Τα ζόρια και η χαρά των διακοπών
.
? Να φύγω, να μη βλέπω κανένα, να ησυχάσω, είναι η επαναλαμβανόμενη ρήση πολλών αγχωμένων, στην καθημερινή βιοπάλη. Να έλθουν οι διακοπές, να πάρω το αεροπλάνο και να εξαφανιστώ από προσώπου της γης. Όλα γίνονται κατ’ επιθυμίαν, αλλά όχι πάντα κατ’ ευχήν. Όμως στη μέση των διακοπών, αρχίζουν τα ζόρια, αρχίζει η κρίση ειλικρίνειας και η συνειδητοποίηση ότι ούτε στις μακρινές χώρες βρίσκεται η πολυπόθητη ξεκούραση και χαρά. Αυτοί που διαλέγουν τις οργανωμένες εκδρομές, αρχίζουν τη γκρίνια ότι ο τάδε με ενοχλεί, η συνεχής κίνηση με κούρασε και η επιθυμία για επιστροφή στο κρεβάτι, είναι κάτι παραπάνω από επιθυμία. Οι άλλοι που διαλέγουν τους μακρινούς μοναχικούς προορισμούς, αντιλαμβάνονται από τις πρώτες ώρες, ότι εγκλωβίστηκαν σε μια αόρατη μοναξιά. Έχασαν τους φίλους τους, έχασαν την τηλεόραση τους και τώρα δεν έχουν τρόπους να σκοτώσουν την ώρα τους. Φυσικά όταν επιστρέψουν πίσω, το μόνο που διηγούνται είναι πόσο καλά πέρασαν, πόσο διασκέδασαν και πόσο ξεκουράστηκαν. Δώσαμε τόσα χρήματα, λένε, και να μην περάσουμε καλά. Λες και όλα γίνονται για χάρη της υποκριτικής νοοτροπίας που θέλει όλους να περνούν καλά στις διακοπές.
? Υπάρχει βεβαίως και η άλλη όψη του νομίσματος, όπου οι διακοπές αποτελούν ένα πραγματικό παράδεισο χαράς και ευτυχίας. Οι γονείς χαίρονται τα παιδιά τους, τα παιδιά μαθαίνουν να παίζουν με τους γονείς, ενώ οι ερωτευμένοι ανακαλύπτουν θησαυρούς στα μάτια των αγαπημένων τους. Υπάρχουν και αυτοί που αισθάνονται ότι βρίσκονται στον έβδομο ουρανό, όταν γνωρίζουν άλλους λαούς, όταν μαθαίνουν για ξένους τόπους και συνήθειες. Οι καλύτεροι βεβαίως είναι αυτοί που μέσα από τη μοναξιά της απομόνωσης, γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους, - χωρίς να το φοβούνται - θέτουν νέους στόχους στη ζωής και κάνουν ξεκινούν νέες πορείες, προσφοράς και αγάπης.
? Μια άλλη παράμετρος των διακοπών είναι οι λεγόμενες προσκυνηματικές εκδρομές. Ο παπάς μπροστά και οι πιστοί από πίσω και αρχίζουν οι γύροι σε μοναστήρια και προσκυνήματα. Από εκκλησία σε εκκλησία, από λεωφορείο σε λεωφορείο αναζητώντας ευλογίες ανθρώπων και χάρη από αγίους. Από μια άποψη αυτές ίσως αποτελούν τις τέλειες διακοπές, γιατί προσφέρουν και χαρά και αγαλλίαση πνευματική. Ωστόσο οι εκδρομές αυτές δεν λειτουργούν πάντα θετικά. Οι γονείς αφήνουν τα παιδιά στους παππούδες προκαλώντας δυσφορία και θλίψη στα παιδιά. Συνήθως στις εκδρομές αυτές απαγορεύεται η συνοδεία παιδιών. Άλλες φορές οι ισχυροί άντρες αφήνουν στο σπίτι τις αδύναμες γυναίκες με τα παιδιά, γιατί μεταβαίνουν σε άβατο μοναστήρι. Οι οικογένειες μοιράζονται, ενώ σύζυγοι και παιδιά δυσανασχετούν, γιατί έχασαν το όνειρο των διακοπών. Στο όνομα του Θεού και του λεγόμενου καλού σκοπού συχνά πυκνά οι ισχυροί άντρες καταπιέζουν τους αγαπημένους τους ανθρώπους, οι οποίοι αν έχουν και λίγο φόβο Θεού, τότε πραγματικά υποφέρουν. Ιδιαιτέρως δύσκολες συνθήκες δημιουργούνται όταν επικεφαλής των θρησκευτικών αποστολών είναι Επίσκοποι. Εκεί και αν αδυνατούν να παρέμβουν οι γυναίκες, εκεί και αν τραβούν τα πάνδημα τα παιδιά, για χάρη των Δεσποτάδων.
? Πού βρίσκεται άραγε αυτή η πολυπόθητη χαρά την οποία όλο αναζητούν και όλοι θέλουν. Πού βρίσκεται η αληθινή ευτυχία που είναι ο στόχος όλων των ανθρώπων. Ο Χριστός μας δίνει την απάντηση η οποία βρίσκεται στη μία και μοναδική έννοια της αγάπης, η οποία αποτέλεσμα της επικοινωνίας, είναι επιφαινόμενο της εξόδου από την εγωιστική μοναξιά και τη θλιμμένη μιζέρια. Εμπειρικά ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει ότι χαίρεται περισσότερο όταν δίνει παρά όταν παίρνει. Είναι ευτυχισμένος όταν βρίσκεται με καλή παρέα και όχι όταν ζει μέσα σε πλούτη και πολυτέλειες. Η χαρά γεννιέται όταν οι ψυχές αγγίζουν και όταν τα σώματα - όπου δη - επικοινωνούν. Οι διακοπές μπορεί να αποτελούν ευκαιρίες για χαρά, αλλά συχνά καθίστανται και αιτίες θλίψης. Εξάλλου οι Κυριακές είναι μόνο για τους ερωτευμένους, όπως λέει και το λαϊκό άσμα.
? Η χαρά των διακοπών, σίγουρα δεν βιώνεται αυτόματα και χωρίς κόπο. Αν οι ψυχές και τα σώματα δεν γίνουν πιο όμορφα, αν οι μικρότητες δεν υποχωρήσουν, αν οι βλακώδεις επιδείξεις δεν τεθούν στο περιθώριο, τότε αλίμονο αλλά η υποκριτική χαρά, θα φανερωθεί και θα καταστεί αληθινή θλίψη. Δεν θέλει πολλά ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος και οι διακοπές δεν χαρίζονται σε κανένα που δεν θέλει να πατήσει στη γη.
Σχόλια