτε ο βασιλιάς ούτε η βασίλισσα το έβλεπαν, γιατί ήταν το παιδί τους και το αγαπούσαν. Κι όλο έλεγε η βασίλισσα:
- Είδες, βασιλιά μου, ο γέρος ήθελε να μας πειράξει και για να μας τρομάξει μάς είπε ότι το παιδί μας θα ήταν άσχημο.
- Αυτό βλέπω και εγώ, έλεγε ο βασιλιάς και γελούσαν και οι δυο με το "αστείο" που τους είχε κάνει ο γέρος.
Και το παιδί μεγάλωνε και όσο μεγάλωνε τόσο πιο άσχημο γινόταν. Αλλά κανείς δεν έβλεπε την ασχήμια του, γιατί το βασιλόπουλο ήταν καλό και το αγαπούσαν. Η φήμη του είχε φτάσει μακριά, όχι μόνο ως γενναίος και καλόκαρδος, αλλά και ως πεντάμορφος.
- Έπειτα από ένα χρόνο θα αποκτήσετε ένα γιο, τους είπε. Πείτε μου όμως ποια χαρίσματα θέλετε να 'χει.
- Να είναι πολύχρονος, να 'ναι παλικάρι, να είναι καλός και η καρδιά του να είναι ανοιχτή σε κάθε είδους βάσανα.
Έτσι απάντησαν ο βασιλιάς και η βασίλισσα. Αφού θα έχει αυτά τι άλλο θέλει;
- Καλά, τους είπε ο γέρος και έφυγε. Μα δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί και η βασίλισσα ανάστατη τον φώναξε πίσω.
- Καλέ μου γέρε, έλεος! Ξεχάσαμε να ζητήσουμε το παιδί μας να είναι όμορφο.
- Αυτό που ζητάτε δεν γίνεται. Ό,τι έγινε, έγινε.
Με τα λόγια αυτά του γέρου η βασίλισσα έβαλε τα κλάματα, αλλά και ο βασιλιάς ήταν πολύ στεναχωρημένος. Ο άνθρωπος τους λυπήθηκε και τους είπε:
- Ένα χάρισμα από αυτά που ζητήσατε μπορώ να το αλλάξω με την ομορφιά.
Να ζήσει λίγο αλλά να είναι όμορφος;
- Ο Θεός να φυλάξει, είπαν και οι δυο μαζί.
Να αλλάξω την παλικαριά του;
- Και να γίνει φοβιτσιάρης. Όχι ποτέ, φώναξε ο βασιλιάς. - Να αλλάξω την καλοσύνη του με την ομορφιά;
- Όχι, χίλιες φορές όχι.
- Τότε το παιδί σας θα γίνει άσχημο. Να μη στεναχωριέστε, όποιος το αγαπάει θα το βλέπει πεντάμορφο.
Μετά από ένα χρόνο γεννήθηκε το βασιλόπουλο που ήταν ένα παιδί πολύ άσχημο. Αλλά ούτε ο βασιλιάς ούτε η βασίλισσα το έβλεπαν, γιατί ήταν το παιδί τους και το αγαπούσαν. Κι όλο έλεγε η βασίλισσα:
- Είδες, βασιλιά μου, ο γέρος ήθελε να μας πειράξει και για να μας τρομάξει μάς είπε ότι το παιδί μας θα ήταν άσχημο.
- Αυτό βλέπω και εγώ, έλεγε ο βασιλιάς και γελούσαν και οι δυο με το "αστείο" που τους είχε κάνει ο γέρος.
Και το παιδί μεγάλωνε και όσο μεγάλωνε τόσο πιο άσχημο γινόταν. Αλλά κανείς δεν έβλεπε την ασχήμια του, γιατί το βασιλόπουλο ήταν καλό και το αγαπούσαν. Η φήμη του είχε φτάσει μακριά, όχι μόνο ως γενναίος και καλόκαρδος, αλλά και ως πεντάμορφος.
Σχόλια