Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ομορφιά είναι αλήθεια και η αλήθεια ομορφιά



"Η ομορφιά είναι αλήθεια και η αλήθεια ομορφιά", λέει ένας Βρετανός ποιητής και "ο ωραίος κάλλη παρά πάντας τους βρωτούς", αναφέρει ο Χριστός, ο οποίος δημιούργησε "τα πάντα καλά λίαν" αποτελώντας την προσωποποίηση της ομορφιάς και την αυθεντική έκφραση της αλήθειας. Περιεχόμενο της αλήθειας η αγάπη, η οποία αποτελεί οντολογικό χαρακτηριστικό του Θεού. Η αγάπη συνέχει τον κόσμο και καθορίζει το μέτρο ευτυχίας και χαράς του ανθρώπου, καθ' όλη την επίγεια πορεία του.
Η ανθρώπινη ομορφιά και η τέχνη αποτελούν εκφάνσεις του πολιτισμού και οδηγούν στο σκαλοπάτι που ανεβάζει στον Θεό. «Η τέχνη είναι το πανηγύρι της ζωής», όπως έλεγε ένας σκηνοθέτης και σίγουρα η γιορτή της δημιουργίας, αποτελεί την πρόγευση της παραδείσιας χαράς και ευτυχίας. Βίος ανεόρταστος, οδός απανδόχευτος, δηλαδή ζωή χωρίς γιορτές αποτελεί πορεία χωρίς στάσεις, έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι και η ζωή χωρίς τις μυστηριακές στιγμούλες χαράς, αποτελεί ένα ατέλειωτο μαρτύριο.

Ένας ωραίος πίνακας, ένα όμορφο αρχιτεκτονικό κτίσμα, μια ωραία παράσταση, μια αρμονική μουσική εκτέλεση, ένα ωραίο πρόσωπο, ένας όμορφος άνθρωπος, αποτελούν αποθέωση του πνεύματος και ωθούν στο ανέβασμα της ψυχής. Όλα τα καλά και ωραία, δεν γίνονται με αυτόματο ή τυχαίο τρόπο, αλλά θεωρούνται αποτελέσματα μεγάλου κόπου και μόχθου. Φυσικά δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το ταλέντο, το δώρο της φύσης και του Θεού, όπου εκτοξεύει κυριολεκτικά την ομορφιά της δημιουργίας.

Οι παραδοσιακοί άνθρωποι της Μικρασίας, θεολογώντας και εκφράζοντας την ύψιστη αλήθεια του έρωτα, εμπνεύστηκαν τους σπουδαίους στίχους "σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία, σ' αγαπώ γιατί είσαι εσύ, κι αγαπώ και όλο τον κόσμο γιατί ζεις και εσύ μαζί...". Έρωτας χωρίς προϋποθέσεις και όρους και αγάπη που εκτείνεται προς όλη τη φύση και όλο τον κόσμο. Οι πατέρες της εκκλησίας, διατύπωσαν την ανεπανάληπτη παρομοίωση της πορείας του ανθρώπου, πάνω στις ακτίνες ενός ποδηλάτου. Όσο ο άνθρωπος πλησιάζει προς το κέντρο, τον Θεό, τόσο ενώνεται και με τους άλλους ανθρώπους, ενώ όσο απομακρύνεται από το κέντρο, τόσο χάνει και την επαφή με τους άλλους.

Η αληθινή ευτυχία, η βίωση του παραδείσου βρίσκεται στην επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους. Ο άλλος, όχι ο εαυτός, καθίσταται ο παράδεισος, αλλά και η κόλαση του ανθρώπου. Ενδεικτικότερη έκφραση της παραδείσιας ομορφιάς, η χαρά της φιλίας και χειρότερη πτώση στην κολασμένη δυστυχία, η μοναξιά. Σ' όλη αυτή την πορεία, σημασία δεν έχει ο τόπος, αλλά ο τρόπος. Κλεισμένος στο κελί του ο μοναχός, βιώνει τον Θεό και ταυτόχρονα επικοινωνεί με όλο τον κόσμο. Γυρίζοντας τον κόσμο ο πλούσιος μεγιστάνας, τρέχει να ξεφύγει από την κόλαση του μοναξιασμένου εαυτού του. Δεν είναι τυχαίο που ένα από τα πιο επιτυχημένα βιβλία στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι το "Μοναξιασμένο Πλήθος".


Η έκφραση της απόλυτης αλήθειας, αποτελεί επιβεβαίωση της απόλυτης υποκρισίας. Η απομυθοποίηση των πολιτικών, η ειρωνεία των εξορκισμών των θεολόγων, η απόρριψη των αυθεντιών, αναδεικνύουν την ομορφιά της ταπείνωσης, την ευτυχία της ειλικρίνειας, τη χαρά της ομορφιάς. Τα μάτια που γελούν και ο λόγος που ηρεμεί, αποτελούν συστατικό του χαριτωμένου ανθρώπου. Η αγαθή ψυχή φανερώνεται στη σιωπή και χωρίς φανφάρες. Η απλότητα αποτελεί ίσως την ύψιστη έκφραση της ομορφιάς και η αλήθεια δεν θέλει πύργους και κάστρα για να εκδηλωθεί. Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος για να βρει την ομορφιά και να βιώσει την αλήθεια της ζωής. Φτάνει να πατήσει με δύναμη στη γη για να εκτοξευθεί στα ύψη.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...