Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ευρωπαϊκή Ενωση


Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος


«Υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση τάσσεται ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Χαρακτηρίζει στενόψυχη την άποψη ότι τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενωσης συμπίπτουν με τα σύνορα του χριστιανικού κόσμου. Ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας χαιρέτισε την επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα, ως προσκυνητή. Σημείωσε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο αγωνίζεται για την προσέγγιση της Ρωμαιοκαθολικής με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είπε ότι, παρόλη τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, εντούτοις, η τουρκική κυβέρνηση θα πρέπει να λύσει χρονίζοντα προβλήματα του Πατριαρχείου, όπως η επαναλειτουργία της θεολογικής σχολής της Χάλκης».



Λόγος σοφός θεολογικός, αλλά ταυτόχρονα και πολιτικός από τον προκαθήμενο της Ορθοδοξίας, τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος βλέπει «αριστοκρατικά» και όχι «επαρχιώτικα» τον ρόλο της Εκκλησίας στον παγκοσμιοποιημένο πλανήτη. Ακολουθώντας τη βυζαντινή παράδοση, τολμά και εκφέρει τολμηρό πολιτικό λόγο, χωρίς ωστόσο να υποπίπτει σε φτηνούς λαϊκισμούς και πολιτικάντικα τερτίπια. Βλέπει μακριά, βλέπει Ορθόδοξα τον κόσμο και αγωνίζεται για υιοθέτηση της εντολής «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη...» Ταπεινά και αθόρυβα, από τη σταυρωμένη Κωνσταντινούπολη, ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας αναδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής του και φανερώνει τη δύναμη του Χριστού της πίστης της αγίας. Κινητήριος δύναμη η αγάπη, η οποία πηγάζει από τον Θεό και εκτείνεται προς τους εχθρούς και προς όλο τον κόσμο. Η μεγαλύτερη εκδίκηση προς τους εχθρούς είναι η αγάπη. Εξάλλου, ποιος μπορεί «προς κέντρα λακτίζει», δηλαδή να κλωτσά σε καρφιά;
Ποιος άραγε μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι ισχυρότερος από τον Θεό; Η ανθρώπινη έγνοια και αγωνία για το μέλλον των Ορθόδοξων της Πόλης δεν χάνεται, αλλά ποτέ δεν καταντά απελπισία. Αντιθέτως, η ελπίδα γεννιέται από την Ανάσταση του Χριστού, μεταρσιώνεται σε δύναμη και ανάκλαση της παντοδυνάμου θείας χάρης.



Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

«Η επαφή μας με τον Θεό είναι μια πολύ ιερή και προσωπική στιγμή. Ό,τι γίνεται με πολύ θεατρικό τρόπο, δεν νομίζω πως είναι πάντα το πιο αυθεντικό».


Το μυστήριο, η υπέρλογη λογική της αγάπης συνέχει τα πάντα και βεβαίως αυτή τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Από τον τύπο οδηγείται ο άνθρωπος στην ουσία, από τις εξωτερικές εκκλησιαστικές δραστηριότητες, οδηγείται στη βίωση του Θεού και στην εμπειρία του παραδείσου. Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος, ιδιαιτέρως από τους εκκλησιαστικούς ταγούς, η προσκόλληση στον τύπο να εξανεμίσει την ουσία και να καταστεί μπούμερανγκ για τις φιλόδοξες προσπάθειές τους. Η μανία με τα ηλεκτρικά φώτα, ο παραλογισμός με τα δυνατά μεγάφωνα, η αφέλεια με τους ασταμάτητους εράνους και ο παραλογισμός με τους αφορισμούς και τις απειλές, μάλλον θεατρική παράσταση θυμίζουν και σήμερα όχι μυστική, μυστηριακή βίωση του Αναστάντος Χριστού. Ωστόσο, ακόμη και μέσα από τον ζήλο που δεν είναι κατ’ επίγνωση, μπορεί να γεννηθεί ο Χριστός, μπορεί ο άνθρωπος να ανέλθει, μπορεί το θαύμα να επιτελεστεί.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...