Το χιούμορ που σώζει…



* Το χιούμορ είναι υγεία και εσωτερική δύναμη, λένε οι επιστήμονες της ψυχής και στο χώρο της εκκλησιαστικής ζωής, όπου η υγεία ψυχής και σώματος είναι εξίσου σημαντική, το χιούμορ δεν λείπει.
? Οσο και αν αυτό ακούγεται παράξενα, λόγω της απρόσωπης εν πολλοίς διοικητικής δομής της Ιεραρχίας, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.
? Η αλήθεια όμως φανερώνεται μόνο μέσα από την πράξη, μέσα από την επαφή με τους χαριτωμένους ανθρώπους της Εκκλησίας, που ζώντας εν τω κόσμω, αλλά πολιτευόμενοι τω άλλω κόσμω, αφήνουν τον λαγαρό τους λόγο να ξεχειλίσει και να προδώσει την εσωτερική τους χαρά.
? Πολλοί είναι αυτοί που έπαθαν την «πλάκα» τους όταν άκουσαν παπάδες και δεσποτάδες, ξακουστούς για την αγιότητα του βίου τους, να κάνουν χιούμορ και να διδάσκουν με ανέκδοτα και πειράγματα.
? Ωστόσο, πάντα η μεσότης και το μέτρο κυριαρχούν, και ποτέ το χιούμορ δεν μεταπίπτει σε αισχρολογία ή βωμολοχία.
? Τα πάντα γίνονται για χάρη του υψηλού σκοπού, τα πάντα υπηρετούν την αγάπη, την προσφορά στήριξης στους «ασθενείς» ανθρώπους, που αναζητούν παρηγοριά και στήριξη.
? Το εν Χριστώ χιούμορ είναι σίγουρα και αυτό ένα κομμάτι του μυστηρίου, είναι ένα κομμάτι θαύματος, το οποίο σώζει με το δικό του τρόπο και φανερώνει τον παράδεισο επί της γης.
? Παρόλο που το χιούμορ δεν αποτελεί κανόνα στις διαπροσωπικές σχέσεις των πιστών, εντούτοις η αποδοχή του χιούμορ αποτελεί κανόνα και όσοι δεν μπορούν να ανεχθούν το καλώς νοούμενο χιούμορ, σίγουρα έχουν κάποιο πρόβλημα.
? Οι αρχαίοι έλληνες, παιδεύοντας τη ζωή και το μυαλό τους δημιούργησαν την κωμωδία, την ύψιστη αυτή έκφραση ανθρώπινης διανόησης και διδασκαλίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα το δρώμενο από την αισχρολογία και την ρυπαρότητα.
? Εισήγαγαν την πολιτική σάτιρα, η οποία μάλιστα παρουσιαζόταν μπροστά στα «θύματά» της, χωρίς ωστόσο ποτέ, τουλάχιστον από ό,τι ξέρουμε, να ενοχλούσε κανένα.
? Το χιούμορ μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο καταλύτης στις σχέσεις των ανθρώπων, μπορεί να χαρακτηριστεί ως η ανθρώπινη βάση πάνω στην οποία μπορεί ο άνθρωπος να ξεκουραστεί, να ακουμπήσει και να αποβάλει την μιζέρια της καθημερινότητας.
? Εξάλλου, το χιούμορ απαιτεί άνοδο ψυχική, απαιτεί θέαση του κόσμου από ψηλά, όπου οι ατέλειες χάνονται και η αρμονία έρχεται να σκεπάσει την πλάνη της καθημερινότητας.
? Οσο και αν φαίνεται παράξενο, λίγοι άνθρωποι θα βρεθούν να πουν ότι συνάντησαν πνευματικό άνθρωπο, φωτισμένο πιστό, που να μην διέθετε το απαραίτητο χιούμορ.
? Πάντως, αν αυτές οι αράδες στερούνται από την πολύτιμη αυτή συνταγή, είναι γιατί είναι ατελής και ας ξεχνούμε τη ρήση των αρχαίων Ελλήνων, ότι μόνο οι μικροί γράφουν. Οι μεγάλοι μιλούν μόνο και τα λόγια τους τα καταγράφουν άλλοι.
? Ισως γι αυτό τον λόγο, το χιούμορ των πατέρων της Εκκλησίας δεν πέρασε στα έργα τους, τα οποία συχνά πυκνά έγραφαν άλλοι και όχι οι ίδιοι.
? Αλλά μήπως υπάρχει τρόπος το χιούμορ να μεταφερθεί στο χαρτί; Είναι το ίδιο όπως να ζητά κάποιος να μεταφέρει τη ζωή, στο άψυχο υλικό.
? Το χιούμορ ξεκινά από το πρόσωπο και καταλήγει στο πρόσωπο και εκφράζεται εφ άπαξ. Η αντιγραφή και η επανάληψη έχουν πάντα δραματικά αποτελέσματα.
? Η ζωή του πιστού είναι ζωή στον παράδεισο, είναι ζωή χαράς και ευτυχίας και το χιούμορ είναι έκφραση αυτής της χαράς…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις