Οφειλές £80 εκ. από την Εκκλησία

Οφειλές £80 εκ. από την Εκκλησία

Οι οφειλές της Εκκλησίας προς το κράτος σε φόρους ακίνητης περιουσίας και κεφαλαιουχικών κερδών ανέρχονται σε £79,7 εκ. συγκριτικά με £41,3 εκ. πέρσι. Μέσα σε ένα χρόνο, οι οφειλές της εκκλησίας διπλασιάστηκαν. Τα στοιχεία για τις οφειλές της εκκλησίας προς το κράτος δίδει στην ετήσια έκθεσή της για το 2004 η Γενική Ελέγκτρια της Δημοκρατίας Χρυστάλλα Γιωρκάτζη.
@@@@@@@@@@@

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ κανείς για τις οφειλές της Εκκλησίας προς το δημόσιο; Το μόνο σίγουρο είναι ότι πωλήθηκαν διπλάσιας αξίας χωράφια και οικόπεδα το 2004 σε σχέση με το 2003. Δηλαδή με απλά μαθηματικά κατά την άτυπη προεκλογική περίοδο η εκκλησιαστική περιουσία οδηγήθηκε με αυξημένους ρυθμούς προς πώληση. Το καλό για την Εκκλησία είναι ότι οι τιμές των ακινήτων ήταν σε πολύ ψηλές τιμές και έτσι δεν μπορεί να πει κανείς ότι ξεπουλήθηκαν περιουσίες. Πάντως δεν έχουν καμία σημασία οι πωλήσεις, αλλά ο σκοπός που έγιναν οι πωλήσεις. Αν πήγαν για αγαθοεργίες και για φιλανθρωπικά έργα πολύ καλά έγιναν. Αν πάλι έγιναν για να στηριχθούν οι προεκλογικές δαπάνες τότε τα πράγματα δεν είναι και τόσο ευχάριστα.
ΥΠΑΡΧΕΙ βεβαίως και η ουσία της υπόθεσης, δηλαδή κατά πόσο είναι θεμιτό η Εκκλησία να χρωστά στην πολιτεία. Η πρώτη σκέψη είναι ότι η Εκκλησία παρανομεί και σίγουρα παραβιάζει και την εντολή του Χριστού "τα του Θεού τω Θεώ και τα του Καίσαρος τω Καίσαρι". Εξάλλου η κοσμική εξουσία είναι αναγκαίο "κακό" για να περιορίζεται το "κακό", όπως αυτό φανερώνεται από τους ανθρώπους που ακολουθούν τον άγριο εαυτό τους. Και για να μην παρεξηγούμαστε δεν υπάρχει κακό αφού όλα τα δημιούργησε λίαν καλώς ο Θεός. Το κακό είναι η άρνηση του καλού και όλοι οι άνθρωποι είναι καλοί, φτάνει να τους προσεγγίζει ο άνθρωπος με αγάπη η οποία να πηγάζει από την αγάπη και τη χάρη του Θεού.
ΕΙΝΑΙ δικαιολογημένο η Εκκλησία να μην πληρώνει φορολογία για τις εργασίες που επιτελεί, αλλά είναι λίγο δύσκολο να δεχθεί κανείς ότι δεν πρέπει να πληρώνει για τα κέρδη από τις επιχειρήσεις και τις πωλήσεις γης. Τα έσοδα της Εκκλησίας πρέπει να προέρχονται πρώτα και κύρια από τις εισφορές των πιστών και ακολούθως από επιχειρηματικές δραστηριότητες. Το παράδειγμα του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα πρέπει να αποτελεί το πρότυπο για όλους τους Αρχιερείς και όλους όσοι διαχειρίζονται εκκλησιαστική περιουσία. Οι επιχειρήσεις μπορεί να θεωρούνται αναγκαίο κακό, αλλά δεν παύουν να είναι αρνητική πρακτική για την εκκλησιαστική διακονία. Τα άλλα περί ανάγκης να υπάρχουν έσοδα για να γίνεται "πνευματικό έργο" είναι εκ του πονηρού. Ο Χριστός κάλεσε τους πιστούς να έχουν πρότυπο τα πουλιά του ουρανού και όχι τους μεγαλοεπιχειρηματίες, οι οποίοι όχι σπάνια είναι και μεγαλοαπατεώνες.