Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα Νικολο-βάρβαρα και το millenium



Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και οι γιορτές των μεγάλων – σύμφωνα με τη λαϊκή ρήση – Αγίων, όπως του Αποστόλου Ανδρέα, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Σάββα, της Αγίας Βαρβάρας και του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, πλησιάζουν, προετοιμάζοντάς μας για τη μεγάλη μέρα, για το Πάσχα των Γεννών.
Παράλληλα πλησιάζει και η «μεγάλη» μέρα της αλλαγής της χιλιετίας του λεγόμενου millenium και η τρέλα των εφετζίδικων εορτασμών κατέλαβε μικρούς και μεγάλους σ’ όλο το μήκος της γης.
Ταυτόχρονα στην καρδιά των εορτασμών, στους Αγίους Τόπους, ένα διπλωματικό παιγνίδι για γερά νεύρα λαμβάνει σάρκα και οστά, μεταξύ Ισραηλινών, Παλαιστινίων, του κράτους του Βατικανού, της Σαουδικής Αραβίας, της Αγιοταφικής Αδελφότητας, αλλά χωρίς την παρουσία της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως τουλάχιστον φαίνεται από τα δημοσιεύματα.
Γιορτάζει τις μέρες αυτές, ένας πολύ δημοφιλής άγιος στην Κύπρο, ο άγιος των ναυτικών, ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος σύμφωνα με τοπική παράδοση, προτού γίνει Eπίσκοπος Mύρων της Λυκίας, έζησε για κάποιο διάστημα στην Kύπρο, οπότε έκτισε μαζί με τον Άγιο Eυτύχιο τη Mονή των Iερέων, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Παναγιά της επαρχίας Πάφου.
Με διαφορά δύο μόλις ημερών, γιορτάζει και η Αγία Βαρβάρα η οποία, μπορεί να την θεωρούμε σήμερα αγία προστάτιδα του πυροβολικού, ωστόσο η παράδοση στην Ελλάδα και την Κύπρο, τη θέλει να θεραπεύει την επιδημία της ευλογιάς, και των ασθενειών των ματιών.
Μαζί με την Αγία Βαρβάρα γιορτάζει ένας από τους μεγαλύτερους υμνογράφους και ποιητές της εκκλησίας, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο οποίος συνέθεσε τους περίφημους ύμνους των Χριστουγέννων, οι οποίοι θεωρούνται απαράμιλλοι σε λογοτεχνική αξία, εκτός βεβαίως από τη θεολογική τους πληρότητα.
Βαθύς αριστοτελικός φιλόσοφος, διάσημος θεολόγος, έξοχος υμνογράφος και κορυφαίος μελωδός και ασματογράφος, έθεσε τις βάσεις της δογματικής θεολογίας ο άγιος της Δαμασκού. Και μέσα σ’ όλο αυτό το μεγαλείο της φιλοσοφίας, της ποίησης, του μυστηρίου της εν Χριστώ ζωής, έρχεται και το περίφημο millenium, οι εορτασμοί για το τέλος της χιλιετίας ,οι οποίοι ανάλογα με το «στρατόπεδο» που βρίσκεται κανείς τους αντιλαμβάνεται και αναμένει να τους ζήσει.
Οι Χριστιανοί προετοιμάζουν γιορτές και πανηγύρια στα Ιεροσόλυμα, στο χώρο που γεννήθηκε ο Χριστός, οι έμποροι ετοιμάζουν τις πραμάτειες τους, για να πωλήσουν τα δικά τους σουβενίρ, οι ξενοδόχοι ετοιμάζουν τις δικές τους γιορτές για το new year eve το οποίο φέτος άλλαξε όνομα και έγινε millenium, ενώ και κάποιοι άλλοι αναμένουν να αλλάξει απλώς η τύχη τους.
Ο καθένας με τον τρόπο του και ο καθένας στη δική του πορεία, αναζητώντας φως, αναζητώντας τη χαρά του παραδείσου και ο χρόνος που δεν περιμένει πλησιάζει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...