Στην παραζάλη των σκανδάλων

.

---

Ταξιδιώτες του ονείρου και της αβύσσου είμαστε όλοι και μέσα στην παραζάλη των σκανδάλων και των ηλεκτρονικών αριθμών των μετοχών, αναμένουμε το τέλος της χιλιετίας, προσμένουμε ότι η «ανεξήγητη» χιλιετηρίδα θα φέρει το κάτι διαφορετικό… το μαγικό.
Παθιασμένοι στην καθημερινή πλήξη της καλοζωίας και του μαρτυρίου του καθωσπρεπισμού, καρτερούμε να δούμε φως στην άκρη της σήραγγας, ψάχνουμε την «πόλη» που όλο είναι δίπλα μας και όλο τη χάνουμε…
  Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος, πλακωνόμαστε από τον καθημερινό, ορυμαγδό των αποκαλύψεων και των τρελών «limit up» και δεν βλέπουμε πόσο καλά πάμε, πόσο η κοινωνία προχώρησε, πόσο ωραίοι είμαστε.
Σκέψου μόνο να είσαι νέα και ωραία, να έχει σκοτωθεί ο αρραβωνιαστικός σου και εσύ να τον προσμένεις για 25 χρόνια γιατί κάποιοι «καλοφαγάδες» σού είπαν ότι είναι αγνοούμενος.
Να είσαι στο νοσοκομείο να υποφέρεις και να κάποιοι γιατροί να μην σε φροντίζουν, γιατί έτσι γουστάρουν… και κάποιοι έμποροι να σε κλέβουν στις τιμές των φαρμάκων, γιατί κάποιοι υψηλόμισθοι της Α+++ βαριούνται να βγουν από το γραφείο.
Να πηγαίνεις στις δημόσιες υπηρεσίες και να σου βγάζουν το λάδι, ενώ κάποιοι «κύριοι» να εισέρχονται από την πίσω πόρτα και να βγαίνουν «ατσαλάκωτοι».
Να πηγαίνεις στα επισκοπικά μέγαρα για μια άδεια ή για ένα διαζύγιο και να σε περνούν «γενεές δεκατέσσερις», γιατί λέει έχουν καυγά, οι «παπάδες με τους πολιτικούς».
Να αναβιώνει το Βυζάντιο και οι υποχθόνιες μεθοδεύσεις, στο όνομα τάχα των υψηλών και εσύ να παλεύεις για τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των πλουσίων.
Να κρατάς φανάρι και να ψάχνεις άνθρωπο, -όπως ο πάλαι ποτέ σοφός Διογένης στους δρόμους της Αθήνας- και να μην βρίσκεις…
Έλεος πια φωνάζει ο κοσμάκης και η «γερουσία» κομπάζει, γελώντας και συναγωνιζόμενη στα ανέκδοτα και τα πειράγματα, ξεχνώντας ότι κάποτε θα έλθουν οι βάρβαροι.
Αλλά έλα που όλοι το ίδιο είμαστε σ’ αυτή την κοινωνία και όλοι αναμένουμε τους «βαρβάρους» και σκεφτόμαστε τι θα κάνουμε χωρίς αυτούς.
Όμως οι «βάρβαροι» κάποτε θα διαβούν και αλίμονο σ’ όσους δεν έχουν «λάδι στα αγγεία τους, σαν τις μωρές παρθένες» γιατί τότε θα πέσει η δίστομος μάχαιρα.
Κούφια λόγια και αναβολές όλα αυτά… εμείς ρε αδελφέ να είμαστε καλά και όλα καλά είναι, αφού όλα καλά τα έφτιαξε ο Θεός.
Και μια και ο Θεός τα έφτιαξε όλα καλά λίαν, τα σύννεφα που μαζεύονταν όλα αυτά τα χρόνια, σίγουρα θα φέρουν την βροχή και θα καθαρίσουν συνειδήσεις και καρδιές.
Η χιλιετηρίδα πλησιάζει και αν είναι κάτι που θα είναι μαγικό, θα είναι σίγουρα ο παράδεισος και η κόλαση που βρίσκονται εδώ… και τυχερός όποιος μπορέσει να διαλέξει.