Τα Νικολο-βάρβαρα και το millenium

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και οι γιορτές των μεγάλων – σύμφωνα με τη λαϊκή ρήση – Αγίων, όπως του Αποστόλου Ανδρέα, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Σάββα, της Αγίας Βαρβάρας και του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, πλησιάζουν, προετοιμάζοντάς μας για τη μεγάλη μέρα, για το Πάσχα των Γεννών.
Παράλληλα πλησιάζει και η «μεγάλη» μέρα της αλλαγής της χιλιετίας του λεγόμενου millenium και η τρέλα των εφετζίδικων εορτασμών κατέλαβε μικρούς και μεγάλους σ’ όλο το μήκος της γης.
Ταυτόχρονα στην καρδιά των εορτασμών, στους Αγίους Τόπους, ένα διπλωματικό παιγνίδι για γερά νεύρα λαμβάνει σάρκα και οστά, μεταξύ Ισραηλινών, Παλαιστινίων, του κράτους του Βατικανού, της Σαουδικής Αραβίας, της Αγιοταφικής Αδελφότητας, αλλά χωρίς την παρουσία της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως τουλάχιστον φαίνεται από τα δημοσιεύματα.
Γιορτάζει τις μέρες αυτές, ένας πολύ δημοφιλής άγιος στην Κύπρο, ο άγιος των ναυτικών, ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος σύμφωνα με τοπική παράδοση, προτού γίνει Eπίσκοπος Mύρων της Λυκίας, έζησε για κάποιο διάστημα στην Kύπρο, οπότε έκτισε μαζί με τον Άγιο Eυτύχιο τη Mονή των Iερέων, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Παναγιά της επαρχίας Πάφου.
Με διαφορά δύο μόλις ημερών, γιορτάζει και η Αγία Βαρβάρα η οποία, μπορεί να την θεωρούμε σήμερα αγία προστάτιδα του πυροβολικού, ωστόσο η παράδοση στην Ελλάδα και την Κύπρο, τη θέλει να θεραπεύει την επιδημία της ευλογιάς, και των ασθενειών των ματιών.
Μαζί με την Αγία Βαρβάρα γιορτάζει ένας από τους μεγαλύτερους υμνογράφους και ποιητές της εκκλησίας, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο οποίος συνέθεσε τους περίφημους ύμνους των Χριστουγέννων, οι οποίοι θεωρούνται απαράμιλλοι σε λογοτεχνική αξία, εκτός βεβαίως από τη θεολογική τους πληρότητα.
Βαθύς αριστοτελικός φιλόσοφος, διάσημος θεολόγος, έξοχος υμνογράφος και κορυφαίος μελωδός και ασματογράφος, έθεσε τις βάσεις της δογματικής θεολογίας ο άγιος της Δαμασκού. Και μέσα σ’ όλο αυτό το μεγαλείο της φιλοσοφίας, της ποίησης, του μυστηρίου της εν Χριστώ ζωής, έρχεται και το περίφημο millenium, οι εορτασμοί για το τέλος της χιλιετίας ,οι οποίοι ανάλογα με το «στρατόπεδο» που βρίσκεται κανείς τους αντιλαμβάνεται και αναμένει να τους ζήσει.
Οι Χριστιανοί προετοιμάζουν γιορτές και πανηγύρια στα Ιεροσόλυμα, στο χώρο που γεννήθηκε ο Χριστός, οι έμποροι ετοιμάζουν τις πραμάτειες τους, για να πωλήσουν τα δικά τους σουβενίρ, οι ξενοδόχοι ετοιμάζουν τις δικές τους γιορτές για το new year eve το οποίο φέτος άλλαξε όνομα και έγινε millenium, ενώ και κάποιοι άλλοι αναμένουν να αλλάξει απλώς η τύχη τους.
Ο καθένας με τον τρόπο του και ο καθένας στη δική του πορεία, αναζητώντας φως, αναζητώντας τη χαρά του παραδείσου και ο χρόνος που δεν περιμένει πλησιάζει.