Αγιοταφίτικη ελληνορθοδοξία
Αγιοταφίτικη ελληνορθοδοξία
.
* Βαδίζοντας στα θεοβάδιστα μέρη, όπου ασκείται η αγιοταφίτικη αδελφότητα, κάθε προσκυνητής, κάθε χατζής, έρχεται αντιμέτωπος με το πάθος για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Ελληνικής πατρίδας τη δόξα. Αντάρτες μοναχοί, απομεινάρια ενός παλιού και ένδοξου παρελθόντος, πολεμούν για τα ιερά προνόμια και την εκδίωξη των αλλόδοξων, που επιχειρούν καθημερινά να πάρουν μέρος από τους ιερούς χώρους και τα προνόμια, για να στηρίξουν τις δικές τους δοξασίες.
* Αυτοί οι ίδιοι μοναχοί, σε μια ένδειξη ένδοξου παρελθόντος και πολλά υποσχόμενου μέλλοντος, ανεβάζουν κάθε πρωί την ελληνική σημαία στο υψηλότερο σημείο κάθε μοναστηριού και κάθε ιερού προσκυνήματος, έτσι ώστε να φαίνεται από χιλιόμετρα μακριά.
* Στην αυγή της τρίτης χιλιετίας, η Σιωνίτιδα Εκκλησία, η αγιοταφίτικη αδελφότητα, καλείται να εκλέξει τον νέο ποιμενάρχη της, τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Ιεροσολύμων, - τον ελληνορθόδοξο, όπως γράφουν οι κανόνες του Πατριαρχείου - και όπως σ' όλους τους ορθόδοξους πιστούς, δεν λείπουν οι μαχαιριές στον "άρραφο χιτώνα του Χριστού".
* Στη μάχη της διαδοχής, παλεύουν με νύχια και με δόντια - σε επίπεδο εθνοφυλετικό - οι κυβερνήσεις Ελλάδας, Παλαιστίνης, Ιορδανίας, Ισραήλ και σε ρόλο δευτερεύοντα η Κύπρος. Από εκεί και πέρα, η μάχη εστιάζεται στα πρόσωπα των υποψηφίων, τα οποία αγωνίζονται τον καλό αγώνα για τη διαδοχή. Φαβορί στην κούρσα θεωρούνται οι Έλληνες, οι οποίοι είναι μεν η μειοψηφία, αλλά κατέχουν την πλειοψηφία των ιερών προσκυνημάτων και έχουν από πίσω τους την πλούσια, ευρωπαία Ελλάδα.
* Ο μακαριστός Πατριάρχης Διόδωρος, δίνοντας το στίγμα της Ελληνορθοδοξίας της αγιοταφίτικης αδελφότητας, δήλωνε πριν μερικούς μήνες στον "Π" ότι "Και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής. Στα 2000 χρόνια ελληνικής εκκλησιαστικής παρουσίας εδώ, διότι ιστορικής είναι περισσότερα, πέρασαν από εδώ ηγεμόνες, βασιλείς, σατράπες, όλοι έφυγαν, οι εκατό καλόγεροι παρέμειναν όμως εδώ πέρα, διότι είχαν τη βοήθεια του Θεού. Παρέμειναν, διότι αγωνίζονταν για ένα σκοπό ιερό και εθνικό και ελπίζομε με τη δύναμη του Θεού να παραμείνουν αιωνίως. Από εμάς εξαρτάται, βέβαια, αρκεί να έχουμε ανθρώπους, διότι ο κίνδυνος έρχεται ένεκα της λειψανδρίας. Η ύπαρξη της αγιοταφίτικης αδελφότητας είναι ένα θαύμα." * Θαύμα αποτελεί η παρουσία των ελληνορθόδοξων, αλλά δεν παύουν όλοι οι άνθρωποι, όλοι οι πιστοί, να είναι ίσοι έναντι του Θεού. Ούτε άσπροι, ούτε μαύροι, ούτε άντρες, ούτε γυναίκες, ούτε φτωχοί, ούτε πλούσιοι, όλοι έχουν προτεραιότητα μπροστά στο βήμα του Χριστού. Η αγιότητα του βίου ξεχωρίζει τους ανθρώπους και όχι βεβαίως η ανατροφή, η καταγωγή και οι καλές τους σχέσεις.
* Ανιχνεύοντας τα δεδομένα, όπως αυτά διαχέονται από τον Τύπο, στη Σιωνίτιδα Εκκλησία, θα διαπιστώσει κανείς εκ πρώτης όψεως ελιτιστικές τάσεις, που πολλές φορές φθάνουν σε επίπεδα σέκτας. Καταγράφονται παραδείγματα, που ορθόδοξοι άλλων φυλών θέλησαν να επανδρώσουν εγκαταλελειμμένα μοναστήρια και δέχθηκαν τη σκληρή επίθεση και αποστροφή των ελληνορθόδοξων. Ακόμη υπάρχουν περιπτώσεις, λίγων μοναχών που διαλαλούν ότι είναι καλύτερα να ερημωθούν τα μοναστήρια, παρά να δοθούν στους Ρώσους ή στους ΄Αραβες ή σε άλλους Ορθόδοξους. Φυσικά, ποτέ δεν πρέπει να παραγνωρίζονται επί μέρους, πολιτικές και εθνοφυλετικές επιδιώξεις, που κρύπτονται πίσω από θρησκευτικές ομάδες.
* Πριν μερικές δεκαετίες, το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και στο Πατριαρχείο Αντιόχειας, όπου ύστερα από πολλούς αιώνες ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο, ΄Αραβας Ορθόδοξος ιεράρχης. Και τότε ακούστηκαν φοβερά και παράδοξα, τόσο για τον Ελληνισμό, όσο και για την Ορθοδοξία. Ωστόσο, η εμπειρία κατέδειξε ότι τελικά Ορθόδοξοι, είναι όσοι μετέχουν ορθόδοξα στη χάρη του Θεού και Ελληνες όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας. * Από εκεί και πέρα, το θαύμα πάντα λειτουργεί και οι θεοβάδιστοι τόποι δεν είναι χωρίς εμπειρίες κατάκτησης και εξευτελισμού από κάθε λογής κατακτητές. Ο Θεός ποτέ δεν αφήνει κανέναν παραπονεμένο, αλλά και κανένα δεν ξεχνά.
* Αυτοί οι ίδιοι μοναχοί, σε μια ένδειξη ένδοξου παρελθόντος και πολλά υποσχόμενου μέλλοντος, ανεβάζουν κάθε πρωί την ελληνική σημαία στο υψηλότερο σημείο κάθε μοναστηριού και κάθε ιερού προσκυνήματος, έτσι ώστε να φαίνεται από χιλιόμετρα μακριά.
* Στην αυγή της τρίτης χιλιετίας, η Σιωνίτιδα Εκκλησία, η αγιοταφίτικη αδελφότητα, καλείται να εκλέξει τον νέο ποιμενάρχη της, τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Ιεροσολύμων, - τον ελληνορθόδοξο, όπως γράφουν οι κανόνες του Πατριαρχείου - και όπως σ' όλους τους ορθόδοξους πιστούς, δεν λείπουν οι μαχαιριές στον "άρραφο χιτώνα του Χριστού".
* Στη μάχη της διαδοχής, παλεύουν με νύχια και με δόντια - σε επίπεδο εθνοφυλετικό - οι κυβερνήσεις Ελλάδας, Παλαιστίνης, Ιορδανίας, Ισραήλ και σε ρόλο δευτερεύοντα η Κύπρος. Από εκεί και πέρα, η μάχη εστιάζεται στα πρόσωπα των υποψηφίων, τα οποία αγωνίζονται τον καλό αγώνα για τη διαδοχή. Φαβορί στην κούρσα θεωρούνται οι Έλληνες, οι οποίοι είναι μεν η μειοψηφία, αλλά κατέχουν την πλειοψηφία των ιερών προσκυνημάτων και έχουν από πίσω τους την πλούσια, ευρωπαία Ελλάδα.
* Ο μακαριστός Πατριάρχης Διόδωρος, δίνοντας το στίγμα της Ελληνορθοδοξίας της αγιοταφίτικης αδελφότητας, δήλωνε πριν μερικούς μήνες στον "Π" ότι "Και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής. Στα 2000 χρόνια ελληνικής εκκλησιαστικής παρουσίας εδώ, διότι ιστορικής είναι περισσότερα, πέρασαν από εδώ ηγεμόνες, βασιλείς, σατράπες, όλοι έφυγαν, οι εκατό καλόγεροι παρέμειναν όμως εδώ πέρα, διότι είχαν τη βοήθεια του Θεού. Παρέμειναν, διότι αγωνίζονταν για ένα σκοπό ιερό και εθνικό και ελπίζομε με τη δύναμη του Θεού να παραμείνουν αιωνίως. Από εμάς εξαρτάται, βέβαια, αρκεί να έχουμε ανθρώπους, διότι ο κίνδυνος έρχεται ένεκα της λειψανδρίας. Η ύπαρξη της αγιοταφίτικης αδελφότητας είναι ένα θαύμα." * Θαύμα αποτελεί η παρουσία των ελληνορθόδοξων, αλλά δεν παύουν όλοι οι άνθρωποι, όλοι οι πιστοί, να είναι ίσοι έναντι του Θεού. Ούτε άσπροι, ούτε μαύροι, ούτε άντρες, ούτε γυναίκες, ούτε φτωχοί, ούτε πλούσιοι, όλοι έχουν προτεραιότητα μπροστά στο βήμα του Χριστού. Η αγιότητα του βίου ξεχωρίζει τους ανθρώπους και όχι βεβαίως η ανατροφή, η καταγωγή και οι καλές τους σχέσεις.
* Ανιχνεύοντας τα δεδομένα, όπως αυτά διαχέονται από τον Τύπο, στη Σιωνίτιδα Εκκλησία, θα διαπιστώσει κανείς εκ πρώτης όψεως ελιτιστικές τάσεις, που πολλές φορές φθάνουν σε επίπεδα σέκτας. Καταγράφονται παραδείγματα, που ορθόδοξοι άλλων φυλών θέλησαν να επανδρώσουν εγκαταλελειμμένα μοναστήρια και δέχθηκαν τη σκληρή επίθεση και αποστροφή των ελληνορθόδοξων. Ακόμη υπάρχουν περιπτώσεις, λίγων μοναχών που διαλαλούν ότι είναι καλύτερα να ερημωθούν τα μοναστήρια, παρά να δοθούν στους Ρώσους ή στους ΄Αραβες ή σε άλλους Ορθόδοξους. Φυσικά, ποτέ δεν πρέπει να παραγνωρίζονται επί μέρους, πολιτικές και εθνοφυλετικές επιδιώξεις, που κρύπτονται πίσω από θρησκευτικές ομάδες.
* Πριν μερικές δεκαετίες, το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και στο Πατριαρχείο Αντιόχειας, όπου ύστερα από πολλούς αιώνες ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο, ΄Αραβας Ορθόδοξος ιεράρχης. Και τότε ακούστηκαν φοβερά και παράδοξα, τόσο για τον Ελληνισμό, όσο και για την Ορθοδοξία. Ωστόσο, η εμπειρία κατέδειξε ότι τελικά Ορθόδοξοι, είναι όσοι μετέχουν ορθόδοξα στη χάρη του Θεού και Ελληνες όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας. * Από εκεί και πέρα, το θαύμα πάντα λειτουργεί και οι θεοβάδιστοι τόποι δεν είναι χωρίς εμπειρίες κατάκτησης και εξευτελισμού από κάθε λογής κατακτητές. Ο Θεός ποτέ δεν αφήνει κανέναν παραπονεμένο, αλλά και κανένα δεν ξεχνά.
Σχόλια