Ο «παππούς» της Ορθοδοξίας
.
Στην Κωνσταντινούπολη συνηθίζουν να αποκαλούν τον οικουμενικό Πατριάρχη, «παππού» της Ορθοδοξίας, ενώ στην Ελλάδα συνηθίζουν να προσφωνούν τους ιερείς, παπούλληδες. Από την επίσκεψη στα ονόματα οδηγούμαστε στην ουσία, που θέλει τους παπάδες να αποτελούν την καταφυγή και παρηγοριά των ανθρώπων. Οι πρώτοι χριστιανοί συνήθιζαν να αποκαλούν τον Θεό, ως αββά ο πατήρ, το οποίο μεταφράζεται ως πατερούλης.
Στο Φανάρι, στο φάρο της Ορθοδοξίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος γιορτάζει αυτές τις μέρες τα δέκα χρόνια διακονίας του, στην πρωτόθρονη εκκλησία. Το γεγονός αυτό μπορεί να μην έχει καμιά ουσιαστική σημασία, ωστόσο αποτελεί ένα σταθμό και μια ευκαιρία για εκτίμηση της προσφοράς του ιεράρχη. Η πορεία μπορεί φαινομενικά να ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά στην πραγματικότητα ήταν στρωμένη από πολλά αγκάθια και από πολλές παγίδες. Τα εγκώμια σε ένα εν ζωή, θρύλο, φυσικά είναι πολύ παρακινδυνευμένα, αφού κανείς δεν δικαιώνεται πριν κλείσει τα μάτια του. Μηδένα προ του τέλους μακάριζε, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
Η ευρυμάθεια και η γλωσσομάθεια του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σίγουρα αποτελούν σημείο αναφοράς. Δεν είναι τυχαίο και το παρατσούκλι του, όταν ήταν μαθητής ως "τριποκάρυδος", γιατί του άρεσε να κάνει δύσκολες ερωτήσεις στους καθηγητές του. Ο εξηντάχρονος Πατριάρχης - κατά κόσμον Δημήτριος Αρχοντώνης - κατάγεται από την Ίμβρο. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, εισήλθε στην ιεροσύνη το 1961. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο κανονικό δίκαιο και τις εκκλησιαστικές σχέσεις στη Γενεύη και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή Περί την κωδικοποίηση των ιερών κανόνων και των κανονικών διατάξεων εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Έχει γράψει σημαντικές μελέτες και άρθρα και ομιλεί εκτός της ελληνικής και τουρκικής, άλλες πέντε γλώσσες.
Σύμφωνα με ανθρώπους που τον γνώρισαν και ζουν μαζί του, ο "παππούς" είναι έξοχος συζητητής, καταδεκτικός, ευγενής και απλός προς όλους. Σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή και σε κάνει να νιώθεις οικεία μαζί του, παρόλον ότι βρίσκεσαι με τη σεπτή κορυφή της Ορθοδοξίας. Δεν είναι τυχαίο βεβαίως και το γεγονός της εκτίμησης και του σεβασμού που τυγχάνει στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους και ειδικότερα στις Βρυξέλλες.
Από το ταπεινό Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, αρθρώνει λόγο ορθόδοξο και λαγαρό. Τονίζει ότι η εκκοσμίκευση της Εκκλησίας δεν είναι άλλο τι από την απομάκρυνση του Θεού από τη ζωή μας, ενώ σε άλλο σημείο προειδοποιεί πως η παγκοσμιοποίηση ενέχει τον κίνδυνο της ισοπέδωσης στον πολιτιστικό χώρο, πράγμα που απορρίπτεται κατηγορηματικά από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Με ταξίδια σε όλο τον κόσμο, δίνει το στίγμα της υψοποιού ταπείνωσης και της λαμπρής ιστορικής πορείας της σταυρωμένης Ορθοδοξίας που οδηγεί στο φως του Παραδείσου.
Ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αποτελεί σημείο αντιλεγόμενο για μερικούς εδώ στην Κύπρο. Η εμπεριστατωμένη μελέτη της Συνόδου του Πατριαρχείου κατά την πρόσφατη εκκλησιαστική κρίση, μπορεί προς στιγμή να εξόργισε τους «καθαρούς», αλλά ο χρόνος κατέδειξε πόσο δίκαιο είχε η ανάλυση εκείνη. Ο ίδιος ο Πατριάρχης σημείωσε σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στον «Π» ότι προσεύχεται για όλο το λαό της Κύπρου και για την οριστική επίλυση του Κυπριακού. Δεν παραλείπει να σημειώνει ότι το εθνικό μας πρόβλημα ταλαιπώρησε χωρίς να το θέλουν οι Κύπριοι, και το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την ομογένεια.
Ο φωτισμένος Ιεράρχης της σταυρωμένης Ορθοδοξίας της Πόλης τολμά, δεν σιωπά και δίνει μαθήματα πολιτικής τέχνης και πολιτικού ήθους. Σημειώνει ότι μεγάλες αυτοκρατορίες αποδυναμώθηκαν και διαλύθηκαν όταν οι ηγέτες τους δεν κατείχαν την τέχνη τού να συμβιβάζουν τα ποικιλότροπα στοιχεία φυλετικών, εθνικών, θρησκευτικών, γλωσσικών και πολιτιστικών ομάδων που αποτελούν την ενιαία κρατική οντότητα. Το δόγμα της μη βίας που χρησιμοποίησε ο σοφός Ινδός Μαχάτμα Γκάντι, η τέχνη της συνύπαρξης με τον ισχυρότερο, είναι και η τέχνη των Φαναριωτών. Η δύναμη του πνεύματος είναι ισχυρότερη από τη δύναμη της ύλης, όπως βεβαίως και η δύναμη της αγάπης έναντι του μίσους. Η ελπίδα δεν χάνεται και οι λίγοι πάντα σώζουν τους πολλούς... Όσο και αν αυτό ακούγεται ουτοπικό, είναι όμως αληθινό.
Στο Φανάρι, στο φάρο της Ορθοδοξίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος γιορτάζει αυτές τις μέρες τα δέκα χρόνια διακονίας του, στην πρωτόθρονη εκκλησία. Το γεγονός αυτό μπορεί να μην έχει καμιά ουσιαστική σημασία, ωστόσο αποτελεί ένα σταθμό και μια ευκαιρία για εκτίμηση της προσφοράς του ιεράρχη. Η πορεία μπορεί φαινομενικά να ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά στην πραγματικότητα ήταν στρωμένη από πολλά αγκάθια και από πολλές παγίδες. Τα εγκώμια σε ένα εν ζωή, θρύλο, φυσικά είναι πολύ παρακινδυνευμένα, αφού κανείς δεν δικαιώνεται πριν κλείσει τα μάτια του. Μηδένα προ του τέλους μακάριζε, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
Η ευρυμάθεια και η γλωσσομάθεια του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σίγουρα αποτελούν σημείο αναφοράς. Δεν είναι τυχαίο και το παρατσούκλι του, όταν ήταν μαθητής ως "τριποκάρυδος", γιατί του άρεσε να κάνει δύσκολες ερωτήσεις στους καθηγητές του. Ο εξηντάχρονος Πατριάρχης - κατά κόσμον Δημήτριος Αρχοντώνης - κατάγεται από την Ίμβρο. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, εισήλθε στην ιεροσύνη το 1961. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο κανονικό δίκαιο και τις εκκλησιαστικές σχέσεις στη Γενεύη και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή Περί την κωδικοποίηση των ιερών κανόνων και των κανονικών διατάξεων εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Έχει γράψει σημαντικές μελέτες και άρθρα και ομιλεί εκτός της ελληνικής και τουρκικής, άλλες πέντε γλώσσες.
Σύμφωνα με ανθρώπους που τον γνώρισαν και ζουν μαζί του, ο "παππούς" είναι έξοχος συζητητής, καταδεκτικός, ευγενής και απλός προς όλους. Σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή και σε κάνει να νιώθεις οικεία μαζί του, παρόλον ότι βρίσκεσαι με τη σεπτή κορυφή της Ορθοδοξίας. Δεν είναι τυχαίο βεβαίως και το γεγονός της εκτίμησης και του σεβασμού που τυγχάνει στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους και ειδικότερα στις Βρυξέλλες.
Από το ταπεινό Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, αρθρώνει λόγο ορθόδοξο και λαγαρό. Τονίζει ότι η εκκοσμίκευση της Εκκλησίας δεν είναι άλλο τι από την απομάκρυνση του Θεού από τη ζωή μας, ενώ σε άλλο σημείο προειδοποιεί πως η παγκοσμιοποίηση ενέχει τον κίνδυνο της ισοπέδωσης στον πολιτιστικό χώρο, πράγμα που απορρίπτεται κατηγορηματικά από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Με ταξίδια σε όλο τον κόσμο, δίνει το στίγμα της υψοποιού ταπείνωσης και της λαμπρής ιστορικής πορείας της σταυρωμένης Ορθοδοξίας που οδηγεί στο φως του Παραδείσου.
Ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αποτελεί σημείο αντιλεγόμενο για μερικούς εδώ στην Κύπρο. Η εμπεριστατωμένη μελέτη της Συνόδου του Πατριαρχείου κατά την πρόσφατη εκκλησιαστική κρίση, μπορεί προς στιγμή να εξόργισε τους «καθαρούς», αλλά ο χρόνος κατέδειξε πόσο δίκαιο είχε η ανάλυση εκείνη. Ο ίδιος ο Πατριάρχης σημείωσε σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στον «Π» ότι προσεύχεται για όλο το λαό της Κύπρου και για την οριστική επίλυση του Κυπριακού. Δεν παραλείπει να σημειώνει ότι το εθνικό μας πρόβλημα ταλαιπώρησε χωρίς να το θέλουν οι Κύπριοι, και το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την ομογένεια.
Ο φωτισμένος Ιεράρχης της σταυρωμένης Ορθοδοξίας της Πόλης τολμά, δεν σιωπά και δίνει μαθήματα πολιτικής τέχνης και πολιτικού ήθους. Σημειώνει ότι μεγάλες αυτοκρατορίες αποδυναμώθηκαν και διαλύθηκαν όταν οι ηγέτες τους δεν κατείχαν την τέχνη τού να συμβιβάζουν τα ποικιλότροπα στοιχεία φυλετικών, εθνικών, θρησκευτικών, γλωσσικών και πολιτιστικών ομάδων που αποτελούν την ενιαία κρατική οντότητα. Το δόγμα της μη βίας που χρησιμοποίησε ο σοφός Ινδός Μαχάτμα Γκάντι, η τέχνη της συνύπαρξης με τον ισχυρότερο, είναι και η τέχνη των Φαναριωτών. Η δύναμη του πνεύματος είναι ισχυρότερη από τη δύναμη της ύλης, όπως βεβαίως και η δύναμη της αγάπης έναντι του μίσους. Η ελπίδα δεν χάνεται και οι λίγοι πάντα σώζουν τους πολλούς... Όσο και αν αυτό ακούγεται ουτοπικό, είναι όμως αληθινό.
Σχόλια