Σφραγίζοντας την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό στην Αφρική
Αποκλειστική συνέντευξη της Α.Θ.Μ. του Πατριάρχου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Πέτρου Ζ' στον “Π”
.
Με ένα χαμόγελο στα χείλη και με τη δύναμη της δικής τους κουλτούρας, οι αδελφοί μας στη Μαύρη Ήπειρο, παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί.
Κοντά τους, μαζί τους, στον πόνο και τη φτώχεια, στην αναζήτησή τους για την αλήθεια κάποιοι γενναίοι, που για χάρη του Χριστού θυσιάστηκαν για την αγάπη.
Στο χώρο που γεννήθηκε ο μοναχισμός, στο χώρο που μεγαλούργησε ο Ελληνισμός, στην Νειλοχώρα Αίγυπτο, αγωνίζεται ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Πέτρος, μαζί με μια ομάδα νέων επισκόπων, οι οποίοι τον ακολουθούν στο δρόμο της άσκησης και της προσφοράς.
Τέκνο της κατεχόμενης Κύπρου και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Πέτρος ο Ζ, μιλά στον «Π» με ιδιαίτερη παρρησία για τους αγώνες του πατριαρχείου του για την αγάπη των αδελφών μας, που πεθαίνουν για μια ένεση, για λίγα σεντ. Η έκκληση προς όσους τολμηρούς θέλουν να βοηθήσουν την Ιεραποστολή δεν συνοδεύεται με κούφια λόγια και υποσχέσεις, αλλά με προειδοποίηση για το σταυρό που τους αναμένει. Αλλά μήπως και ο Χριστός δεν μας υποσχέθηκε πρώτα Σταυρό και μετά Ανάσταση; Πάντως από τη συνέντευξη αν είναι κάτι που μένει, δεν είναι ο πόνος και η δυστυχία, αλλά το χαμόγελο και η ελπίδα, αυτή η δύναμη που πηγή έχει το Θεό και όχι τους ανθρώπους.
* «Πατριαρχείον της Μεγάλης Πόλεως Αλεξανδρείας» είναι ο τίτλος του αφιερωματικού έργου που θα παρουσιάσετε τη Δευτέρα στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τραπέζης Κύπρου. Ποιοι οι λόγοι που σας οδήγησαν σ' αυτή την έκδοση και ποιοι οι σκοποί του έργου;
* Παλαίφατον και ιστορικόν το Πατριαρχείο μας. Ιδρύθηκε το 40 μ.Χ. από τον Ευαγγελιστή Μάρκο και ανέδειξε μεγάλες μορφές της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, οι οποίες κατευθύνουν μέχρι σήμερα τις σκέψεις και τις αντιλήψεις του σύγχρονου χριστιανικού κόσμου. Ιστορία δυό χιλιάδων χρόνων. Μέσα από την έρημο της Νιτρίας και της Θηβαΐδας γεννήθηκε ο Μοναχισμός και μέσα από τους κύκλους της Αλεξανδρινής Εκκλησίας μεγαλούργησε ο Ελληνισμός της Αιγύπτου. Βαρειά η παρακαταθήκη και μεγάλη η κληρονομιά. Εχουμε χρέος να διαφυλάξουμε την ιστορική αυτή παρακαταθήκη και κληρονομιά μας και να την παραδόσουμε στις επερχόμενες γενεές και είμαι σίγουρος πως ο πολύτιμος αυτός τόμος θα προσφέρει θετικές υπηρεσίες στο ευρύ κοινό και θα σφραγίσει την ιστορία και την παρουσία της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού τόσο στην Αίγυπτο όσο και σε ολόκληρη την Αφρική.
* Ποιμένετε μια ήπειρο μεγάλη σε έκταση και πολυάριθμη σε ανθρώπους. Ποια είναι η παρουσία της Ορθοδοξίας σήμερα σ' αυτήν και πώς μπορεί η Κύπρος να συμβάλει στις προσπάθειες σας;
* Η παρουσία της Ορθοδοξίας είναι ζωντανή και ο Χριστιανισμός μας έχει διαδοθεί σε όλα τα μέρη της Αφρικανικής ηπείρου από την Αίγυπτο μέχρι την Νότιο Αφρική και από την Αιθιοπία μέχρι τη Δυτική Αφρική, όμως χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά. Κάποτε το Πατριαρχείο είχε τόσους πολλούς κληρικούς που βοηθούσε και τις Εκκλησίες της Ελλάδος και της Κύπρου. Σήμερα, όμως, λόγω της συρρίκνωσης του Ελληνισμού, δυσκολευόμαστε να βρούμε στελέχη που να διακρίνονται για την πίστη πρός το Θεό και την αγάπη τους στη διακονία προς τον συνάνθρωπό τους. Μακάρι να βρεθούν άνθρωποι ικανοί, έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα γιά την διάδοσιν της Ορθοδόξου Πίστεως μας σε ανθρώπους που ακόμη δεν γνωρίζουν τον Χριστό. Δεν είναι όμως απαραίτητο να είναι κάποιος κληρικός για να βοηθήσει το πατριαρχείο μας. Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι. Εχουμε τις υιοθεσίες, τις βαφτίσεις, την συγκέντρωση φαρμάκων και τόσα άλλα. Ενα εμβόλιο, για παράδειγμα, για την Μαλάρια στην Κύπρο δεν στοιχίζει τίποτα, για τα παιδιά της Αφρικής όμως είναι διαβατήριο ζωής, γιατί χωρίς αυτό είναι καταδικασμένα να πεθάνουν. Απευθύνουμε έκκληση λοιπόν σε κληρικούς, μοναχές, ιατρούς, νοσοκόμες και σε όσους πιστεύουν πως μπορούν να συμβάλουν στο έργο του εκχριστιανισμού των φτωχών αυτών Αφρικανών αδελφών, να έρθουν κοντά μας και να πάρουν μέρος στον σκληρό αλλά υπέροχο αυτό αγώνα.
* Ποια είναι η κύρια αιτία που κάτοικοι της μαύρης Ηπείρου ακολουθούν την Ορθοδοξία και όχι μια άλλη χριστιανική ομολογία;
* Οι Αφρικανοί βλέπουν την Ορθοδοξία με την ευγένεια της ψυχής τους. Ξέρουν πως δεν είμαστε κατακτητές, ξέρουν πως δεν τους ζητούμε τίποτα, αντιθέτως προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε πνευματικά και υλικά. Η Ορθοδοξία ταιριάζει στον Αφρικανό. Γι' αυτούς είναι η γνήσια θρησκεία που τους πλησιάζει και τους αγκαλιάζει, όχι γιατί ζητάει κάτι από αυτούς, αλλά επειδή τους προσφέρει την Αλήθεια του Θεού. Γιά τους ανθρώπους αυτούς, η αλήθεια του θεού δεν είναι μόνο ο Λόγος του θεού, είναι η βοήθεια που τους δίνουμε για επιβίωση. Κτίζουμε σχολεία, νοσοκομεία, τους διδάσκουμε το πώς θα αναπτύξουν την κτηνοτροφία και τη συστηματική καλλιέργεια της γης, ώστε σιγά σιγά να μπορέσουν να ανεξαρτητοποιηθο
ύν οικονομικά. Ολα αυτά τα καταλαβαίνει ο Αφρικανός και γι'αυτό μας σέβεται και μας εκτιμά.
* Οι στερήσεις, η πείνα, οι αρρώστειες, οι πόλεμοι, είναι η εικόνα που έχουμε, κυρίως από τις τηλεοράσεις για την Αφρική. Αυτή είναι πράγματι η εικόνα ή υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα, που θα μπορούσε κάποιος να αντικρίσει;
* Οι στερήσεις, η πείνα, οι αρρώστειες και οι πόλεμοι, ναί, είναι η πραγματική εικόνα, όμως όλα αυτά δεν τους λυγίζουν, απλώς έμαθαν να ζουν με αυτά τα προβλήματα, χωρίς να ξεχνούν την καταγωγή τους. Εχουν την κουλτούρα τους, την οποία φροντίζουν να προβάλλουν σε κάθε ευκαιρία, έχουν το αγνό τους χαμόγελο που σε γεμίζει αισιοδοξία και βρίσκουν χαρά στα μικρά καθημερινά πράγματα που ο κάτοικος μιας καταναλωτικής κοινωνίας δεν μπορεί να νιώσει. Αλλες οι ανάγκες τους, άλλες οι προτεραιότητές τους. Χαίρονται με τον ήλιο, με το νερό και είναι αισιόδοξοι για το μέλλον τους. Για παράδειγμα, ένας Αφρικανός μπορεί να περπατήσει και δύο ώρες προκειμένου να έρθει στην Εκκλησία, και πολλές φορές μάλιστα υπό καταρρακτώδη βροχή και όταν φτάσει επιτέλους θα περιμένει λίγο να στεγνώσει και μετά να μπει μέσα. Και όταν πλησιάσει τον Επίσκοπό του, θα του προσφέρει ό,τι καλύτερο έχει, δυο αυγά, λίγα φρούτα, από τα λίγα που έχουν και αυτοί, όμως τα προσφέρουν με όλη τους την αγάπη και με όλη την ευγένεια της ψυχής τους.
* Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει χαρά σ' αυτούς τους ανθρώπους που εμείς βλέπουμε κυρίως με οίκτο;
* Ο Αφρικανός, διά μέσου των αιώνων, έχει υποφέρει πολύ, όμως ποτέ δεν χάνει την ελπίδα του, ποτέ δεν είναι απαισιόδοξος και ποτέ δεν παραιτείται από αυτό που κάνει. Οσο δύσκολο και αν είναι το παρόν, έχει όραμα και το όραμά του είναι ένα καλύτερο αύριο. Ο Αφρικανός δεν θέλει τον οίκτο, δεν μπορεί να καταλάβει τον οίκτο, αυτό που χρειάζεται είναι να τον αφήσουν ήσυχο να ζήσει και να αναπτυχθεί μέσα από την κουλτούρα του στη δική του γη.
* Πώς μπορεί κάποιος να ενταχθεί σε μια ιεραποστολική ομάδα, ή ακόμη να συνεισφέρει οικονομικά στις προσπάθειές σας;
* Οι προσευχές μας για όσους βοηθούν και μας στηρίζουν είναι ακατάπαυστες και ευγνώμονες. Οποιος αισθάνεται τα προβλήματα των συνανθρώπων του ως δικά του προβλήματα, μπορεί να βοηθήσει το Πατριαρχείο. Υπάρχει χώρος για όλους. Ολοι μπορούν να συνεισφέρουν είτε χρηματικά είτε ηθικά. Μπορούν για παράδειγμα το καλοκαίρι να βοηθούν στην ιεραποστολή, ή αν είναι επιστήμονες, μπορούν να βοηθήσουν στην αναδιοργάνωση που προσπαθούμε τώρα να κάνουμε στο κέντρο του Πατριαρχείου μας, στην Αλεξάνδρεια. Οταν θέλει κάποιος, σίγουρα μπορεί να βοηθήσει, δεν είναι ανάγκη να γίνει ιεραπόστολος ή να έρθει στην Αφρική, μπορεί και από το σπίτι του αν θέλει να βοηθήσει.
Οποιαδήποτε βοήθεια ή συνεισφορά στο ιεραποστολικό έργο του Πατριαρχείου μας μπορεί να αποσταλεί στην Ι. Αρχιεπισκοπή Κύπρου ή στην Ι. Μητρόπολη Κιτίου, όπου ο Μητροπολίτης είναι ο εκπρόσωπος του Πατριάρχου στην Κύπρο.
* Ποιες είναι οι σχέσεις Σας με τα άλλα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες;
* Η κάθε Ορθόδοξος Εκκλησία είναι Αυτοκέφαλος και δεν επιτρέπεται η επέμβαση από κάποια άλλη. Αυτό το σεβόμαστε όλοι, με αποτέλεσμα οι σχέσεις μας να είναι σχέσεις ενότητας, αγάπης και καλής συνεργασίας στα θέματα που απασχολούν την ορθοδοξία.
? Πώς συμμετέχει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στους εορτασμούς για τα 2000 χρόνια από τη γέννηση του Χριστού;
* Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας άρχισε τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 2000 χρόνια από τη Γέννηση του Χριστού, τον Νοέμβριο του 1999 όπου τελέσθηκε Πατριαρχική Θεία Λειτουργία με συμμετοχή όλων των Μητροπολιτών του Πατριαρχείου και του ποιμνίου μας της Αιγύπτου κι αντιπροσώπων ξένων δογμάτων, καθώς και με διάφορους ομιλητές. Επίσης, το Πατριαρχείο μας συμμετέχει σε όλες τις θρησκευτικές εορταστικές εκδηλώσεις που γίνονται στις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες. Δι' ημάς οι εορταστικές εκδηλώσεις θα κλείσουν τον Νοέμβριο του 2000, στο Πατριαρχείο μας, στην Αίγυπτο, όπου θα υπάρξουν ομιλίες και άλλες εκδηλώσεις με επίκεντρο πάντοτε την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία . Σε όλες τις Μητροπόλεις της διικαιοδοσίας μας (δηλ. στην Αφρικανική Ήπειρο) άρχισαν εορταστικές εκδηλώσεις. Απόφαση δε της Συνόδου του Πατριαρχείου μας στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων είναι να δόσουμε βαρύτητα στη συναντίληψη των πτωχών αδελφών μας.
* Υπάρχει διάλογος με τους Κόπτες της Αιγύπτου και πού βρίσκεται ο ευρύτερος διάλογος με τις άλλες χριστιανικές ομολογίες;
* Ο Θεολογικός διάλογος είναι ανοικτός για όλους εκείνους που επιδιώκουν να ασπασθούν την Αλήθεια. Η Ορθοδοξία δεν ψάχνει να βρει την Αλήθεια, αλλά μαρτυρεί γιά την Αλήθεια που κατέχει από την Αποστολική εποχή. Το Αλεξανδρινό Πατριαρχείο στο πέρασμα των αιώνων έζησε δύσκολες καταστάσεις, υπέστη διωγμούς και όμως κράτησε ανόθευτη την Ορθοδοξία. Ετσι και εμείς σήμερα στον θρησκευτικό διάλογο θα μαρτυρούμε την ορθότητα των διδαγμάτων της πίστης μας χωρίς να θυσιάζουμε την αλήθεια προς χάριν κάποιας τυπικής αγάπης ή ψευδοενώσεως. Ο σκοπός των διαλόγων είναι να φέρουν ως καρπό την αποδοχή της όλης αλήθειας του Χριστιανικού πνεύματος. Αυτό τον σκοπό θα επιδιώκουμε στο διάλογο και στις σχέσεις μας κάτω πάντοτε από το πνεύμα της ειλικρινούς αγάπης και σεβασμού.
* Η περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξαναγεννιέται. Εσείς είστε πρόεδρος της επιτροπής που ανέλαβε την προσπάθεια. Πού βρίσκεται το όλο θέμα;
* Ως Πατριαρχείο Αλεξανδρείας αλλά και προσωπικά, πάντοτε ενδιαφερόμαστε και πάντοτε θα ανησυχούμε για τον πολιτισμό. Η περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξαναγεννιέται με σκοπό να επανεύρει την παλιά της δόξα μαζεύοντας στο χώρο της βιβλία απ'όλο τον κόσμο και κυρίως παλιές εκδόσεις. Είμαι πρόεδρος σε μια Επιτροπή στην Ελλάδα που συμπαρίσταται στο έργο της βιβλιοθήκης. * Είστε και εσείς πρόσφυγας από την κατεχόμενη Κύπρο. Πώς συμβάλλετε στην προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού και ποιο το δικό σας όραμα για ειρήνη στην Κύπρο;
* Και ως Κύπριος και ως πρόσφυγας, θλίβομαι που η πατρίδα μου, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου-που κανείς δεν περίμενε ποτέ να πέσει- είναι ακόμη μοιρασμένη και μου στερούν το ανθρώπινο δικαίωμα να πάω στο χωριό μου και στους τάφους των προγόνων μου. Ως Προκαθήμενος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, κάνω το καθήκον μου απέναντι της Κύπρου διότι όπου και αν βρίσκομαι μιλώ για το πρόβλημά της και καλώ τους ιθύνοντες των κρατών να συμβάλουν στην επίλυση του προβλήματός της. Είναι χρέος κάθε ανθρώπου να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας του.
? Τι μήνυμα έχετε να στείλετε στους αναγνώστες του ΠΟΛΙΤΗ;
? Οι αδελφοί Κύπριοι πρέπει να ζουν πάντοτε με την πίστη στο θεό και την ελπίδα πως σύντομα το πρόβλημά τους θα βρει την επίλυσή του μέσα στο πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η πίστη αυτή θα τους δίνει δύναμη και κουράγιο, μέχρις ότου έρθει η ημέρα εκείνη που θα κτυπήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες των κατεχομένων εκκλησιών μας.
Κοντά τους, μαζί τους, στον πόνο και τη φτώχεια, στην αναζήτησή τους για την αλήθεια κάποιοι γενναίοι, που για χάρη του Χριστού θυσιάστηκαν για την αγάπη.
Στο χώρο που γεννήθηκε ο μοναχισμός, στο χώρο που μεγαλούργησε ο Ελληνισμός, στην Νειλοχώρα Αίγυπτο, αγωνίζεται ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Πέτρος, μαζί με μια ομάδα νέων επισκόπων, οι οποίοι τον ακολουθούν στο δρόμο της άσκησης και της προσφοράς.
Τέκνο της κατεχόμενης Κύπρου και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Πέτρος ο Ζ, μιλά στον «Π» με ιδιαίτερη παρρησία για τους αγώνες του πατριαρχείου του για την αγάπη των αδελφών μας, που πεθαίνουν για μια ένεση, για λίγα σεντ. Η έκκληση προς όσους τολμηρούς θέλουν να βοηθήσουν την Ιεραποστολή δεν συνοδεύεται με κούφια λόγια και υποσχέσεις, αλλά με προειδοποίηση για το σταυρό που τους αναμένει. Αλλά μήπως και ο Χριστός δεν μας υποσχέθηκε πρώτα Σταυρό και μετά Ανάσταση; Πάντως από τη συνέντευξη αν είναι κάτι που μένει, δεν είναι ο πόνος και η δυστυχία, αλλά το χαμόγελο και η ελπίδα, αυτή η δύναμη που πηγή έχει το Θεό και όχι τους ανθρώπους.
* «Πατριαρχείον της Μεγάλης Πόλεως Αλεξανδρείας» είναι ο τίτλος του αφιερωματικού έργου που θα παρουσιάσετε τη Δευτέρα στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τραπέζης Κύπρου. Ποιοι οι λόγοι που σας οδήγησαν σ' αυτή την έκδοση και ποιοι οι σκοποί του έργου;
* Παλαίφατον και ιστορικόν το Πατριαρχείο μας. Ιδρύθηκε το 40 μ.Χ. από τον Ευαγγελιστή Μάρκο και ανέδειξε μεγάλες μορφές της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, οι οποίες κατευθύνουν μέχρι σήμερα τις σκέψεις και τις αντιλήψεις του σύγχρονου χριστιανικού κόσμου. Ιστορία δυό χιλιάδων χρόνων. Μέσα από την έρημο της Νιτρίας και της Θηβαΐδας γεννήθηκε ο Μοναχισμός και μέσα από τους κύκλους της Αλεξανδρινής Εκκλησίας μεγαλούργησε ο Ελληνισμός της Αιγύπτου. Βαρειά η παρακαταθήκη και μεγάλη η κληρονομιά. Εχουμε χρέος να διαφυλάξουμε την ιστορική αυτή παρακαταθήκη και κληρονομιά μας και να την παραδόσουμε στις επερχόμενες γενεές και είμαι σίγουρος πως ο πολύτιμος αυτός τόμος θα προσφέρει θετικές υπηρεσίες στο ευρύ κοινό και θα σφραγίσει την ιστορία και την παρουσία της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού τόσο στην Αίγυπτο όσο και σε ολόκληρη την Αφρική.
* Ποιμένετε μια ήπειρο μεγάλη σε έκταση και πολυάριθμη σε ανθρώπους. Ποια είναι η παρουσία της Ορθοδοξίας σήμερα σ' αυτήν και πώς μπορεί η Κύπρος να συμβάλει στις προσπάθειες σας;
* Η παρουσία της Ορθοδοξίας είναι ζωντανή και ο Χριστιανισμός μας έχει διαδοθεί σε όλα τα μέρη της Αφρικανικής ηπείρου από την Αίγυπτο μέχρι την Νότιο Αφρική και από την Αιθιοπία μέχρι τη Δυτική Αφρική, όμως χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά. Κάποτε το Πατριαρχείο είχε τόσους πολλούς κληρικούς που βοηθούσε και τις Εκκλησίες της Ελλάδος και της Κύπρου. Σήμερα, όμως, λόγω της συρρίκνωσης του Ελληνισμού, δυσκολευόμαστε να βρούμε στελέχη που να διακρίνονται για την πίστη πρός το Θεό και την αγάπη τους στη διακονία προς τον συνάνθρωπό τους. Μακάρι να βρεθούν άνθρωποι ικανοί, έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα γιά την διάδοσιν της Ορθοδόξου Πίστεως μας σε ανθρώπους που ακόμη δεν γνωρίζουν τον Χριστό. Δεν είναι όμως απαραίτητο να είναι κάποιος κληρικός για να βοηθήσει το πατριαρχείο μας. Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι. Εχουμε τις υιοθεσίες, τις βαφτίσεις, την συγκέντρωση φαρμάκων και τόσα άλλα. Ενα εμβόλιο, για παράδειγμα, για την Μαλάρια στην Κύπρο δεν στοιχίζει τίποτα, για τα παιδιά της Αφρικής όμως είναι διαβατήριο ζωής, γιατί χωρίς αυτό είναι καταδικασμένα να πεθάνουν. Απευθύνουμε έκκληση λοιπόν σε κληρικούς, μοναχές, ιατρούς, νοσοκόμες και σε όσους πιστεύουν πως μπορούν να συμβάλουν στο έργο του εκχριστιανισμού των φτωχών αυτών Αφρικανών αδελφών, να έρθουν κοντά μας και να πάρουν μέρος στον σκληρό αλλά υπέροχο αυτό αγώνα.
* Ποια είναι η κύρια αιτία που κάτοικοι της μαύρης Ηπείρου ακολουθούν την Ορθοδοξία και όχι μια άλλη χριστιανική ομολογία;
* Οι Αφρικανοί βλέπουν την Ορθοδοξία με την ευγένεια της ψυχής τους. Ξέρουν πως δεν είμαστε κατακτητές, ξέρουν πως δεν τους ζητούμε τίποτα, αντιθέτως προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε πνευματικά και υλικά. Η Ορθοδοξία ταιριάζει στον Αφρικανό. Γι' αυτούς είναι η γνήσια θρησκεία που τους πλησιάζει και τους αγκαλιάζει, όχι γιατί ζητάει κάτι από αυτούς, αλλά επειδή τους προσφέρει την Αλήθεια του Θεού. Γιά τους ανθρώπους αυτούς, η αλήθεια του θεού δεν είναι μόνο ο Λόγος του θεού, είναι η βοήθεια που τους δίνουμε για επιβίωση. Κτίζουμε σχολεία, νοσοκομεία, τους διδάσκουμε το πώς θα αναπτύξουν την κτηνοτροφία και τη συστηματική καλλιέργεια της γης, ώστε σιγά σιγά να μπορέσουν να ανεξαρτητοποιηθο
ύν οικονομικά. Ολα αυτά τα καταλαβαίνει ο Αφρικανός και γι'αυτό μας σέβεται και μας εκτιμά.
* Οι στερήσεις, η πείνα, οι αρρώστειες, οι πόλεμοι, είναι η εικόνα που έχουμε, κυρίως από τις τηλεοράσεις για την Αφρική. Αυτή είναι πράγματι η εικόνα ή υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα, που θα μπορούσε κάποιος να αντικρίσει;
* Οι στερήσεις, η πείνα, οι αρρώστειες και οι πόλεμοι, ναί, είναι η πραγματική εικόνα, όμως όλα αυτά δεν τους λυγίζουν, απλώς έμαθαν να ζουν με αυτά τα προβλήματα, χωρίς να ξεχνούν την καταγωγή τους. Εχουν την κουλτούρα τους, την οποία φροντίζουν να προβάλλουν σε κάθε ευκαιρία, έχουν το αγνό τους χαμόγελο που σε γεμίζει αισιοδοξία και βρίσκουν χαρά στα μικρά καθημερινά πράγματα που ο κάτοικος μιας καταναλωτικής κοινωνίας δεν μπορεί να νιώσει. Αλλες οι ανάγκες τους, άλλες οι προτεραιότητές τους. Χαίρονται με τον ήλιο, με το νερό και είναι αισιόδοξοι για το μέλλον τους. Για παράδειγμα, ένας Αφρικανός μπορεί να περπατήσει και δύο ώρες προκειμένου να έρθει στην Εκκλησία, και πολλές φορές μάλιστα υπό καταρρακτώδη βροχή και όταν φτάσει επιτέλους θα περιμένει λίγο να στεγνώσει και μετά να μπει μέσα. Και όταν πλησιάσει τον Επίσκοπό του, θα του προσφέρει ό,τι καλύτερο έχει, δυο αυγά, λίγα φρούτα, από τα λίγα που έχουν και αυτοί, όμως τα προσφέρουν με όλη τους την αγάπη και με όλη την ευγένεια της ψυχής τους.
* Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει χαρά σ' αυτούς τους ανθρώπους που εμείς βλέπουμε κυρίως με οίκτο;
* Ο Αφρικανός, διά μέσου των αιώνων, έχει υποφέρει πολύ, όμως ποτέ δεν χάνει την ελπίδα του, ποτέ δεν είναι απαισιόδοξος και ποτέ δεν παραιτείται από αυτό που κάνει. Οσο δύσκολο και αν είναι το παρόν, έχει όραμα και το όραμά του είναι ένα καλύτερο αύριο. Ο Αφρικανός δεν θέλει τον οίκτο, δεν μπορεί να καταλάβει τον οίκτο, αυτό που χρειάζεται είναι να τον αφήσουν ήσυχο να ζήσει και να αναπτυχθεί μέσα από την κουλτούρα του στη δική του γη.
* Πώς μπορεί κάποιος να ενταχθεί σε μια ιεραποστολική ομάδα, ή ακόμη να συνεισφέρει οικονομικά στις προσπάθειές σας;
* Οι προσευχές μας για όσους βοηθούν και μας στηρίζουν είναι ακατάπαυστες και ευγνώμονες. Οποιος αισθάνεται τα προβλήματα των συνανθρώπων του ως δικά του προβλήματα, μπορεί να βοηθήσει το Πατριαρχείο. Υπάρχει χώρος για όλους. Ολοι μπορούν να συνεισφέρουν είτε χρηματικά είτε ηθικά. Μπορούν για παράδειγμα το καλοκαίρι να βοηθούν στην ιεραποστολή, ή αν είναι επιστήμονες, μπορούν να βοηθήσουν στην αναδιοργάνωση που προσπαθούμε τώρα να κάνουμε στο κέντρο του Πατριαρχείου μας, στην Αλεξάνδρεια. Οταν θέλει κάποιος, σίγουρα μπορεί να βοηθήσει, δεν είναι ανάγκη να γίνει ιεραπόστολος ή να έρθει στην Αφρική, μπορεί και από το σπίτι του αν θέλει να βοηθήσει.
Οποιαδήποτε βοήθεια ή συνεισφορά στο ιεραποστολικό έργο του Πατριαρχείου μας μπορεί να αποσταλεί στην Ι. Αρχιεπισκοπή Κύπρου ή στην Ι. Μητρόπολη Κιτίου, όπου ο Μητροπολίτης είναι ο εκπρόσωπος του Πατριάρχου στην Κύπρο.
* Ποιες είναι οι σχέσεις Σας με τα άλλα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες;
* Η κάθε Ορθόδοξος Εκκλησία είναι Αυτοκέφαλος και δεν επιτρέπεται η επέμβαση από κάποια άλλη. Αυτό το σεβόμαστε όλοι, με αποτέλεσμα οι σχέσεις μας να είναι σχέσεις ενότητας, αγάπης και καλής συνεργασίας στα θέματα που απασχολούν την ορθοδοξία.
? Πώς συμμετέχει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στους εορτασμούς για τα 2000 χρόνια από τη γέννηση του Χριστού;
* Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας άρχισε τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 2000 χρόνια από τη Γέννηση του Χριστού, τον Νοέμβριο του 1999 όπου τελέσθηκε Πατριαρχική Θεία Λειτουργία με συμμετοχή όλων των Μητροπολιτών του Πατριαρχείου και του ποιμνίου μας της Αιγύπτου κι αντιπροσώπων ξένων δογμάτων, καθώς και με διάφορους ομιλητές. Επίσης, το Πατριαρχείο μας συμμετέχει σε όλες τις θρησκευτικές εορταστικές εκδηλώσεις που γίνονται στις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες. Δι' ημάς οι εορταστικές εκδηλώσεις θα κλείσουν τον Νοέμβριο του 2000, στο Πατριαρχείο μας, στην Αίγυπτο, όπου θα υπάρξουν ομιλίες και άλλες εκδηλώσεις με επίκεντρο πάντοτε την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία . Σε όλες τις Μητροπόλεις της διικαιοδοσίας μας (δηλ. στην Αφρικανική Ήπειρο) άρχισαν εορταστικές εκδηλώσεις. Απόφαση δε της Συνόδου του Πατριαρχείου μας στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων είναι να δόσουμε βαρύτητα στη συναντίληψη των πτωχών αδελφών μας.
* Υπάρχει διάλογος με τους Κόπτες της Αιγύπτου και πού βρίσκεται ο ευρύτερος διάλογος με τις άλλες χριστιανικές ομολογίες;
* Ο Θεολογικός διάλογος είναι ανοικτός για όλους εκείνους που επιδιώκουν να ασπασθούν την Αλήθεια. Η Ορθοδοξία δεν ψάχνει να βρει την Αλήθεια, αλλά μαρτυρεί γιά την Αλήθεια που κατέχει από την Αποστολική εποχή. Το Αλεξανδρινό Πατριαρχείο στο πέρασμα των αιώνων έζησε δύσκολες καταστάσεις, υπέστη διωγμούς και όμως κράτησε ανόθευτη την Ορθοδοξία. Ετσι και εμείς σήμερα στον θρησκευτικό διάλογο θα μαρτυρούμε την ορθότητα των διδαγμάτων της πίστης μας χωρίς να θυσιάζουμε την αλήθεια προς χάριν κάποιας τυπικής αγάπης ή ψευδοενώσεως. Ο σκοπός των διαλόγων είναι να φέρουν ως καρπό την αποδοχή της όλης αλήθειας του Χριστιανικού πνεύματος. Αυτό τον σκοπό θα επιδιώκουμε στο διάλογο και στις σχέσεις μας κάτω πάντοτε από το πνεύμα της ειλικρινούς αγάπης και σεβασμού.
* Η περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξαναγεννιέται. Εσείς είστε πρόεδρος της επιτροπής που ανέλαβε την προσπάθεια. Πού βρίσκεται το όλο θέμα;
* Ως Πατριαρχείο Αλεξανδρείας αλλά και προσωπικά, πάντοτε ενδιαφερόμαστε και πάντοτε θα ανησυχούμε για τον πολιτισμό. Η περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξαναγεννιέται με σκοπό να επανεύρει την παλιά της δόξα μαζεύοντας στο χώρο της βιβλία απ'όλο τον κόσμο και κυρίως παλιές εκδόσεις. Είμαι πρόεδρος σε μια Επιτροπή στην Ελλάδα που συμπαρίσταται στο έργο της βιβλιοθήκης. * Είστε και εσείς πρόσφυγας από την κατεχόμενη Κύπρο. Πώς συμβάλλετε στην προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού και ποιο το δικό σας όραμα για ειρήνη στην Κύπρο;
* Και ως Κύπριος και ως πρόσφυγας, θλίβομαι που η πατρίδα μου, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου-που κανείς δεν περίμενε ποτέ να πέσει- είναι ακόμη μοιρασμένη και μου στερούν το ανθρώπινο δικαίωμα να πάω στο χωριό μου και στους τάφους των προγόνων μου. Ως Προκαθήμενος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, κάνω το καθήκον μου απέναντι της Κύπρου διότι όπου και αν βρίσκομαι μιλώ για το πρόβλημά της και καλώ τους ιθύνοντες των κρατών να συμβάλουν στην επίλυση του προβλήματός της. Είναι χρέος κάθε ανθρώπου να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας του.
? Τι μήνυμα έχετε να στείλετε στους αναγνώστες του ΠΟΛΙΤΗ;
? Οι αδελφοί Κύπριοι πρέπει να ζουν πάντοτε με την πίστη στο θεό και την ελπίδα πως σύντομα το πρόβλημά τους θα βρει την επίλυσή του μέσα στο πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η πίστη αυτή θα τους δίνει δύναμη και κουράγιο, μέχρις ότου έρθει η ημέρα εκείνη που θα κτυπήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες των κατεχομένων εκκλησιών μας.
Σχόλια