Ο κόσμος στο μοναξιασμένο τηλε-πιάτο…
Ολα καλά και όλα ωραία… με μόνο τριάντα λίρες το μήνα, σύν βεβαίως το εφάπαξ της δορυφορικής κεραίας (πιάτο) και του αποκωδικοποιητή και μπορείς να βλέπεις 20 τόσα ελληνικά και ξένα κανάλια, μεταξύ των οποίων και το κανάλι της Εκκλησίας της Ελλάδας, όπως το κερασάκι στην τούρτα.
Ενδιαφέρον έχει και η διαφήμιση του πρώτου ελληνικού ψηφιακού τηλεοπτικού «μπουκέτου» - όπως κατ’ ευφημισμό λέγεται – που παρουσιάζει την υδρόγειο μοιρασμένη σε τηλεοπτικές οθόνες, τοποθετημένη σε ένα πιάτο το οποίο στηρίζεται σε ένα θεσπέσιο γυναικείο χέρι… το οποίο είναι στολισμένο με όλα τα θηλυκά συμπαραμαρτούμε
να. Το ερώτημα που προβάλλει είναι αν το «μπουκέτο» που θα έλθει στο χέρι μας, θα έχει όλες τις γυναικείες χάρες ή αν θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά της γυναικείας μέγαιρας…
Ολα βεβαίως μία μόλις βδομάδα, μετά τον πάταγο που έγινε στην Ελλάδα, με τις ιδιαιτερότητες των σπουδαίων Κορκολή και Ασλάνη, την εμπλοκή της δικαιοσύνης και τον καβγά των τηλε-ανθρώπων και των τηλεμετρήσεων. Οι συνειρμοί πολλοί και η θεωρία της σχετικότητας και του δίκοπου μαχαιριού έρχεται στο προσκήνιο, με τους τηλεχθρούς και τους τηλεφίλους να ανταλλάζουν πυρά.
Καταστρέφονται τα χρηστά ήθη και οι αρχές της κοινωνίας υποστηρίζουν οι μεν, προάγεται η πολυφωνία ανταπαντούν οι άλλοι.
Κάποιοι άλλοι προβάλλουν μια τρίτη άποψη, χαράσσουν ένα τρίτο δρόμο, ο οποίος έχει να κάνει με την επικοινωνία των ανθρώπων, τον παράδεισο και την κόλαση, όπως λένε χαρακτηριστικά. Υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο κακό που προκαλεί η τηλεόραση δεν είναι ούτε το «πορνό, ούτε η βία, ούτε η πλύση εγκεφάλου - είναι βεβαίως κακά – αλλά το μεγαλύτερο κακό είναι η απομόνωση που προκαλεί στον ίδιο τον άνθρωπο, η αποκοπή του προσώπου από το διπλανό του πρόσωπο, μέσα ακριβώς στο ίδιό του το σπίτι. Η τρέλα, να κάθεσαι δίπλα στον άλλο, να γελάς μαζί με τον άλλο, να κλαίς με τον διπλανό, να ερωτεύεσαι… και όμως να μην ανταλλάζεις δύο κουβέντες, να μην συζητάς, να μην επικοινωνείς, να μην αγγίζουν οι ψυχές…
Αυτήν ακριβώς την έλλειψη επικοινωνίας, αυτό το χωρισμό των ψυχών και σωμάτων περιέγραψε με ένα μοναδικά σαφή τρόπο ο μέγας ασκητής της ερήμου, ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος. Οταν κάποτε περπατούσε στην έρημο, είπε, συνάντησε ένα κρανίο ενός ειδωλολάτρη, το οποίο ρώτησε πού βρίσκεται, στον παράδεισο ή στην κόλαση. Αυτό με θαυμαστό τρόπο, ωσάν να ήταν ζωντανό, του απάντησε ότι βρίσκεται σε ένα χώρο όπου όλοι οι νεκροί είναι δεμένοι ο ένας στην πλάτη του άλλου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί ο ένας να δει τον άλλο. Αυτή η έλλειψη επικοινωνίας, αυτή η έλλειψη θέας πρόσωπο με πρόσωπο, είναι ακριβώς αυτή η ίδια η κόλαση. Αυτή τη μικρή ιστορία επανέλαβε ύστερα από πολλούς αιώνες και ο περίφημος Δάντης στην κόλαση του, μόνο που χρειάστηκε εκατοντάδες σελίδες.
Και για να επανέλθουμε στα της τηλεοπτικής τρέλας, να αναφέρουμε ότι δεν είναι λίγοι οι ψυχολόγοι και οι επικοινωνιολόγοι που εκτιμούν ότι η τηλεόραση λειτουργεί ως μια μορφή συλλογικής εκτόνωσης, ως μια μορφή κατευνασμού του αχρείου μας εαυτού, του άγριου θηρίου που έχουμε όλοι μέσα μας.
Υποστηρίζουν ότι στα παλαιότερα χρόνια, η βία που δεν ήταν γνωστή στους πολλούς, λόγω έλλειψης μέσων μαζικής ενημέρωσης, ήταν σε πολλαπλάσιο βαθμό, ενώ επικαλούνται τα φρικτά βασανιστήρια που συνέβαιναν στα θεοκρατικά καθεστώτα, πρακτική η οποία ακολουθείται μέχρι σήμερα και στα κλειστά μουσουλμανικά καθεστώτα του Αραβικού Κόλπου. Αλλά ας μην ξεχνούμε ότι και το πρώτο έγκλημα στην ανθρωπότητα ήταν η δολοφονία του Αβελ από τον αδελφό του Κάιν. Τελικά το ερώτημα, το μέγα θέμα, είναι πώς κατευνάζονται τα πάθη, πώς ηρεμεί η άγρια ψυχή του ανθρώπου, πώς ανέρχεται στην επιφάνεια του ανθρώπινου προσώπου, η αγάπη, η ομορφιά, η ευτυχία, η ανθρώπινη συμπεριφορά, ο άνθρωπος, το θεούμενο ζώο…
Ο μεγαλύτερος επαναστάτης όλων των εποχών, ο Χριστός, προβάλλει την επανάσταση του ανθρώπου, την επανάσταση της συνείδησης, την επανάσταση της αγάπης, η οποία φθάνει μέχρι και τους εχθρούς, φτάνει μέχρι τους διπλανούς και όχι τους μακρινούς εχθρούς…
Ολα καλά και όλα ωραία και όσοι τολμηροί για την αγάπη, το στάδιο είναι ανοικτό…
Ενδιαφέρον έχει και η διαφήμιση του πρώτου ελληνικού ψηφιακού τηλεοπτικού «μπουκέτου» - όπως κατ’ ευφημισμό λέγεται – που παρουσιάζει την υδρόγειο μοιρασμένη σε τηλεοπτικές οθόνες, τοποθετημένη σε ένα πιάτο το οποίο στηρίζεται σε ένα θεσπέσιο γυναικείο χέρι… το οποίο είναι στολισμένο με όλα τα θηλυκά συμπαραμαρτούμε
να. Το ερώτημα που προβάλλει είναι αν το «μπουκέτο» που θα έλθει στο χέρι μας, θα έχει όλες τις γυναικείες χάρες ή αν θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά της γυναικείας μέγαιρας…
Ολα βεβαίως μία μόλις βδομάδα, μετά τον πάταγο που έγινε στην Ελλάδα, με τις ιδιαιτερότητες των σπουδαίων Κορκολή και Ασλάνη, την εμπλοκή της δικαιοσύνης και τον καβγά των τηλε-ανθρώπων και των τηλεμετρήσεων. Οι συνειρμοί πολλοί και η θεωρία της σχετικότητας και του δίκοπου μαχαιριού έρχεται στο προσκήνιο, με τους τηλεχθρούς και τους τηλεφίλους να ανταλλάζουν πυρά.
Καταστρέφονται τα χρηστά ήθη και οι αρχές της κοινωνίας υποστηρίζουν οι μεν, προάγεται η πολυφωνία ανταπαντούν οι άλλοι.
Κάποιοι άλλοι προβάλλουν μια τρίτη άποψη, χαράσσουν ένα τρίτο δρόμο, ο οποίος έχει να κάνει με την επικοινωνία των ανθρώπων, τον παράδεισο και την κόλαση, όπως λένε χαρακτηριστικά. Υποστηρίζουν ότι το μεγαλύτερο κακό που προκαλεί η τηλεόραση δεν είναι ούτε το «πορνό, ούτε η βία, ούτε η πλύση εγκεφάλου - είναι βεβαίως κακά – αλλά το μεγαλύτερο κακό είναι η απομόνωση που προκαλεί στον ίδιο τον άνθρωπο, η αποκοπή του προσώπου από το διπλανό του πρόσωπο, μέσα ακριβώς στο ίδιό του το σπίτι. Η τρέλα, να κάθεσαι δίπλα στον άλλο, να γελάς μαζί με τον άλλο, να κλαίς με τον διπλανό, να ερωτεύεσαι… και όμως να μην ανταλλάζεις δύο κουβέντες, να μην συζητάς, να μην επικοινωνείς, να μην αγγίζουν οι ψυχές…
Αυτήν ακριβώς την έλλειψη επικοινωνίας, αυτό το χωρισμό των ψυχών και σωμάτων περιέγραψε με ένα μοναδικά σαφή τρόπο ο μέγας ασκητής της ερήμου, ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος. Οταν κάποτε περπατούσε στην έρημο, είπε, συνάντησε ένα κρανίο ενός ειδωλολάτρη, το οποίο ρώτησε πού βρίσκεται, στον παράδεισο ή στην κόλαση. Αυτό με θαυμαστό τρόπο, ωσάν να ήταν ζωντανό, του απάντησε ότι βρίσκεται σε ένα χώρο όπου όλοι οι νεκροί είναι δεμένοι ο ένας στην πλάτη του άλλου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί ο ένας να δει τον άλλο. Αυτή η έλλειψη επικοινωνίας, αυτή η έλλειψη θέας πρόσωπο με πρόσωπο, είναι ακριβώς αυτή η ίδια η κόλαση. Αυτή τη μικρή ιστορία επανέλαβε ύστερα από πολλούς αιώνες και ο περίφημος Δάντης στην κόλαση του, μόνο που χρειάστηκε εκατοντάδες σελίδες.
Και για να επανέλθουμε στα της τηλεοπτικής τρέλας, να αναφέρουμε ότι δεν είναι λίγοι οι ψυχολόγοι και οι επικοινωνιολόγοι που εκτιμούν ότι η τηλεόραση λειτουργεί ως μια μορφή συλλογικής εκτόνωσης, ως μια μορφή κατευνασμού του αχρείου μας εαυτού, του άγριου θηρίου που έχουμε όλοι μέσα μας.
Υποστηρίζουν ότι στα παλαιότερα χρόνια, η βία που δεν ήταν γνωστή στους πολλούς, λόγω έλλειψης μέσων μαζικής ενημέρωσης, ήταν σε πολλαπλάσιο βαθμό, ενώ επικαλούνται τα φρικτά βασανιστήρια που συνέβαιναν στα θεοκρατικά καθεστώτα, πρακτική η οποία ακολουθείται μέχρι σήμερα και στα κλειστά μουσουλμανικά καθεστώτα του Αραβικού Κόλπου. Αλλά ας μην ξεχνούμε ότι και το πρώτο έγκλημα στην ανθρωπότητα ήταν η δολοφονία του Αβελ από τον αδελφό του Κάιν. Τελικά το ερώτημα, το μέγα θέμα, είναι πώς κατευνάζονται τα πάθη, πώς ηρεμεί η άγρια ψυχή του ανθρώπου, πώς ανέρχεται στην επιφάνεια του ανθρώπινου προσώπου, η αγάπη, η ομορφιά, η ευτυχία, η ανθρώπινη συμπεριφορά, ο άνθρωπος, το θεούμενο ζώο…
Ο μεγαλύτερος επαναστάτης όλων των εποχών, ο Χριστός, προβάλλει την επανάσταση του ανθρώπου, την επανάσταση της συνείδησης, την επανάσταση της αγάπης, η οποία φθάνει μέχρι και τους εχθρούς, φτάνει μέχρι τους διπλανούς και όχι τους μακρινούς εχθρούς…
Ολα καλά και όλα ωραία και όσοι τολμηροί για την αγάπη, το στάδιο είναι ανοικτό…
Σχόλια