Η ομιλία του αρχηγού Σηάτλ
Η ομιλία του αρχηγού Σηάτλ
.
Το 1854, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών πρότεινε σε μια φυλή του Βορρά να εξαγοράσει τη γη της αντί παραχώρησης μιας άλλης περιοχής. Το κείμενο της απάντησης του αρχηγού Σηάτλ θεωρείται, από τότε μέχρι σήμερα, μία από τις ωραιότερες μαρτυρίες για τη σημασία των παραδόσεων. Κάπου διάβασα ότι η απάντηση αυτή παραποιήθηκε από έναν δημοσιογράφο. Αυτό όμως δεν υποτιμά τα λεγόμενα. "Πώς μπορεί κανείς να αγοράσει ή να πουλήσει τον ουρανό, τη ζεστασιά της γης; Ακούγεται παράξενο αυτό. Αφού δεν κατέχουμε τη δροσιά του αέρα και τη λάμψη του νερού, πώς να τις πουλήσουμε; Το κάθε κομμάτι αυτής της γης είναι ιερό για τον λαό μου. Το κάθε κλαδί, η κάθε χούφτα άμμου της ερήμου, η κάθε σκιά δέντρου, είναι ιερά πράγματα στη μνήμη του λαού μου. Οι πεθαμένοι του λευκού ανθρώπου ξεχνούν τη γη της προέλευσής τους, όταν ξεκινάνε τον δρόμο τους προς τα άστρα. Οι πεθαμένοι μας ποτέ δεν ξεχνάνε αυτά τα βουνά και αυτές τις κοιλάδες, γιατί απεικονίζουν το πρόσωπο της Μητέρας μας. Είμαστε μέρος της γης κι εκείνη είναι μέρος από μας. Τα λουλούδια, το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός, είναι αδέλφια μας. Οι βραχώδεις κορυφές, τα υγρά αυλάκια στους κάμπους, η ζεστασιά του σώματος του πουλαριού και ο άνθρωπος, όλοι είναι μέλη της ίδιας οικογένειας. Επομένως, όταν ο Μεγάλος Αρχηγός στην Ουάσιγκτον μας διαμηνύει την επιθυμία του να αγοράσει τη γη μας, πολλά απαιτεί από μας. Ο Μεγάλος Αρχηγός λέει ότι θα μας εγκαταστήσει σε τόπο, όπου θα μπορούμε να ζούμε ευτυχισμένοι. Ότι εκείνος θα είναι ο πατέρας μας κι εμείς τα παιδιά του. Θα μελετήσουμε, λοιπόν, την προσφορά του να αγοράσει τη γη μας. Δεν θα είναι όμως εύκολο, γιατί το λαμπρό νερό που κυλά στα ρέματα δεν είναι απλώς νερό, αλλά το αίμα των προγόνων μας. Αν του πουλήσουμε τη γη, θα ξεχαστεί ότι το ψιθύρισμα των νερών είναι η φωνή των προγόνων μας και θα σβηστεί η μνήμη όσων γεγονότων διαδραματίστηκαν από τότε που ζούμε εδώ. Ξέρουμε ότι ο λευκός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τα ήθη και τα έθιμά μας. Για εκείνον ένα κομμάτι γης έχει την ίδια αξία με οτιδήποτε άλλο, ο ίδιος δεν είναι παρά ένας περαστικός που φτάνει το βράδυ και εξορύσσει από τη γη ό,τι χρειάζεται. Η γη δεν είναι αδελφή του, αλλά μια ελκυστική γυναίκα. Κι αφού την κατακτήσει, συνεχίζει τον δρόμο του. Αφήνει πίσω του τους τάφους των προγόνων του χωρίς ενδοιασμούς. Παίρνει από τη γη ό,τι θα ήταν περιουσία των παιδιών του και δεν τον νοιάζει. Μεταχειρίζεται τη μητέρα του, τη γη, και τον αδελφό του, τον ουρανό, σαν να επρόκειτο για αντικείμενα ή πολύχρωμους στολισμούς. Θα καταβροχθίσει τη γη αφήνοντας πίσω του μόνο ερημιά. Δεν ξέρω, τα ήθη και τα έθιμά μας είναι διαφορετικά από τα δικά σας. Η θέα των πόλεών σας τραυματίζει το βλέμμα του ερυθρόδερμου. Μήπως επειδή ο Ινδιάνος είναι άγριος άνθρωπος και δεν καταλαβαίνει; Δεν υπάρχει γωνιά ησυχίας στην πόλη του λευκού ανθρώπου. Κανένα μέρος, όπου να ακούγονται τα φύλλα να βλασταίνουν την άνοιξη ή τα φτεροκοπήματα ενός εντόμου. Λες κι ο ήχος ακούγεται σαν βρισιά στα αυτιά μας. Και τι απομένει απ' τη ζωή, αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να ακούει το μοναχικό κλάμα ενός πουλιού ή την κουβέντα των βατράχων τη νύχτα γύρω από μια λίμνη; Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα; Αν όλα τα ζώα έφευγαν, ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική μοναξιά! Ό,τι συμβαίνει με τα ζώα, συμβαίνει και με τον άνθρωπο. Τα πάντα είναι μια αλυσίδα. Ό,τι θα συμβεί με τη γη, θα συμβεί και με τα παιδιά της γης. Αν οι άνθρωποι φτύνουν τη γη, φτύνουν τον εαυτό τους. Ένα πράγμα ξέρουμε: η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο, ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Ο άνθρωπος δεν υφαίνει το ύφασμα της ζωής: είναι απλώς και μόνο ένα νήμα του. Καταστρέφοντας το ύφασμα, καταστρέφει τον ίδιο τον εαυτό του. Ούτε κι ο λευκός άνθρωπος μπορεί να ξεφύγει απ' αυτήν την πραγματικότητα. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: ο θεός μας είναι και ο θεός του. Η γη Του είναι πολύτιμη. Αν την τραυματίζουμε, περιφρονούμε τον Δημιουργό. Αυτό σημαίνει τέλος της ζωής και αρχή της επιβίωσης".
Σχόλια