Ο
βαρύς έρωτας της Βασιλικής με το Μουσταφά
.
Η ΑΓΑΠΗ του ανθρώπου προς τον Θεό και αντιστρόφως, η εμπειρία της βίωσης του παραδείσου από αυτή τη ζωή, παρομοιάζεται από τους πατέρες της Εκκλησίας με τον σφοδρό, τον μανιακό, τον μανικό, έρωτα ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Ο έρωτας, ο οποίος δεν κρύβεται όπως και ο βήχας, έχει μια εκπληκτική δύναμη, η οποία ξεπερνά τη λογική και αναδεικνύει μια άλλη ισχυρότερη δύναμη, που είναι η δυναμική επιθυμία για κατάκτηση ή για συνεύρεση ή ακόμη και για άγγιγμα των ψυχών με το άλλο πρόσωπο. Η εκκλησιαστική γραμματεία χρησιμοποιεί πολλές φορές ερωτική ορολογία για να περιγράψει το μυστήριο, το θαύμα της ένωσης του ανθρώπου με το Θεό. Ο Θεός είναι αγάπη, είναι πέραν της λογικής και μόνο με παραβολές, κατηγορήματα και επίθετα στον υπερθετικό βαθμό μπορεί να προσεγγιστεί από τον πεπερασμένο άνθρωπο, ο οποίος όμως έχει τη δυνατότητα να γίνει κατά χάριν Θεός.
ΣΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ του έρωτα, που ξεπερνά τη λογική θα πρέπει να αντικρισθεί και η φανέρωση του έρωτα της Βασιλικής για το Μουσταφά, ο οποίος προκάλεσε ποικίλα αισθήματα και ποικίλες αντιδράσεις ανάμεσα στον κόσμο που ζητούσε απεγνωσμένα να μάθει λεπτομέρειες για τον βαρύ έρωτα της χριστιανής προς τον μουσουλμάνο. Η ιστορία της Βασιλικής είναι ένα αληθινό παραμύθι το οποίο ξεκίνησε το 1953 όταν η ορφανή κοπέλα αλλάζει θρησκεία και ακολουθεί την επιλογή της καρδιάς της. Η ευτυχία του ζεύγους κράτησε μέχρι το 1963 οπότε ο Μουσταφάς σκοτώνεται κατά τις δικοινοτικές διαταραχές. Η Βασιλική ρίχνεται στη βιοπάλη, γίνεται ράφταινα για να αναγιώσει τα πέντε ορφανά παιδιά της. Να σημειωθεί ότι οι έρωτες μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων δεν ήταν άγνωστο φαινόμενο, κυρίως στις τοπικές κοινωνίες. Υπήρχε τότε η ανοχή και οι μουσουλμάνοι συμμετείχαν στις γιορτές των χριστιανών και αντιστρόφως.
ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ επίπεδο ο έρωτας της Βασιλικής καταλήγει στην απλή διαπίστωση, ότι η χριστιανή Βασιλική αλλαξοπίστησε και τιμωρήθηκε με το χαμό του άντρα της. Ο Θεός τιμώρησε την γυναίκα η οποία απαρνήθηκε την πίστη της. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να έχει στίγματα αλήθειας, αλλά σίγουρα δεν είναι η αλήθεια. Ο Θεός δεν είναι τιμωρός, αλλά ούτε και θέλει να βασανίζονται οι άνθρωποι. Παιδεύει κάθε άνθρωπο στο μέτρο των δυνατοτήτων του, στο μέτρο των αντοχών του και πάντα από άπειρη αγάπη προς τον άνθρωπο. Βεβαίως άλλες οι βουλές των ανθρώπων και άλλες του Θεού και σίγουρα μόνο ο Θεός ξέρει τους λόγους για τα βάσανα και τις χαρές που παραχώρησε στην Βασιλική, όπως βεβαίως και σε κάθε άνθρωπο. Φυσικά κάθε άνθρωπος έχει την ελευθερία της επιλογής και ανάλογα με τις επιλογές του, απολαμβάνει τον παράδεισο ή την κόλαση.
ΣΕ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟ επίπεδο, όταν προσεγγίσει κάποιος τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, τότε αλλάζει γνώμη και δικαιώνει στη συνείδησή του, τις επιλογές της Βασιλικής. Γεννιέται στη Λεμεσό και περνά τα μαθητικά της χρόνια στον Αμίαντο. Σε ηλικία δέκα χρονών χάνει τους δύο γονείς της και έρχεται στη Λευκωσία κοντά στη μεγάλη της αδελφή, τη Λέλλα. Όλα αυτά σε τίτλους. Κανείς δεν ξέρει τι θλίψεις και τι βάσανα πέρασε όταν ήταν παιδί και ακόμη κανείς δεν ξέρει από πόσες ατραπούς πέρασε έφηβη όντας, κοντά στην μεγαλύτερή της αδελφή. Την εποχή εκείνη τα κορίτσια θεωρούνταν κατώτερα από τα αγόρια, ενώ η συμπεριφορά των μεγαλυτέρων προς τους μικρότερους ήταν περίπου, όπως του αφέντη προς τους δούλους. Ο έρωτας και η φυγή της Βασιλικής, μπορεί να ήταν και φυγή από μια κόλαση. Ας μην ξεχνούμε τι συμβαίνει σήμερα με τις κοπέλες από την πρώην Σοβιετική Ένωση ή από τις πεινασμένες χώρες της Απω Ανατολής. Ακόμη, δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι η μεγάλη αδελφή, η Λέλλα, μόλις έμαθε τον έρωτα της αδελφής της, αντέδρασε με εντονότατο τρόπο και εκδίωξε την Βασιλική. Η νεαρή κοπέλα βρήκε κατανόηση, στοργή και αποδοχή από τους Τουρκοκύπριους της Λευκωσίας και ακολούθησε την επιλογή της καρδιάς της, ή το δρόμο που την έβγαζε από μια αφόρητη δουλεία.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣ και το τρίτο επίπεδο ανάγνωσης του έρωτα της Βασιλικής, που έχει να κάνει με τις θρησκείες. Η Ορθοδοξία απορρίπτει τους γάμους με αλλόθρησκους και φυσικά θεωρεί μέγιστη αμαρτία την απάρνηση της πίστης του Χριστού. Αντιθέτως, ανέχεται τους γάμους με διαφορετικές χριστιανικές ομολογίες. Εξάλλου, εκτός Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία και σίγουρα ούτε παράδεισος. Στην αντίπερα όχθη, στον μουσουλμανισμό, όπου ο γάμος δεν θεωρείται μυστήριο και η γυναίκα είναι υποδεέστερη του άντρα, ο γάμος μεταξύ μουσουλμάνου και χριστιανής επιτρέπεται ενώ το αντίστροφο απαγορεύεται. Πέρα από όλα αυτά, κατά την Τουρκοκρατία, είχαμε τους κρυπτοχριστιανούς και τους λινοβάμβακους, όπου ολόκληρα χωριά με επικεφαλής τον παπά, άλλαζαν σε μια νύκτα θρησκεία για να επιβιώσουν. Οι υπόλοιποι χριστιανοί ανέχονταν και αποδέχονταν αυτούς που αλλαξοπίστησαν με την ελπίδα κάποτε να επιστρέψουν, ελπίδα που διατηρούσαν και τα ίδια τα θύματα της υπόθεσης. Η πρακτική αυτή ακολουθήθηκε και κατά την αγγλοκρατία και δεν ήταν σπάνιες οι αλλαγές θρησκείας προκειμένου δύο νέοι να παντρευτούν ή και το φαινόμενο να αλλάζουν θρησκεία πολλές φορές και ανάλογα με τις περιστάσεις. Τέλος, ο Θεός θα κρίνει τον καθένα, στο μέτρο της αγάπης που επέδειξε και σύμφωνα με τη δίκαιη κρίση του. Άλλοι επιλέγουν το τέλειο, δηλαδή το μαρτύριο που οδηγεί απ' ευθείας στον παράδεισο, άλλοι την ανοχή του εχθρού και μέσα από τα βάσανα αγιάζονται και άλλοι λιγότερο δυνατοί υποκύπτουν, απαρνούνται την πίστη τους, με την προοπτική της επιστροφής.
Σχόλια