.
Αέρα... φωνάζουν τρέχοντας οι στρατιώτες όταν διενεργούν την τελική επίθεση για να καταλάβουν τον χώρο που βρίσκεται ταµπουρωµένος ο εχθρός. Οι ψυχές τους γεµάτες ενθουσιασµό και πείσµα, ωθούν τα κουρασµένα από την πεζοπορία κορµιά, για την τελική νίκη. Οι χριστιανοί, οι στρατιώτες του Χριστού, ύστερα από τη µακρά, δύσκολη πορεία της Σαρακοστής, φθάνουν στην τελική ευθεία της επίθεσης και µε ψαλµούς και ύµνους τρέχουν για να βιώσουν τη µεγάλη µέρα της Ανάστασης.
Οι µακρές και κατανυκτικές ακολουθίες, των έξι εβδοµάδων της Σαρακοστής, γίνονται την µεγαλοβδοµάδα, πιο αργόσυρτες ενώ ως πραγµατικά διαµάντια λάµπουν οι περίτεχνοι ύµνοι. "Ιδού αναβαίνουµε προς Ιεροσόλυµα" όλοι οι πιστοί µαζί µε τον Χριστό για να "συσταυρωθούµε και να συναναστηθούµε" µε τον Χριστό, βιώνοντας τη χαρµολύπη του Σταυρού και της Ανάστασης. Όπως ο ήλιος στέλλει τις ακτίνες του σε δικαίους και αδίκους, έτσι η χάρις του Θεού, εκπέµπεται σ' όλους. Φτάνει ο κάθε ελεύθερος άνθρωπος να µετατρέψει αναλόγως τον εαυτό του - όπως σηµειώνουν οι πατέρες της Εκκλησίας - είτε σε κερί που απορροφά τις ακτίνες και λιώνει, είτε σε πηλό που µε τις ακτίνες αντιθέτως σφίγγει και γίνεται πέτρα.
Γεµίζουν οι εκκλησιές και οι αυλές τους τις µέρες αυτές, από ανθρώπους καλόπιστους και κακόπιστους και ο καθένας µπορεί να µετατρέψει σε κερί ή σε πηλό το είναι του. Άλλοι θα πάνε για να προσευχηθούν και να απολαύσουν τους κατανυκτικούς ύµνους και άλλοι θα πάνε για να περάσουν την ώρα τους και να συναντήσουν γνωστούς και φίλους. Από την άλλη, κάποιοι παπάδες και ψαλτάδες θα ανέλθουν σε ύψη πνευµατικής ανάτασης, ενώ κάποιοι άλλοι θα κόπτονται και θα φωνάζουν για τα µεγάφωνα και την νεκρική ευταξία. Κάποιοι θα τρέξουν στις υπερφωτισµένες εκκλησίες που µεταδίδουν "live" - ζωντανά - από τηλεοράσεως τις ακολουθίες, ενώ κάποιοι άλλοι θα τραβήξουν στα ταπεινά εκκλησάκια των χωριών και στα µοναστήρια όπου το φως των κεριών καταυγάζει το χώρο. Όλα είναι θέµα επιλογής και ελεύθερης βούλησης των ανθρώπων, µικρών και µεγάλων, ταπεινών και σπουδαίων.
Από εκεί και πέρα, η βίωση της υπέρλογης χαράς της Αναστάσεως, διέρχεται από την ταπείνωση και τη µυστηριακή ζωή. Το µυστήριο της πρόνοιας του Θεού, µπορεί και ξεπερνά τις ανθρώπινες νόρµες και η θεία χάρις, µπορεί σίγουρα να διέλθει και δια τηλεοράσεως, αλλά και δια µέσου των "εντυπωσιακών" κοσµοπολίτικων εκδηλώσεων. Ακόµη και η τυπική "επίσκεψη" στις εκκλησίες αυτές τις µέρες, µπορεί να αγγίξει τον άνθρωπο. Το παράδειγµα της δράσης της µυρωδιάς είναι χαρακτηριστικό. Η είσοδος και µόνο στο χώρο ενός µυροπωλείου, αφήνει στα ρούχα και το σώµα µυρωδιά, όπως βεβαίως αντίστοιχη µυρωδιά αφήνει και η είσοδος σε ένα νυκτερινό κέντρο, µε τα τσιγάρα και τους άλλους καπνούς. Από τον τύπο οδηγείται ο άνθρωπος στην ουσία, φτάνει όµως να κινείται και να µην µένει στάσιµος. Φτάνει ο άνθρωπος να ανοίξει τη ψυχή και το είναι του, φτάνει να αφεθεί στο µυστήριο, φτάνει ελεύθερα να αφήσει τον εαυτό του να χαρεί από τη θεία Χάρη. Η προετοιµασία για τη συµµετοχή στη Θεία Μετάληψη, η µικρή ή µεγάλη άσκηση κατά των παθών, η µετάνοια όπως αυτή µεταφράζεται για τον κάθε άνθρωπο και ο Θεός δεν θέλει πολλά για να κατοικήσει στον άνθρωπο.
Το µέλι γεύεται και δεν οράται και τα λόγια είναι ψεύτικα αν δεν ακολουθηθούν από τα έργα. Οι ταπεινοί και συντετριµµένοι, οι άνθρωποι της αγάπης και του σταυρού, είναι πάντοτε οι άνθρωποι της χαράς της Αναστάσεως. "Κύριε η εν πολλαίς αµαρτίες περιπεσούσα γυνή..." ψάλλει στο µοναδικό τροπάριο της η Αγία Κασσιανή και ο Νυµφίος Χριστός έρχεται να στεφανώσει, ως άλλος αθλοθέτης τους αγωνιστές. Εδώ είναι ο παράδεισος, εδώ και η κόλαση και ο άνθρωπος διαλέγει ελεύθερα και παίρνει. Ο Χριστός θα προδοθεί, θα βασανιστεί, θα σταυρωθεί, θα πεθάνει και θα αναστηθεί, πληµµυρίζοντας µε φως τον ουρανό, τη γη και τα καταχθόνια. Αυτό που µένει είναι η ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου να συσταυρωθεί για να µπορέσει να συναναστηθεί µε τον Χριστό.
Οι µακρές και κατανυκτικές ακολουθίες, των έξι εβδοµάδων της Σαρακοστής, γίνονται την µεγαλοβδοµάδα, πιο αργόσυρτες ενώ ως πραγµατικά διαµάντια λάµπουν οι περίτεχνοι ύµνοι. "Ιδού αναβαίνουµε προς Ιεροσόλυµα" όλοι οι πιστοί µαζί µε τον Χριστό για να "συσταυρωθούµε και να συναναστηθούµε" µε τον Χριστό, βιώνοντας τη χαρµολύπη του Σταυρού και της Ανάστασης. Όπως ο ήλιος στέλλει τις ακτίνες του σε δικαίους και αδίκους, έτσι η χάρις του Θεού, εκπέµπεται σ' όλους. Φτάνει ο κάθε ελεύθερος άνθρωπος να µετατρέψει αναλόγως τον εαυτό του - όπως σηµειώνουν οι πατέρες της Εκκλησίας - είτε σε κερί που απορροφά τις ακτίνες και λιώνει, είτε σε πηλό που µε τις ακτίνες αντιθέτως σφίγγει και γίνεται πέτρα.
Γεµίζουν οι εκκλησιές και οι αυλές τους τις µέρες αυτές, από ανθρώπους καλόπιστους και κακόπιστους και ο καθένας µπορεί να µετατρέψει σε κερί ή σε πηλό το είναι του. Άλλοι θα πάνε για να προσευχηθούν και να απολαύσουν τους κατανυκτικούς ύµνους και άλλοι θα πάνε για να περάσουν την ώρα τους και να συναντήσουν γνωστούς και φίλους. Από την άλλη, κάποιοι παπάδες και ψαλτάδες θα ανέλθουν σε ύψη πνευµατικής ανάτασης, ενώ κάποιοι άλλοι θα κόπτονται και θα φωνάζουν για τα µεγάφωνα και την νεκρική ευταξία. Κάποιοι θα τρέξουν στις υπερφωτισµένες εκκλησίες που µεταδίδουν "live" - ζωντανά - από τηλεοράσεως τις ακολουθίες, ενώ κάποιοι άλλοι θα τραβήξουν στα ταπεινά εκκλησάκια των χωριών και στα µοναστήρια όπου το φως των κεριών καταυγάζει το χώρο. Όλα είναι θέµα επιλογής και ελεύθερης βούλησης των ανθρώπων, µικρών και µεγάλων, ταπεινών και σπουδαίων.
Από εκεί και πέρα, η βίωση της υπέρλογης χαράς της Αναστάσεως, διέρχεται από την ταπείνωση και τη µυστηριακή ζωή. Το µυστήριο της πρόνοιας του Θεού, µπορεί και ξεπερνά τις ανθρώπινες νόρµες και η θεία χάρις, µπορεί σίγουρα να διέλθει και δια τηλεοράσεως, αλλά και δια µέσου των "εντυπωσιακών" κοσµοπολίτικων εκδηλώσεων. Ακόµη και η τυπική "επίσκεψη" στις εκκλησίες αυτές τις µέρες, µπορεί να αγγίξει τον άνθρωπο. Το παράδειγµα της δράσης της µυρωδιάς είναι χαρακτηριστικό. Η είσοδος και µόνο στο χώρο ενός µυροπωλείου, αφήνει στα ρούχα και το σώµα µυρωδιά, όπως βεβαίως αντίστοιχη µυρωδιά αφήνει και η είσοδος σε ένα νυκτερινό κέντρο, µε τα τσιγάρα και τους άλλους καπνούς. Από τον τύπο οδηγείται ο άνθρωπος στην ουσία, φτάνει όµως να κινείται και να µην µένει στάσιµος. Φτάνει ο άνθρωπος να ανοίξει τη ψυχή και το είναι του, φτάνει να αφεθεί στο µυστήριο, φτάνει ελεύθερα να αφήσει τον εαυτό του να χαρεί από τη θεία Χάρη. Η προετοιµασία για τη συµµετοχή στη Θεία Μετάληψη, η µικρή ή µεγάλη άσκηση κατά των παθών, η µετάνοια όπως αυτή µεταφράζεται για τον κάθε άνθρωπο και ο Θεός δεν θέλει πολλά για να κατοικήσει στον άνθρωπο.
Το µέλι γεύεται και δεν οράται και τα λόγια είναι ψεύτικα αν δεν ακολουθηθούν από τα έργα. Οι ταπεινοί και συντετριµµένοι, οι άνθρωποι της αγάπης και του σταυρού, είναι πάντοτε οι άνθρωποι της χαράς της Αναστάσεως. "Κύριε η εν πολλαίς αµαρτίες περιπεσούσα γυνή..." ψάλλει στο µοναδικό τροπάριο της η Αγία Κασσιανή και ο Νυµφίος Χριστός έρχεται να στεφανώσει, ως άλλος αθλοθέτης τους αγωνιστές. Εδώ είναι ο παράδεισος, εδώ και η κόλαση και ο άνθρωπος διαλέγει ελεύθερα και παίρνει. Ο Χριστός θα προδοθεί, θα βασανιστεί, θα σταυρωθεί, θα πεθάνει και θα αναστηθεί, πληµµυρίζοντας µε φως τον ουρανό, τη γη και τα καταχθόνια. Αυτό που µένει είναι η ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου να συσταυρωθεί για να µπορέσει να συναναστηθεί µε τον Χριστό.
Σχόλια