.
Πρόσφατα παρακολούθησα ένα ρεπορτάζ, από την Ελβετία, όπου μία πανεπιστημιακή ερευνητική ομάδα, εφάρμοζε την εξ ατομικευμένη θεραπεία σε παιδιά που προσβλήθηκαν από καρκίνο. Δηλαδή με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών, χορηγούσαν ανάλογες ποσότητες φαρμάκων, και όχι με βάση τους γενικούς κανόνες και τις γενικές μεζούρες.
Τα αποτελέσματα έλεγε η ανταπόκριση, ήταν εντυπωσιακά, ενώ πρόσθετε, ότι άρχισε η "ανακάλυψη" αυτή, έδωσε μια νέα διέξοδο, στην παραδοσιακή ιατρική. Οι συνειρμοί πολλοί και το μυαλό πήγε στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, ο οποίος μιλώντας πριν πολλές δεκάδες αιώνες, έδωσε την ίδια μέθοδο, αλλά σε άλλο επίπεδο, στο επίπεδο της θεραπείας της ψυχής.
"Άλλους ωφελεί ο έπαινος, άλλους η επίπληξη, άλλους ο δημόσιος έλεγχος, άλλους η μυστική νουθεσία.
Μερικές φορές πρέπει να παρατηρούνται με προσοχή τα ασήμαντα παραπτώματα των πονηρών, οι οποίοι μέσα στην προσπάθεια τους ν αποφύγουν τον έλεγχο, μηχανεύονται τα πάντα. Άλλοτε είναι προτιμότερο να παραβλέπονται οι πτώσεις ορισμένων για να μην απελπίζονται από τους συνεχείς ελέγχους κι έτσι γίνουν χειρότεροι, αφού χάσουν το αίσθημα της ντροπής που είναι το φάρμακο της υπακοής." Η επόμενη παρατήρηση μου και πάλι παρμένη από το χώρο των "μίντια" και από μυστικό του δημάρχου της Νέας Υόρκης, ο οποίος πέτυχε να μειώσει το έγκλημα στο μισό και να καταστήσει ίσως την πιο "άγρια" και σίγουρα την πιο "τρελή" πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών, από τις πιο ασφαλείς πόλεις στον κόσμο.
Κήρυξε, είπε αμείλιχτο πόλεμο στα μικροπαραπτώματα βγάζοντας στο δρόμο όλους τους αστυνομικούς. Έτσι όπως παρατήρησε και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο συνεχείς έλεγχος, απέτρεψε τους "πονηρούς" νεοϋορκέζους" από το να μηχανεύονται τρόπους για να ξεφύγουν. Ο καθηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Τσάμης σημειώνει ότι "στη θεραπεία των ψυχών δεν ισχύουν αντικειμενικά κριτήρια όπως συμβαίνει με την αρετή και την κακία, όπου η πρώτη είναι ωφέλιμη για όλους και η δεύτερη βλαβερή. Κάτι που ίσως είναι χρήσιμο και καλό για μερικούς μπορεί να βλάψει άλλους, γιατί οι καταστάσεις παρουσιάζουν ποικιλία όπως και χαρακτήρες αυτών που θεραπεύονται. Μόνο η πείρα και η θεία βοήθεια είναι ικανές να βοηθήσουν τον ποιμένα για να επιτύχει το έργο του." Σκοπός της ποιμαντικής κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο είναι "η φροντίδα και η επιμέλεια για τον "κρυπτόν της καρδίας άνθρωπον" που αντιστέκεται στο έργο των ποιμένων και παραδίδεται στο θάνατο της αμαρτίας. Γι αυτό και ο ιερέας του Χριστού είναι ο ποιμένας και νυμφαγωγός των ψυχών προς το Θεό."
Αχ αυτά τα μύχια της ψυχής μας, πόσο τα κρύβουμε, πόσο μας ταλαιπωρούν και πόσο ξεπηδούν σε ακατάλληλες στιγμές και προδίδουν την ταπεινότητα μας. Οι γιατροί όλου του κόσμου γνωρίζουν ότι πηγή των ασθενειών είναι και η ψυχή, αλλά εμείς το ξέρουμε ή απλώς δεν θέλουμε να το πιστεύσουμε.
Και ας την εκκλησία να προσεύχεται για ίαση ψυχών και σωμάτων?
Σχόλια