Θαύματα χαράς και θαύματα προβληματισμού

Θαύματα χαράς και θαύματα προβληματισμού

.

---

Η ΧΑΡΑ στο πρόσωπο του παραπληγικού Μάριου Στυλιανού, της αρραβωνιαστικιάς του, του πνευματικού του, πατρός Γαβριήλ και των ανθρώπων που βρέθηκαν δίπλα του, την ώρα του θαύματος, στον Απόστολο Βαρνάβα, ήταν η καλύτερη απόδειξη, ότι συντελέστηκε ένα καταπληκτικό γεγονός. Οι άνθρωποι βρίσκονταν στη γη και μιλούσαν για τον ουρανό, ζούσαν στον κόσμο και βίωναν ένα κομμάτι του παραδείσου.
Ο ΜΑΡΙΟΣ γύρω στα σαράντα, λίγες βδομάδες πριν τον γάμο του, δέχτηκε το κτύπημα της μοίρας το οποίο τον άφησε στο αναπηρικό καροτσάκι. Πέρασε όλα τα στάδια της απογοήτευσης, έφθασε στον πάτο, χρειάστηκε η παρέμβαση των ψυχολόγων, αλλά τελικά πάτησε γερά και αναδύθηκε στη χάρη του Θεού. Έκανε εγχειρήσεις στη Βρετανία και Γερμανία αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό. Οι γιατροί επιβεβαίωσαν την ανθρωπίνως αδύνατη θεραπεία. Ωστόσο, τα αδύνατα στους ανθρώπους, είναι δυνατά στο Θεό και οι θερμές προσευχές έφεραν την παρέμβαση του Αποστόλου Βαρνάβα, ο οποίος οδήγησε με θαυμαστό τρόπο τα βήματα του Μάριου, στον πατέρα Γαβριήλ και τελικά στο θαύμα, το οποίο συντελέστηκε κατά τη Θεία Λειτουργία στον τάφο του Αγίου στην Σαλαμίνα.
ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ γεγονός, επιβεβαιώθηκε με ένα εξ ίσου εντυπωσιακό τρόπο. Λίγο μετά το θαύμα έφθασαν στον τάφο του Αγίου, προσκυνητές από την Ελλάδα, ανάμεσά τους και μια κυρία, η οποία χωρίς να ξέρει τίποτα, μόλις μπήκε στο ναό άρχισε να φωνάζει και να λέει ότι βλέπει τον Απόστολο Βαρνάβα. Στην ιστορία του Μάριου, υπάρχει και μια άλλη εντυπωσιακή λεπτομέρεια. Σε όλη τη δύσκολη πορεία για τις εγχειρήσεις ο Μάριος επέμενε και μέσα στα χειρουργεία υπήρχε πάντα η εικόνα του Αποστόλου Βαρνάβα και τη μορφή στη συγκεκριμένη εικόνα, είναι που είδε κατά τη διάρκεια του θαύματος.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ποτέ δεν στηρίχθηκε στα θαύματα για να αποδείξει την αλήθεια της πίστης. Αλίμονο αν ο Θεός μπορούσε να αποδειχθεί ή να χωρέσει στο ανθρώπινο μυαλό και τη λογική. Τότε δεν θα ήταν Θεός, αλλά ένα κτιστό πλάσμα, στην καλύτερη περίπτωση ένας υπεράνθρωπος. Άκτιστος είναι μόνο ο Τριαδικός Θεός, ενώ όλα τα άλλα, άνθρωπος και πλάση, ουρανός, γη και καταχθόνια, είναι κτιστά. Τα πάντα όσα συμβαίνουν σε αυτή τη γη, ξεκινούν, συνέχονται και τελειώνουν στην πρόνοια του Θεού. Είναι όλα υπέρλογα, θαυμαστά και άρα φυσικά. Από την αναπνοή του ανθρώπου, την πορεία του σε αυτή τη γη, μέχρι και το μέγιστο των θαυμάτων, τη Θεία Ευχαριστία, όπου ο άνθρωπος λαμβάνει το σώμα και το αίμα του Χριστού. Αυτό που λέγεται θαύμα, είναι το απροσδόκητο, όταν ο Θεός επεμβαίνει με τρόπο πέρα από το συνηθισμένο. Είναι με άλλα λόγια, μια άλλη διαφορετική φυσική ενέργεια του Θεού.

ΤΙΠΟΤΑ σε αυτή τη γη δεν γίνεται τυχαία και βεβαίως τίποτα δεν συμβαίνει παρά τη βούληση και την ελευθερία του ανθρώπου. Έτσι και η αποδοχή του θαύματος είναι θέμα της προαίρεσης του ανθρώπου, και όχι κάτι που αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας. Δηλαδή δεν είναι ένα πείραμα που μπορεί να επαναληφθεί με τα ίδια δεδομένα. Διαφορετικά, δεν θα μιλούσαμε για πίστη, αλλά για απόδειξη. Υπάρχει εξήγηση για θαύμα, η οποία ωστόσο δεν αναιρεί το θαύμα. Δηλαδή τα θαύματα γίνονται για ένα σκοπό, για τη σωτηρία του ανθρώπου και όχι ως μορφή επίδειξης της παντοδυναμίας του Θεού.

ΘΑΥΜΑΣΤΑ γεγονότα, μαγείες ή απλές ταχυδακτυλουργίες, κάνουν διάφοροι άνθρωποι, είτε με την επιδεξιότητά τους, είτε με τη βοήθεια του διαβόλου, ο οποίος σαν πνεύμα που είναι μπορεί να είναι παντού και να γνωρίζει όλα τα παρελθόντα, όχι όμως τα μέλλοντα. Τα θαύματα του Θεού, έχουν στόχο και σκοπό τη σωτηρία του ανθρώπου και όχι την επιβεβαίωση της ύπαρξής του. Για το λόγο αυτό, ο Χριστός όταν έκανε θαύματα, έλεγε στους ευεργετημένους να μην λένε τίποτα. Ακόμη και η Ανάστασή του, έγινε μέσα από τον κλειστό τάφο, χωρίς να το γνωρίζει κανείς.
ΣΤΗΝ περίπτωση του Μάριου Στυλιανού προκύπτουν μια σειρά ερωτήματα για τον τρόπο και το χρόνο φανέρωσης του θαύματος. Η εξήγηση των πρωταγωνιστών, δηλαδή του πατρός Γαβριήλ και του πατρός Ησαΐα Κυκκώτη, οι οποίοι δημοσιοποίησαν το γεγονός, είναι ότι αυτό έγινε για να στηριχθούν οι πιστοί την ώρα που αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή. Εμείς θα προσθέταμε και το σκανδαλισμό από τα σκάνδαλα τόσο στην Εκκλησία της Κύπρου και κυρίως στην Εκκλησία της Ελλάδας. Τώρα, το μέγεθος που πήρε το θέμα στα ΜΜΕ - τουλάχιστον υπερβολικό - είναι μια άλλη δύσκολη υπόθεση, η οποία επιβεβαιώνει ότι οι άνθρωποι αναζητούν το θείο, ψάχνουν για ελπίδα και σίγουρα αναζητούν φως. Τώρα αν μερικοί δεν πείστηκαν και περιγέλασαν το θαύμα, αυτό είναι μια άλλη δική τους υπόθεση. Εξάλλου και τα θαύματα για την Εκκλησία είναι φυσικές ενέργειες και γίνονται αποδεκτά μόνο από όσους ζουν το θαύμα της εν Χριστώ ζωής.