Δεσποτάδες, κερδισμένοι και χαμένοι, σε βάθος χρόνου
Δεσποτάδες,
κερδισμένοι και χαμένοι, σε βάθος χρόνου
.
ΤΟ
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ μαρτύριο ενός Δεσπότη, είναι η συμμετοχή του στην Ιερά Σύνοδο, έλεγε
πρόσφατα ένας Επίσκοπος. Σημειώνονται απίστευτα πράγματα, μονολογούσε, τα οποία
δεν έχουν σχέση ούτε με το Χριστό, ούτε με τους ιερούς κανόνες, αλλά ούτε και
με την κοινή λογική. Είναι, έλεγε με πόνο, η τιμωρία μας, για την εκκοσμίκευση
και την εξουσιομανία που επικρατεί στην Εκκλησία της Κύπρου. Η υποκρισία
υπερπερίσσευσε και οι βυζαντινισμοί υπερπληθύνθησαν. Μόνο ένα θαύμα μπορεί να
μας σώσει και φαίνεται ότι ο Θεός, μέσα από τον καθημερινό εξευτελισμό που
υφιστάμεθα, μας δίδει χρόνο για να συνετιστούμε. Ένας δημοσιογράφος ο οποίος
ασχολείται για χρόνια με τα τεκταινόμενα στον εκκλησιαστικό χώρο, σημείωνε ότι
με τους Δεσποτάδες ποτέ να μην είσαι σίγουρος. Συμπεριφέρονται σαν τους
πολιτικούς, οι οποίοι τη μια μέρα αποφασίζουν έτσι για να το αναιρέσουν την
επομένη, είτε μέσω επιτροπών, είτε μέσω εμπειρογνωμόνων, είτε άλλως πως. Και το
χειρότερο, σημείωνε είναι ότι είναι ισόβιοι και δεν μπορούν οι πιστοί -
ψηφοφόροι - να τους αλλάξουν.
Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ απόφαση της Ιεράς Συνόδου για αναβολή των Αρχιεπισκοπικών Εκλογών μέχρι να αποδημήσει εις Κύριον ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, αποτελεί ακόμη ένα κρίκο στην αλυσίδα της απαξίωσης της Ιεράς Συνόδου, όχι μόνο ενώπιον της κυβέρνησης, αλλά και ενώπιον των πιστών. Ξεσήκωσαν πριν μερικές μήνες το υπουργείο Εσωτερικών για να ετοιμάσει τους καταλόγους, τάραξαν τους υπαλλήλους της Αρχιεπισκοπής για να χωρίσουν τις ενορίες, δεσμεύτηκαν δημοσίως να διενεργήσουν εκλογές μόλις λυθούν τα διαδικαστικά προβλήματα και τώρα κάνουν και πάλι πίσω, χωρίς να δίδουν λογαριασμό σε κανένα. Ενέπλεξαν ατύπως τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ο οποίος ανέμενε επιστολή για να κινήσει τις νομοκανονικές διαδικασίες και τώρα τα ξέχασαν όλα. Δεσποτάδες είναι και ό,τι θέλουν κάνουν και κανένας δεν μπορεί να πει οτιδήποτε.
ΩΣΤΟΣΟ στην Εκκλησία του Χριστού, όλα γίνονται κατά παραχώρηση Θεού, από αγάπη και για το συμφέρον των πιστών και με σεβασμό πάντα στην ελευθερία των ανθρώπων. Ο Θεός ο οποίος αγαπά και τους Δεσποτάδες και τους πιστούς, σίγουρα ξέρει περισσότερα και αναμφιβόλως αφήνει να γίνονται όλα για να έλθουν καλύτερες μέρες στην Εκκλησία της Κύπρου. Ας μην ξεχνούμε ότι η ταπείνωση - ασθένεια - του πάλαι ποτέ φοβερού και παντοδύναμου Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, ο οποίος ανέβαζε και κατέβαζε κυβερνήσεις, αποτελεί το καλύτερο δίδαγμα και το ισχυρότερο κήρυγμα για την ανθρώπινη φύση. Ακόμη επί ουσιαστικού κενού στο αρχιεπισκοπικό θρόνο, καθάρισε αρκετά ο στάβλος του Αυγείου και σταμάτησαν τα οικονομικά σκάνδαλα. Φυσικά το κενό είναι πάντα κενό και σίγουρα πρέπει να υπάρχει Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ο οποίος θα αναλαμβάνει να λύει εσωτερικές συγκρούσεις και να κρατεί τις ισορροπίες στο δύσκολο σώμα των Επισκόπων.
ΠΑΦΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΑ άλλα η απόφαση της Ιεράς Συνόδου φέρνει φαινομενικά τουλάχιστον νικητή τον Μητροπολίτη Πάφου Χρυσόστομο, ο οποίος θα ενεργεί ως οιονεί Αρχιεπίσκοπος - προεδρεύων της Ιεράς Συνόδου - και θα συνεχίσει να απολαμβάνει τη δόξα του πρώτου, μέχρι να εκδημήσει ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος. Σύμφωνα με την απλή λογική των ανθρώπων, των πολιτικών και επικοινωνιολόγων, έτσι είναι τα πράγματα. Ωστόσο σύμφωνα με τη συνείδηση των Ιεραρχών, οι οποίοι το μόνο που θα πρέπει να σκέφτονται είναι η αγιότητα - ως πρώτοι των μοναχών - αυτό δεν μπορεί να σταθεί. Σίγουρα σύντομα θα ανατραπούν τα δεδομένα και δεν αποκλείεται η υπόσχεση που έδωσε πριν μερικά χρόνια ο Μητροπολίτης Πάφου Χρυσόστομος, να εγκαταλείψει το θρόνο μόλις πάρει σύνταξη να γίνει πραγματικότητα με άλλο τρόπο. Υπάρχει βεβαίως και το θέμα της υστεροφημίας για το οποίο και πάλι ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος δεν θα αισθάνεται ιδιαίτερα καλά.
ΚΥΚΚΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ
Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Κύκκου Νικηφόρος, ο πρώτος υποψήφιος για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, παρόλο που συγκρατήθηκε και απέφυγε αυτή τη φορά την έκρηξη μπροστά στις κάμερες και τη δικαιολογημένη έκφραση οργής για το αποτέλεσμα της Ιεράς Συνόδου - υπήρξε ανατροπή ειλημμένης απόφασης - εντούτοις δεν απέφυγε τις εν θερμώ δηλώσεις. Μίλησε για τα "κουκιά που δεν βγαίνουν" του Μητροπολίτη Πάφου, αφήνοντας να νοηθεί ότι τα δικά του, βγαίνουν και παραβγαίνουν. Το θέμα της ανάδειξης στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο δεν είναι μόνο θέμα "κουκιών" αλλά και θέμα Θείας Χάρης και συμμετοχής του Θεού. Έχασε μια ευκαιρία να αποβάλει την κοσμική εικόνα που διαθέτει στο πλατύ κοινό, εικόνα η οποία μπορεί να τον ανεβάζει στην πλειοψηφία των ψηφοφόρων, αλλά δεν πείθει τη μερίδα των πιστών που θέλουν ένα άγιο Αρχιεπίσκοπο. Και η βιαστική ανακοίνωση ότι θα στείλει από μόνος του επιστολή στον Οικουμενικό Πατριάρχη, δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Η κίνηση από μόνη της, δημιουργεί αφορμή σχίσματος στην Εκκλησία της Κύπρου, ενώ ας μην ξεχνά και τους αντίπαλούς του στη Σύνοδο, οι οποίοι ακόμη δεν δέχονται πλήρως την κανονικότητα της εκλογής του. Δεν πρέπει να αποκλείει το ενδεχόμενο να ανοίξει ξανά αυτό το κεφάλαιο.
ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Λεμεσού Αθανάσιος επανάλαβε τον εαυτό του, αποδεικνύοντας ότι δεν μπορεί να πάρει μια ξεκάθαρη και σταράτη θέση, η οποία πιθανόν να έχει και κόστος. Με τον ίδιο τρόπο που χειρίστηκε τις καυτές υποθέσεις των δύο αρχιμανδριτών της Μητρόπολής του - τους οποίους τελικά καθαίρεσε η Ιερά Σύνοδος - έτσι συνεχίζει να χειρίζεται και την υπόθεση απομάκρυνσης του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου. Κρύφτηκε πίσω από την ακατανόητη θέση, ότι αν αποφασίσουν όλοι, θα συνταχθώ και εγώ. Αυτό μπορεί να αποτελεί διπλωματική κίνηση, που δεν έχει φαινομενικά κανένα κόστος. Ωστόσο δείχνει έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων. Ταυτόχρονα έδωσε ξανά την εικόνα ότι συνταυτίστηκε με τον πάλαι ποτέ εχθρό του, τον Μητροπολίτη Πάφου Χρυσόστομο, δείχνοντας και αυτός, ότι προς το παρόν δεν βγαίνουν τα "κουκιά" του.
ΚΙΤΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Κιτίου Χρυσόστομος, ήταν προβλεπτός και έδειξε και πάλι τις δικανικές του ικανότητες, κάνοντας λόγο για τον πατέρα - Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο - που έγινε πατριός. Προβάλλοντας, τις ορθές ιστορικά, όχι όμως θεολογικά θέσεις, ότι οι Επίσκοποι πεθαίνουν είτε στο θρόνο, είτε στην εξορία, είτε στην αγχόνη, κατάφερε να προωθήσει τις πάγιες θέσεις του, κατά της εκλογής νέου Αρχιεπισκόπου. Ξέχασε ο Πανιερότατος, την ιστορική πρακτική που θέλει τους Επισκόπους, ως πρώτους των μοναχών, να αποσύρονται σε μοναστήρια όταν φθάσουν σε μια ηλικία και να αφήνουν στους νεότερους το δύσκολο έργο της διαποίμανσης των πιστών. Ξεχνά ο Μητροπολίτης Κιτίου, όπως και άλλοι Επίσκοποι, το ψαλμικό που λέει ότι τα χρόνια του ανθρώπου, είναι εβδομήντα και από εκεί και πέρα είναι κόπος και μόχθος. Έδειξε και πάλι ο άνθρωπος ότι θέλει να διατηρήσει τις ελπίδες για άνοδο στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, ελπίζοντας ότι θα αλλάξουν οι συγκυρίες, ή ότι θα εφαρμοστεί η θεολογικότατή του θέση για κλήρωση του Επισκόπων και άρα του Αρχιεπισκόπου.
ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Μόρφου Νεόφυτος, φαίνεται ότι είναι ο πιο "κερδισμένος" στην όλη υπόθεση της διαδοχής. Είναι ο μικρότερος στην ηλικία αλλά και ο πιο υποσχόμενος. Διαθέτει και τη θεολογική μόρφωση, αλλά και την τόλμη να λαμβάνει δύσκολες και ριψοκίνδυνες αποφάσεις. Υποστήριξε το "ναι" στο δημοψήφισμα, πήγε πρώτος από όλους να λειτουργήσει στην κατεχόμενη Μητρόπολη Μόρφου, ενώ διατηρεί άριστες σχέσεις με το μουσουλμανικό στοιχείο της Κύπρου. Αποτελεί ήδη κόκκινο πανί για άλλους Επισκόπους, ενώ οι σχέσεις του με το πολιτικό κατεστημένο δεν είναι και οι καλύτερες δυνατές. Αυτά που του λείπουν, δηλαδή η πείρα και η διπλωματικότητα, φαίνεται ότι έρχονται με το χρόνο. Η κατ' αρχήν απόφασή του να διεκδικήσει τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο και στη συνέχεια η ματαίωση της πρόθεσής του, δεν είναι σίγουρα στα υπέρ του. Αν ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος έχει μακροζωία, όπως έχει η οικογένειά του, τότε μάλλον το θέμα της διαδοχή θα προκύψει σε τουλάχιστον δέκα χρόνια. Μέχρι τότε όλα θα αλλάξουν και αν λυθεί και το Κυπριακό, τότε η ανάγκη για ένα Αρχιεπίσκοπο που θα μπορεί να συνομιλεί με το σύνοικο στοιχείο θα είναι απαραίτητη.
ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ ΠΑΥΛΟΣ
Ο ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ Μητροπολίτης Κερύνειας Παύλος, απομονωμένος πλέον, φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι χάνει το παιγνίδι της εθνικιστικής καθαρότητας. Προσκολλημένος σε πρακτικές και λόγο, της δεκαετίας του εβδομήντα, χάνει μέρα με τη μέρα το λαϊκό έρεισμα. Η πεισματική άρνησή του, να επισκεφθεί την κατεχόμενη Μητρόπολη Κερύνειας και να λειτουργήσει τους ναούς του, σίγουρα δεν είναι ό,τι το καλύτερο γι' αυτόν. Θεολογικά σίγουρα δημιουργεί πολλά προβλήματα, τα οποία δεν ξέρουμε για πόσο ακόμη, η Ιερά Σύνοδος θα κάνει τα στραβά μάτια. Σήμερα δεν υπάρχουν δικαιολογίες για ένα Ιεράρχη να μην λειτουργεί τους δικούς του ναούς. Άλλο ο "καίσαρας" και άλλο ο Θεός. Το παράδειγμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, δεν είναι εύκολο να το ξεπεράσει κανείς, χωρίς προβληματισμό.
ΟΙ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΙ
Οι Χωρεπίσκοποι Τριμυθούντος Βασίλειος, Αρσινόης Γεώργιος και Σαλαμίνος Βαρνάβας, βρίσκονται σίγουρα στο παρασκήνιο της όλης υπόθεσης και δεν εμπλέκονται με κανένα τρόπο στο παιγνίδι της διαδοχής κατά λογική συγκυρία. Ο Τριμυθούντος Βασίλειος τελευταίως έδειξε ότι ξεφεύγει από ακαδημαϊκή ουδέτερη προσέγγιση των πραγμάτων και με κάποιες κινήσεις, όπως η λειτουργία της Μονής του Αποστόλου Βαρνάβα, έδειξε ότι μπορεί να λαμβάνει τολμηρές αποφάσεις. Σε ανάλογη κίνηση προέβη και ο Αρσινόης Γεώργιος λειτουργώντας τον Απόστολο Αντρέα. Ο Σαλαμίνος Βαρνάβας, φαίνεται ότι ακολουθεί το δρόμου του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου χωρίς να έχει συναίσθηση των πραγμάτων.
Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ απόφαση της Ιεράς Συνόδου για αναβολή των Αρχιεπισκοπικών Εκλογών μέχρι να αποδημήσει εις Κύριον ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, αποτελεί ακόμη ένα κρίκο στην αλυσίδα της απαξίωσης της Ιεράς Συνόδου, όχι μόνο ενώπιον της κυβέρνησης, αλλά και ενώπιον των πιστών. Ξεσήκωσαν πριν μερικές μήνες το υπουργείο Εσωτερικών για να ετοιμάσει τους καταλόγους, τάραξαν τους υπαλλήλους της Αρχιεπισκοπής για να χωρίσουν τις ενορίες, δεσμεύτηκαν δημοσίως να διενεργήσουν εκλογές μόλις λυθούν τα διαδικαστικά προβλήματα και τώρα κάνουν και πάλι πίσω, χωρίς να δίδουν λογαριασμό σε κανένα. Ενέπλεξαν ατύπως τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ο οποίος ανέμενε επιστολή για να κινήσει τις νομοκανονικές διαδικασίες και τώρα τα ξέχασαν όλα. Δεσποτάδες είναι και ό,τι θέλουν κάνουν και κανένας δεν μπορεί να πει οτιδήποτε.
ΩΣΤΟΣΟ στην Εκκλησία του Χριστού, όλα γίνονται κατά παραχώρηση Θεού, από αγάπη και για το συμφέρον των πιστών και με σεβασμό πάντα στην ελευθερία των ανθρώπων. Ο Θεός ο οποίος αγαπά και τους Δεσποτάδες και τους πιστούς, σίγουρα ξέρει περισσότερα και αναμφιβόλως αφήνει να γίνονται όλα για να έλθουν καλύτερες μέρες στην Εκκλησία της Κύπρου. Ας μην ξεχνούμε ότι η ταπείνωση - ασθένεια - του πάλαι ποτέ φοβερού και παντοδύναμου Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, ο οποίος ανέβαζε και κατέβαζε κυβερνήσεις, αποτελεί το καλύτερο δίδαγμα και το ισχυρότερο κήρυγμα για την ανθρώπινη φύση. Ακόμη επί ουσιαστικού κενού στο αρχιεπισκοπικό θρόνο, καθάρισε αρκετά ο στάβλος του Αυγείου και σταμάτησαν τα οικονομικά σκάνδαλα. Φυσικά το κενό είναι πάντα κενό και σίγουρα πρέπει να υπάρχει Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ο οποίος θα αναλαμβάνει να λύει εσωτερικές συγκρούσεις και να κρατεί τις ισορροπίες στο δύσκολο σώμα των Επισκόπων.
ΠΑΦΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΑ άλλα η απόφαση της Ιεράς Συνόδου φέρνει φαινομενικά τουλάχιστον νικητή τον Μητροπολίτη Πάφου Χρυσόστομο, ο οποίος θα ενεργεί ως οιονεί Αρχιεπίσκοπος - προεδρεύων της Ιεράς Συνόδου - και θα συνεχίσει να απολαμβάνει τη δόξα του πρώτου, μέχρι να εκδημήσει ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος. Σύμφωνα με την απλή λογική των ανθρώπων, των πολιτικών και επικοινωνιολόγων, έτσι είναι τα πράγματα. Ωστόσο σύμφωνα με τη συνείδηση των Ιεραρχών, οι οποίοι το μόνο που θα πρέπει να σκέφτονται είναι η αγιότητα - ως πρώτοι των μοναχών - αυτό δεν μπορεί να σταθεί. Σίγουρα σύντομα θα ανατραπούν τα δεδομένα και δεν αποκλείεται η υπόσχεση που έδωσε πριν μερικά χρόνια ο Μητροπολίτης Πάφου Χρυσόστομος, να εγκαταλείψει το θρόνο μόλις πάρει σύνταξη να γίνει πραγματικότητα με άλλο τρόπο. Υπάρχει βεβαίως και το θέμα της υστεροφημίας για το οποίο και πάλι ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος δεν θα αισθάνεται ιδιαίτερα καλά.
ΚΥΚΚΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ
Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Κύκκου Νικηφόρος, ο πρώτος υποψήφιος για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, παρόλο που συγκρατήθηκε και απέφυγε αυτή τη φορά την έκρηξη μπροστά στις κάμερες και τη δικαιολογημένη έκφραση οργής για το αποτέλεσμα της Ιεράς Συνόδου - υπήρξε ανατροπή ειλημμένης απόφασης - εντούτοις δεν απέφυγε τις εν θερμώ δηλώσεις. Μίλησε για τα "κουκιά που δεν βγαίνουν" του Μητροπολίτη Πάφου, αφήνοντας να νοηθεί ότι τα δικά του, βγαίνουν και παραβγαίνουν. Το θέμα της ανάδειξης στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο δεν είναι μόνο θέμα "κουκιών" αλλά και θέμα Θείας Χάρης και συμμετοχής του Θεού. Έχασε μια ευκαιρία να αποβάλει την κοσμική εικόνα που διαθέτει στο πλατύ κοινό, εικόνα η οποία μπορεί να τον ανεβάζει στην πλειοψηφία των ψηφοφόρων, αλλά δεν πείθει τη μερίδα των πιστών που θέλουν ένα άγιο Αρχιεπίσκοπο. Και η βιαστική ανακοίνωση ότι θα στείλει από μόνος του επιστολή στον Οικουμενικό Πατριάρχη, δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Η κίνηση από μόνη της, δημιουργεί αφορμή σχίσματος στην Εκκλησία της Κύπρου, ενώ ας μην ξεχνά και τους αντίπαλούς του στη Σύνοδο, οι οποίοι ακόμη δεν δέχονται πλήρως την κανονικότητα της εκλογής του. Δεν πρέπει να αποκλείει το ενδεχόμενο να ανοίξει ξανά αυτό το κεφάλαιο.
ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Λεμεσού Αθανάσιος επανάλαβε τον εαυτό του, αποδεικνύοντας ότι δεν μπορεί να πάρει μια ξεκάθαρη και σταράτη θέση, η οποία πιθανόν να έχει και κόστος. Με τον ίδιο τρόπο που χειρίστηκε τις καυτές υποθέσεις των δύο αρχιμανδριτών της Μητρόπολής του - τους οποίους τελικά καθαίρεσε η Ιερά Σύνοδος - έτσι συνεχίζει να χειρίζεται και την υπόθεση απομάκρυνσης του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου. Κρύφτηκε πίσω από την ακατανόητη θέση, ότι αν αποφασίσουν όλοι, θα συνταχθώ και εγώ. Αυτό μπορεί να αποτελεί διπλωματική κίνηση, που δεν έχει φαινομενικά κανένα κόστος. Ωστόσο δείχνει έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων. Ταυτόχρονα έδωσε ξανά την εικόνα ότι συνταυτίστηκε με τον πάλαι ποτέ εχθρό του, τον Μητροπολίτη Πάφου Χρυσόστομο, δείχνοντας και αυτός, ότι προς το παρόν δεν βγαίνουν τα "κουκιά" του.
ΚΙΤΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Κιτίου Χρυσόστομος, ήταν προβλεπτός και έδειξε και πάλι τις δικανικές του ικανότητες, κάνοντας λόγο για τον πατέρα - Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο - που έγινε πατριός. Προβάλλοντας, τις ορθές ιστορικά, όχι όμως θεολογικά θέσεις, ότι οι Επίσκοποι πεθαίνουν είτε στο θρόνο, είτε στην εξορία, είτε στην αγχόνη, κατάφερε να προωθήσει τις πάγιες θέσεις του, κατά της εκλογής νέου Αρχιεπισκόπου. Ξέχασε ο Πανιερότατος, την ιστορική πρακτική που θέλει τους Επισκόπους, ως πρώτους των μοναχών, να αποσύρονται σε μοναστήρια όταν φθάσουν σε μια ηλικία και να αφήνουν στους νεότερους το δύσκολο έργο της διαποίμανσης των πιστών. Ξεχνά ο Μητροπολίτης Κιτίου, όπως και άλλοι Επίσκοποι, το ψαλμικό που λέει ότι τα χρόνια του ανθρώπου, είναι εβδομήντα και από εκεί και πέρα είναι κόπος και μόχθος. Έδειξε και πάλι ο άνθρωπος ότι θέλει να διατηρήσει τις ελπίδες για άνοδο στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, ελπίζοντας ότι θα αλλάξουν οι συγκυρίες, ή ότι θα εφαρμοστεί η θεολογικότατή του θέση για κλήρωση του Επισκόπων και άρα του Αρχιεπισκόπου.
ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Μόρφου Νεόφυτος, φαίνεται ότι είναι ο πιο "κερδισμένος" στην όλη υπόθεση της διαδοχής. Είναι ο μικρότερος στην ηλικία αλλά και ο πιο υποσχόμενος. Διαθέτει και τη θεολογική μόρφωση, αλλά και την τόλμη να λαμβάνει δύσκολες και ριψοκίνδυνες αποφάσεις. Υποστήριξε το "ναι" στο δημοψήφισμα, πήγε πρώτος από όλους να λειτουργήσει στην κατεχόμενη Μητρόπολη Μόρφου, ενώ διατηρεί άριστες σχέσεις με το μουσουλμανικό στοιχείο της Κύπρου. Αποτελεί ήδη κόκκινο πανί για άλλους Επισκόπους, ενώ οι σχέσεις του με το πολιτικό κατεστημένο δεν είναι και οι καλύτερες δυνατές. Αυτά που του λείπουν, δηλαδή η πείρα και η διπλωματικότητα, φαίνεται ότι έρχονται με το χρόνο. Η κατ' αρχήν απόφασή του να διεκδικήσει τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο και στη συνέχεια η ματαίωση της πρόθεσής του, δεν είναι σίγουρα στα υπέρ του. Αν ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος έχει μακροζωία, όπως έχει η οικογένειά του, τότε μάλλον το θέμα της διαδοχή θα προκύψει σε τουλάχιστον δέκα χρόνια. Μέχρι τότε όλα θα αλλάξουν και αν λυθεί και το Κυπριακό, τότε η ανάγκη για ένα Αρχιεπίσκοπο που θα μπορεί να συνομιλεί με το σύνοικο στοιχείο θα είναι απαραίτητη.
ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ ΠΑΥΛΟΣ
Ο ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ Μητροπολίτης Κερύνειας Παύλος, απομονωμένος πλέον, φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι χάνει το παιγνίδι της εθνικιστικής καθαρότητας. Προσκολλημένος σε πρακτικές και λόγο, της δεκαετίας του εβδομήντα, χάνει μέρα με τη μέρα το λαϊκό έρεισμα. Η πεισματική άρνησή του, να επισκεφθεί την κατεχόμενη Μητρόπολη Κερύνειας και να λειτουργήσει τους ναούς του, σίγουρα δεν είναι ό,τι το καλύτερο γι' αυτόν. Θεολογικά σίγουρα δημιουργεί πολλά προβλήματα, τα οποία δεν ξέρουμε για πόσο ακόμη, η Ιερά Σύνοδος θα κάνει τα στραβά μάτια. Σήμερα δεν υπάρχουν δικαιολογίες για ένα Ιεράρχη να μην λειτουργεί τους δικούς του ναούς. Άλλο ο "καίσαρας" και άλλο ο Θεός. Το παράδειγμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, δεν είναι εύκολο να το ξεπεράσει κανείς, χωρίς προβληματισμό.
ΟΙ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΙ
Οι Χωρεπίσκοποι Τριμυθούντος Βασίλειος, Αρσινόης Γεώργιος και Σαλαμίνος Βαρνάβας, βρίσκονται σίγουρα στο παρασκήνιο της όλης υπόθεσης και δεν εμπλέκονται με κανένα τρόπο στο παιγνίδι της διαδοχής κατά λογική συγκυρία. Ο Τριμυθούντος Βασίλειος τελευταίως έδειξε ότι ξεφεύγει από ακαδημαϊκή ουδέτερη προσέγγιση των πραγμάτων και με κάποιες κινήσεις, όπως η λειτουργία της Μονής του Αποστόλου Βαρνάβα, έδειξε ότι μπορεί να λαμβάνει τολμηρές αποφάσεις. Σε ανάλογη κίνηση προέβη και ο Αρσινόης Γεώργιος λειτουργώντας τον Απόστολο Αντρέα. Ο Σαλαμίνος Βαρνάβας, φαίνεται ότι ακολουθεί το δρόμου του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου χωρίς να έχει συναίσθηση των πραγμάτων.
Σχόλια