.
? Η ορθοδοξία είναι η πιο υλιστική θρησκεία στη γη, λένε οι θρησκειολόγοι αφού όχι μόνο δεν απορρίπτει το σώμα και την ύλη, αλλά τα δέχεται, τα εξαγιάζει και τα χαριτώνει.
? Ναός του αγίου Πνεύματος είναι το σώμα και η φθορά και διαφθορά της σάρκας απορρίπτεται από την Εκκλησία.
? Η άσκηση, η κατ’ εξοχήν έκφραση της ανθρώπινης προσπάθειας για απόρριψη των παθών και ενίσχυση των αρετών, όπως ενσαρκώνεται από τους πιστούς αλλά και διατυπώνεται από την Ορθόδοξη γραμματεία, έχει ως κύριο χαρακτηριστικό τη μεσότητα, το μέτρο.
? Οι Χριστιανοί δεν είναι σωματοκτόνοι αλλά παθοκτόνοι και στο πλαίσιο αυτό ενώ επιβάλλεται η άσκηση του σώματος, εντούτοις αυτή δεν φθάνει μέχρι τα όρια της εξαθλίωσης.
? Πρώτη σωματική άσκηση είναι η νηστεία, η αποχή από ορισμένα φαγητά, η οποία γίνεται τόσο για την καλύτερη λειτουργία του σώματος, όσο και για την καλύτερη πνευματική διαύγεια.
? Γιατροί υποστηρίζουν ότι η νηστεία, η οποία σίγουρα δεν συνοδεύεται από την πολυφαγία , αποτελεί την καλύτερη διατροφή η οποία γλιτώνει τους πιστούς από πολλές ασθένειες.
? Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι μοναχοί, οι οποίοι μπορεί να κάνουν την αυστηρότερη νηστεία, αλλά ζουν περισσότερο από όλους, ενώ και η σωματική και η πνευματική τους ρώμη είναι αξιοσημείωτη.
? Τυχαίο δεν είναι και το γεγονός ότι πολλοί μοντέρνοι λεγόμενοι άνθρωποι, ακολουθούν τη νηστεία της Εκκλησίας, για λόγους υγιεινής ενώ παραβλέπουν το πιο σημαντικό που είναι η πνευματική κάθαρση.
? Πάντως καλό είναι έστω και αυτό και κανείς δεν ξέρει αν τελικά ο τύπος θα φέρει και την ουσία.
? Υπάρχουν βεβαίως και οι εξαιρέσεις του κανόνα και όπου η υγεία δεν το επιτρέπει, όχι μόνο είναι επιτρεπτή η κατάλυση της νηστείας, αλλά επιβάλλεται η κατάλυσή της.
? Η δεύτερη σωματική άσκηση έχει άμεση σχέση με τη γύμναση του σώματος και δεν είναι άλλη από τις μετάνοιες.
? Μπορεί η κίνηση του σώματος, να πέφτει και να σηκώνεται να έχει τους συμβολισμούς της, μπορεί να δείχνει το δρόμο προς τη σωτηρία, το δρόμο της σταυροαναστάσιμ
ης βιωτής, αλλά δεν παύει να είναι και πάλι μία σωματική γύμναση.
? Και πάλι οι γυμναστές χαρακτηρίζουν τις μετάνοιες, ως τέλεια άσκηση, αφού γυμνάζει όλους τους μύες χωρίς να προκαλεί επιπτώσεις.
? Ωστόσο και πάλι η σωματική αυτή άσκηση αποτελεί τον τύπο, αφού η ουσία είναι η πνευματική ανόρθωση του ανθρώπου, είναι η κάθαρση, ο φωτισμός και τελικά η θέωση του πιστού.
? Οτιδήποτε είναι σωστό είναι και Ορθόδοξο, λένε οι πατέρες και έτσι η σωματική άσκηση, όπως και αν αυτή γίνεται, δεν κατακρίνεται, αφού συμβάλλει στην πνευματική ευεξία και την πνευματική διαύγεια.
? Ωστόσο, όταν η μεσότητα και η αρμονία χάνονται, όταν η σωματική άσκηση μεταπίπτει σε υπερβολή, τότε καταντά από αρετή σε αρρωστημένο πάθος.
? Στην εκκλησιαστική γραμματεία διαβάζουμε τους βίους ανθρώπων, μοναχών και όχι μόνο, που λόγω της υπερβολής είτε σε νηστεία, είτε σε μετάνοιες, κατακρίθηκαν, ενώ έχασαν και τη χάρη από το Θεό.
? Φυσικά, κριτήριο σοφό και μέτρο σωστό αποτελεί η γνώμη των έμπειρων πνευματικών πατέρων, οι οποίοι λόγω πείρας συστήνουν το μέτρο και θέτουν τα όρια μεταξύ τεμπελιάς και κατάχρησης.
? Εντονο «αθλητικό» χρώμα έχουν και οι ακολουθίες της Εκκλησίας και ειδικότερα αυτές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με τη σπουδαία ρήση «το στάδιο των αρετών ηναίοκται…» να κυριαρχεί στην πιο έντονα πνευματική περίοδο της Εκκλησίας.
? Εξάλλου, κανένας αθλητής δεν στεφανώνεται, αν δεν αγωνιστεί τίμια και αν δεν κουραστεί και κανένας άγιος δεν στεφανώνεται αν δεν ασκηθεί τίμια και αν δεν μοχθήσει.
? Ναός του αγίου Πνεύματος είναι το σώμα και η φθορά και διαφθορά της σάρκας απορρίπτεται από την Εκκλησία.
? Η άσκηση, η κατ’ εξοχήν έκφραση της ανθρώπινης προσπάθειας για απόρριψη των παθών και ενίσχυση των αρετών, όπως ενσαρκώνεται από τους πιστούς αλλά και διατυπώνεται από την Ορθόδοξη γραμματεία, έχει ως κύριο χαρακτηριστικό τη μεσότητα, το μέτρο.
? Οι Χριστιανοί δεν είναι σωματοκτόνοι αλλά παθοκτόνοι και στο πλαίσιο αυτό ενώ επιβάλλεται η άσκηση του σώματος, εντούτοις αυτή δεν φθάνει μέχρι τα όρια της εξαθλίωσης.
? Πρώτη σωματική άσκηση είναι η νηστεία, η αποχή από ορισμένα φαγητά, η οποία γίνεται τόσο για την καλύτερη λειτουργία του σώματος, όσο και για την καλύτερη πνευματική διαύγεια.
? Γιατροί υποστηρίζουν ότι η νηστεία, η οποία σίγουρα δεν συνοδεύεται από την πολυφαγία , αποτελεί την καλύτερη διατροφή η οποία γλιτώνει τους πιστούς από πολλές ασθένειες.
? Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι μοναχοί, οι οποίοι μπορεί να κάνουν την αυστηρότερη νηστεία, αλλά ζουν περισσότερο από όλους, ενώ και η σωματική και η πνευματική τους ρώμη είναι αξιοσημείωτη.
? Τυχαίο δεν είναι και το γεγονός ότι πολλοί μοντέρνοι λεγόμενοι άνθρωποι, ακολουθούν τη νηστεία της Εκκλησίας, για λόγους υγιεινής ενώ παραβλέπουν το πιο σημαντικό που είναι η πνευματική κάθαρση.
? Πάντως καλό είναι έστω και αυτό και κανείς δεν ξέρει αν τελικά ο τύπος θα φέρει και την ουσία.
? Υπάρχουν βεβαίως και οι εξαιρέσεις του κανόνα και όπου η υγεία δεν το επιτρέπει, όχι μόνο είναι επιτρεπτή η κατάλυση της νηστείας, αλλά επιβάλλεται η κατάλυσή της.
? Η δεύτερη σωματική άσκηση έχει άμεση σχέση με τη γύμναση του σώματος και δεν είναι άλλη από τις μετάνοιες.
? Μπορεί η κίνηση του σώματος, να πέφτει και να σηκώνεται να έχει τους συμβολισμούς της, μπορεί να δείχνει το δρόμο προς τη σωτηρία, το δρόμο της σταυροαναστάσιμ
ης βιωτής, αλλά δεν παύει να είναι και πάλι μία σωματική γύμναση.
? Και πάλι οι γυμναστές χαρακτηρίζουν τις μετάνοιες, ως τέλεια άσκηση, αφού γυμνάζει όλους τους μύες χωρίς να προκαλεί επιπτώσεις.
? Ωστόσο και πάλι η σωματική αυτή άσκηση αποτελεί τον τύπο, αφού η ουσία είναι η πνευματική ανόρθωση του ανθρώπου, είναι η κάθαρση, ο φωτισμός και τελικά η θέωση του πιστού.
? Οτιδήποτε είναι σωστό είναι και Ορθόδοξο, λένε οι πατέρες και έτσι η σωματική άσκηση, όπως και αν αυτή γίνεται, δεν κατακρίνεται, αφού συμβάλλει στην πνευματική ευεξία και την πνευματική διαύγεια.
? Ωστόσο, όταν η μεσότητα και η αρμονία χάνονται, όταν η σωματική άσκηση μεταπίπτει σε υπερβολή, τότε καταντά από αρετή σε αρρωστημένο πάθος.
? Στην εκκλησιαστική γραμματεία διαβάζουμε τους βίους ανθρώπων, μοναχών και όχι μόνο, που λόγω της υπερβολής είτε σε νηστεία, είτε σε μετάνοιες, κατακρίθηκαν, ενώ έχασαν και τη χάρη από το Θεό.
? Φυσικά, κριτήριο σοφό και μέτρο σωστό αποτελεί η γνώμη των έμπειρων πνευματικών πατέρων, οι οποίοι λόγω πείρας συστήνουν το μέτρο και θέτουν τα όρια μεταξύ τεμπελιάς και κατάχρησης.
? Εντονο «αθλητικό» χρώμα έχουν και οι ακολουθίες της Εκκλησίας και ειδικότερα αυτές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με τη σπουδαία ρήση «το στάδιο των αρετών ηναίοκται…» να κυριαρχεί στην πιο έντονα πνευματική περίοδο της Εκκλησίας.
? Εξάλλου, κανένας αθλητής δεν στεφανώνεται, αν δεν αγωνιστεί τίμια και αν δεν κουραστεί και κανένας άγιος δεν στεφανώνεται αν δεν ασκηθεί τίμια και αν δεν μοχθήσει.
Σχόλια