.
· Η επιθυμία της αοιδού, που ήθελε να δει "τον Πάπα... τον Πάπα" έγινε πραγματικότητα και ένας μεγάλος μύθος κατέβηκε στα πόδια μας, ήλθε και προσκύνησε στην Ελλάδα, στον τόπο που περπάτησε ο Απόστολος των Εθνών Παύλος. Ήρθε είδε και απήλθε ο Ποντίφικας, αφήνοντας πίσω του, τα συντρίμμια της αλαζονικής μας υπεροψίας, που πηγάζει από την καθεστηκυία αταξία του ένδοξου παρελθόντος μας. Ζήτησε συγνώμη ο άνθρωπος, για τα δεινά που έφεραν οι πρόγονοί του, πριν δέκα αιώνες, στους Ορθόδοξους, άκουσε τα προβλήματά μας και τις γκρίνιες μας στο Κυπριακό και εξέφρασε τη συμπαράσταση και τις ευχές του.
· Ψέλλισε στα ελληνικά κάποιες ευχές, ενώ εκπλήσσοντας σχεδόν όλους, διάβασε το "Πιστεύω" αφήνοντας πίσω το περίφημο "filioque", δηλαδή ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού. Δηλαδή ανέτρεψε τη δοξασία και το βασικό επιχείρημα θεολόγων και "θεολογίσκων" για την αιτία του σχίσματος και του χάσματος μεταξύ της καλής Ανατολής και της κακής Δύσης. Κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας στο Ολυμπιακό στάδιο, δεν τοποθετήθηκαν αγάλματα, αλλά εικόνες και μάλιστα βυζαντινής τεχνοτροπίας. Ακόμη ο "αλάθητος" Πάπας, προσκύνησε τις εικόνες, "σκανδαλίζοντας" τους ακραιφνείς Ορθοδόξους που ήθελαν τον "αντίχριστο Πάπα" να αποστρέφεται τις εικόνες, όπως πάλαι ποτέ, οι εικονομάχοι.
· Οι θεατές, - δυνητικά 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι μέσω τηλεοράσεως - μεταξύ των οποίων και Κύπριοι, άρχισαν να σχολιάζουν και να ζητούν και τον "εκσυγχρονισμό" της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Να κόβουν τα μαλλιά και τα γένια τους, όσοι παπάδες θέλουν, να διαβάζουν στην καθομιλουμένη τις ευχές και το ευαγγέλιο, να βάλουν και κανένα όργανο στις εκκλησίες και άλλα "ων ουκ έστι αριθμός". Κάποιοι άλλοι θεατές, εκφράζοντας τους "σκληροπυρηνικούς" της "αλάθητης" Ορθοδοξίας, άρχισαν να μυκτηρίζουν τον γέρο, ο οποίος με το ένα πόδι στον τάφο, θέλησε να εκτίνει τα πλοκάμια του και να αλώσει τους Ορθοδόξους. Πρόβαλαν την Ουνία, τον Δούρειο Ίππο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η οποία καταβροχθίζει ως λύκος τα αγαθά Ορθόδοξα πρόβατα.
· Όμως υπήρξαν και οι «ανοικτόμυαλοι» θεολόγοι, οι οποίοι τόλμησαν να ανοίξουν το στόμα τους - χωρίς να φοβούνται τον λιθοβολισμό - και να πουν, ότι κανείς σήμερα δεν μιλά στη Δύση για αλάθητο του Πάπα, ότι το περίφημο filioque, άρχισε να περνά στην αφάνεια, ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, κάνει άλματα προς την Ορθοδοξία. Πρόσθεταν ότι οι βυζαντινές εικόνες εισέβαλαν σε σπίτια και σε εκκλησίες σε ολόκληρη τη Δύση, ότι οι προβληματισμένοι άνθρωποι ζητούν απεγνωσμένα να μάθουν για το μυστήριο της Ανατολής, για τη φιλοσοφία του Βυζαντίου, για τη Θεολογία της Ορθοδοξίας, για τη βιωτή των ανθρώπων και των αγίων, που ζουν ένα συνεχές θαύμα. Στο προσκήνιο ήρθε και ο μακαρίτης μέγας βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν, ο οποίος είπε ότι η μόνη θρησκεία που θα επιζήσει τον 21ο αιώνα, θα είναι η Ορθοδοξία.
· Η παγκοσμιοποίηση με όσα κακά φέρνει, όπως υποστηρίζουν οι μελλοντολόγοι και οι «φοβητσιάρηδες» φέρνει και την ανάμειξη των ανθρώπων, των λαών, των πολιτισμών και των θρησκειών. Όπως στη ζούγκλα, το μεγάλο ζώο κατασπαράζει το μικρό και στη θάλασσα το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, έτσι και στην ανθρώπινη κοινωνία, ο ισχυρός πολιτισμός υποτάσσει τον αδύνατο και η αλήθεια σκορπά τα σκότη του ψεύδους. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι που είπαν το περίφημο, ότι κατέλαβαν την Ελλάδα, για να κατακτηθούν από το πνεύμα της δεν είχαν και τόσο άδικο.
· Το πρόβλημα τελικά ίσως να το έχουμε εμείς οι «εσωστρεφείς» Ορθόδοξοι που εύκολα υποπίπτουμε στην αίρεση των καθαρών, νομίζοντας ότι η ακηδία και η μικρότητά μας, αποτελεί εισιτήριο για τον Παράδεισο. Ξεχνούμε ότι η εν Χριστώ ζωή είναι αγώνας δρόμου, είναι πάλη, είναι συνεχές ρίσκο, που μόνο το τέρμα κρίνει το αποτέλεσμα. Ο ληστής στο Σταυρό μπήκε πρώτος στον Παράδεισο, ενώ ο μαθητής Ιούδας, που είδε θαύματα και άγγιξε το Χριστό, χάθηκε στη μιζέρια του. Το ζητούμενο δεν είναι τι κάνει και τι δεν κάνει ο Πάπας, ποιος είδε και ποιος δεν είδε τον Ποντίφικα, αλλά που θα βρισκόμαστε κατά την πρώτη, προσωπική Δευτέρα Παρουσία, δηλαδή την ώρα του θανάτου μας. Το ερώτημα είναι πόσο μπορούμε να αγαπήσουμε τον Θεό και τους Ανθρώπους και όχι πόσο θα δικαιωθούμε από έναν άνθρωπο, όσο δυνατός και αν είναι.
· Ψέλλισε στα ελληνικά κάποιες ευχές, ενώ εκπλήσσοντας σχεδόν όλους, διάβασε το "Πιστεύω" αφήνοντας πίσω το περίφημο "filioque", δηλαδή ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού. Δηλαδή ανέτρεψε τη δοξασία και το βασικό επιχείρημα θεολόγων και "θεολογίσκων" για την αιτία του σχίσματος και του χάσματος μεταξύ της καλής Ανατολής και της κακής Δύσης. Κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας στο Ολυμπιακό στάδιο, δεν τοποθετήθηκαν αγάλματα, αλλά εικόνες και μάλιστα βυζαντινής τεχνοτροπίας. Ακόμη ο "αλάθητος" Πάπας, προσκύνησε τις εικόνες, "σκανδαλίζοντας" τους ακραιφνείς Ορθοδόξους που ήθελαν τον "αντίχριστο Πάπα" να αποστρέφεται τις εικόνες, όπως πάλαι ποτέ, οι εικονομάχοι.
· Οι θεατές, - δυνητικά 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι μέσω τηλεοράσεως - μεταξύ των οποίων και Κύπριοι, άρχισαν να σχολιάζουν και να ζητούν και τον "εκσυγχρονισμό" της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Να κόβουν τα μαλλιά και τα γένια τους, όσοι παπάδες θέλουν, να διαβάζουν στην καθομιλουμένη τις ευχές και το ευαγγέλιο, να βάλουν και κανένα όργανο στις εκκλησίες και άλλα "ων ουκ έστι αριθμός". Κάποιοι άλλοι θεατές, εκφράζοντας τους "σκληροπυρηνικούς" της "αλάθητης" Ορθοδοξίας, άρχισαν να μυκτηρίζουν τον γέρο, ο οποίος με το ένα πόδι στον τάφο, θέλησε να εκτίνει τα πλοκάμια του και να αλώσει τους Ορθοδόξους. Πρόβαλαν την Ουνία, τον Δούρειο Ίππο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η οποία καταβροχθίζει ως λύκος τα αγαθά Ορθόδοξα πρόβατα.
· Όμως υπήρξαν και οι «ανοικτόμυαλοι» θεολόγοι, οι οποίοι τόλμησαν να ανοίξουν το στόμα τους - χωρίς να φοβούνται τον λιθοβολισμό - και να πουν, ότι κανείς σήμερα δεν μιλά στη Δύση για αλάθητο του Πάπα, ότι το περίφημο filioque, άρχισε να περνά στην αφάνεια, ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, κάνει άλματα προς την Ορθοδοξία. Πρόσθεταν ότι οι βυζαντινές εικόνες εισέβαλαν σε σπίτια και σε εκκλησίες σε ολόκληρη τη Δύση, ότι οι προβληματισμένοι άνθρωποι ζητούν απεγνωσμένα να μάθουν για το μυστήριο της Ανατολής, για τη φιλοσοφία του Βυζαντίου, για τη Θεολογία της Ορθοδοξίας, για τη βιωτή των ανθρώπων και των αγίων, που ζουν ένα συνεχές θαύμα. Στο προσκήνιο ήρθε και ο μακαρίτης μέγας βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν, ο οποίος είπε ότι η μόνη θρησκεία που θα επιζήσει τον 21ο αιώνα, θα είναι η Ορθοδοξία.
· Η παγκοσμιοποίηση με όσα κακά φέρνει, όπως υποστηρίζουν οι μελλοντολόγοι και οι «φοβητσιάρηδες» φέρνει και την ανάμειξη των ανθρώπων, των λαών, των πολιτισμών και των θρησκειών. Όπως στη ζούγκλα, το μεγάλο ζώο κατασπαράζει το μικρό και στη θάλασσα το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, έτσι και στην ανθρώπινη κοινωνία, ο ισχυρός πολιτισμός υποτάσσει τον αδύνατο και η αλήθεια σκορπά τα σκότη του ψεύδους. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι που είπαν το περίφημο, ότι κατέλαβαν την Ελλάδα, για να κατακτηθούν από το πνεύμα της δεν είχαν και τόσο άδικο.
· Το πρόβλημα τελικά ίσως να το έχουμε εμείς οι «εσωστρεφείς» Ορθόδοξοι που εύκολα υποπίπτουμε στην αίρεση των καθαρών, νομίζοντας ότι η ακηδία και η μικρότητά μας, αποτελεί εισιτήριο για τον Παράδεισο. Ξεχνούμε ότι η εν Χριστώ ζωή είναι αγώνας δρόμου, είναι πάλη, είναι συνεχές ρίσκο, που μόνο το τέρμα κρίνει το αποτέλεσμα. Ο ληστής στο Σταυρό μπήκε πρώτος στον Παράδεισο, ενώ ο μαθητής Ιούδας, που είδε θαύματα και άγγιξε το Χριστό, χάθηκε στη μιζέρια του. Το ζητούμενο δεν είναι τι κάνει και τι δεν κάνει ο Πάπας, ποιος είδε και ποιος δεν είδε τον Ποντίφικα, αλλά που θα βρισκόμαστε κατά την πρώτη, προσωπική Δευτέρα Παρουσία, δηλαδή την ώρα του θανάτου μας. Το ερώτημα είναι πόσο μπορούμε να αγαπήσουμε τον Θεό και τους Ανθρώπους και όχι πόσο θα δικαιωθούμε από έναν άνθρωπο, όσο δυνατός και αν είναι.
Σχόλια