Ταξίδι στο Μοναστήρι του Αποστόλου Βαρνάβα
Ταξίδι στο Μοναστήρι του Αποστόλου Βαρνάβα
.
Ενα ταξίδι μόλις μερικών χιλιομέτρων και μερικών λεπτών από τη Λευκωσία στην Αμμόχωστο και όμως είναι ένα ταξίδι ζωής. Ο ιδρυτής και προστάτης της Εκκλησίας της Κύπρου, τιμάται και γιορτάζεται σε όλες τις εκκλησίες που λειτουργούν στην Κύπρο, αλλά δεν μπορεί να λειτουργηθεί στο χώρο όπου τάφηκε το Ιερό Λείψανο του. Η τρέλα της κυπριακής διαίρεσης μαζί με τον πόνο του λαού, ο οποίος θέλει και δεν μπορεί, αγναντεύει αλλά δεν μπορεί να περπατήσει. Πριν μερικές μέρες το συνεργείο του ΡΙΚ με τη Σούλλα Χατζήκυριάκου, τον Βαγγέλη Χατζηκυριάκο και τον Μιχάλη Γαστριώτη, ταξίδευσαν στη σκλαβωμένη Αμμόχωστο και το Μοναστήρι του ιδρυτή και προστάτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Κατέγραψαν με την κινηματογραφική αλλά και τη φωτογραφική μηχανή, τους τόπους που είναι δικοί τους, αλλά είναι δικοί μας.
ΕΝΘΕΤΟ
Απόστολος Βαρνάβας
Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Βαρνάβας γεννήθηκε στην Κύπρο τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Ήταν εβραϊκής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσής ή Ιωσήφ. Μετονομάστηκε σε Βαρνάβα, που πάει να πει "γιος της χαράς" όταν ακολούθησε το Χριστό και έγινε ένας από τους μαθητές του.
Μετά το διωγμό του Στέφανου στάλθηκε από τους Αποστόλους στην Αντιόχεια για να κηρύξει το λόγο του Θεού. Εκεί άρχισε και το αποστολικό του έργο. Στη συνέχεια ταξιδεύει μαζί με τον Απόστολο Παύλο και τον ανιψιό του Μάρκο στη Μικρά Ασία και την Κύπρο όπου και κηρύσσουν το Ευαγγέλιο. Παίρνει μέρος στην αποστολική σύνοδο. Στη συνέχεια επιστρέφει στην Κύπρο με τον Ευαγγελιστή Μάρκο. Σύμφωνα με την παράδοση βασανίστηκε και λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου από τους Εβραίους στη Σαλαμίνα. Οι μαθητές του και ο Μάρκος τον έθαψαν κρυφά σε ένα ρωμαϊκό τάφο και έφυγαν από το νησί κυνηγημένοι. Μαζί με το λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα έθαψαν και το χειρόγραφο ευαγγέλιο του Ματθαίου. Ο Απόστολος Βαρνάβας θεωρείται ο ιδρυτής και θεμελιωτής της Εκκλησίας της Κύπρου. Σε αυτόν επίσης χρωστά η Εκκλησία της Κύπρου το αυτοκέφαλό της. Όταν το 488μ.Χ. το Πατριαρχείο Αντιοχείας προσπαθούσε να υποτάξει την Εκκλησία της Κύπρου ο Απόστολος Βαρνάβας εμφανίστηκε στο όνειρο του τότε Αρχιεπίσκοπου Κύπρου Ανθέμιου και του υπέδειξε τον τόπο που ήταν θαμμένος. Ο Ανθέμιος αναζήτησε και βρήκε τον τάφο και το λείψανο του Αποστόλου κάτω από μια χαρουπιά κοντά στη Σαλαμίνα. Πάνω στο στήθος του Βαρνάβα βρήκε το ιδιόγραφο Ιερό Ευαγγέλιο του Ευαγγελιστή Ματθαίου. Ο Ανθέμιος δεν έχασε καιρό. Πήρε το Ευαγγέλιο και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έγινε δεκτός από τον Αυτοκράτορα Ζήνωνα, από τον οποίο ζήτησε προστασία και επικύρωση του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου. Ο Αυτοκράτορας έδωσε τότε εντολή για σύγκληση έκτακτης οικουμενικής συνόδου στην Κωνσταντινούπολη, το 488μ.Χ., στην οποία κλήθηκαν και επίτροποι του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Η Σύνοδος έθεσε οριστικά τέρμα στην αμφισβήτηση του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου επικυρώνοντας την αποστολικότητα και το αυτοκέφαλο της Κυπριακής Εκκλησίας. Ο Ανθέμιος θέλοντας να δείξει την ευγνωμοσύνη του προς τον αυτοκράτορα του χάρισε το ιδιόχειρα γραμμένο Ευαγγέλιο του Ματθαίου. Με τη σειρά του ο Ζήνωνας χάρισε στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και τους διαδόχους του τα ακόλουθα αυτοκρατορικά προνόμια: να φορεί κόκκινο μανδύα στις επίσημες τελετές, να κρατεί αυτοκρατορικό σκήπτρο αντί για τη συνηθισμένη ποιμαντορική ράβδο και να υπογράφει με κόκκινο μελάνι. Στο μέρος όπου βρέθηκε το λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα, κοντά στη Σαλαμίνα, κτίστηκε μοναστήρι αφιερωμένο στον Απόστολο και ιδρυτή της Εκκλησίας της Κύπρου.
ΕΝΘΕΤΟ
Απόστολος Βαρνάβας
Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Βαρνάβας γεννήθηκε στην Κύπρο τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Ήταν εβραϊκής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσής ή Ιωσήφ. Μετονομάστηκε σε Βαρνάβα, που πάει να πει "γιος της χαράς" όταν ακολούθησε το Χριστό και έγινε ένας από τους μαθητές του.
Μετά το διωγμό του Στέφανου στάλθηκε από τους Αποστόλους στην Αντιόχεια για να κηρύξει το λόγο του Θεού. Εκεί άρχισε και το αποστολικό του έργο. Στη συνέχεια ταξιδεύει μαζί με τον Απόστολο Παύλο και τον ανιψιό του Μάρκο στη Μικρά Ασία και την Κύπρο όπου και κηρύσσουν το Ευαγγέλιο. Παίρνει μέρος στην αποστολική σύνοδο. Στη συνέχεια επιστρέφει στην Κύπρο με τον Ευαγγελιστή Μάρκο. Σύμφωνα με την παράδοση βασανίστηκε και λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου από τους Εβραίους στη Σαλαμίνα. Οι μαθητές του και ο Μάρκος τον έθαψαν κρυφά σε ένα ρωμαϊκό τάφο και έφυγαν από το νησί κυνηγημένοι. Μαζί με το λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα έθαψαν και το χειρόγραφο ευαγγέλιο του Ματθαίου. Ο Απόστολος Βαρνάβας θεωρείται ο ιδρυτής και θεμελιωτής της Εκκλησίας της Κύπρου. Σε αυτόν επίσης χρωστά η Εκκλησία της Κύπρου το αυτοκέφαλό της. Όταν το 488μ.Χ. το Πατριαρχείο Αντιοχείας προσπαθούσε να υποτάξει την Εκκλησία της Κύπρου ο Απόστολος Βαρνάβας εμφανίστηκε στο όνειρο του τότε Αρχιεπίσκοπου Κύπρου Ανθέμιου και του υπέδειξε τον τόπο που ήταν θαμμένος. Ο Ανθέμιος αναζήτησε και βρήκε τον τάφο και το λείψανο του Αποστόλου κάτω από μια χαρουπιά κοντά στη Σαλαμίνα. Πάνω στο στήθος του Βαρνάβα βρήκε το ιδιόγραφο Ιερό Ευαγγέλιο του Ευαγγελιστή Ματθαίου. Ο Ανθέμιος δεν έχασε καιρό. Πήρε το Ευαγγέλιο και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έγινε δεκτός από τον Αυτοκράτορα Ζήνωνα, από τον οποίο ζήτησε προστασία και επικύρωση του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου. Ο Αυτοκράτορας έδωσε τότε εντολή για σύγκληση έκτακτης οικουμενικής συνόδου στην Κωνσταντινούπολη, το 488μ.Χ., στην οποία κλήθηκαν και επίτροποι του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Η Σύνοδος έθεσε οριστικά τέρμα στην αμφισβήτηση του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου επικυρώνοντας την αποστολικότητα και το αυτοκέφαλο της Κυπριακής Εκκλησίας. Ο Ανθέμιος θέλοντας να δείξει την ευγνωμοσύνη του προς τον αυτοκράτορα του χάρισε το ιδιόχειρα γραμμένο Ευαγγέλιο του Ματθαίου. Με τη σειρά του ο Ζήνωνας χάρισε στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και τους διαδόχους του τα ακόλουθα αυτοκρατορικά προνόμια: να φορεί κόκκινο μανδύα στις επίσημες τελετές, να κρατεί αυτοκρατορικό σκήπτρο αντί για τη συνηθισμένη ποιμαντορική ράβδο και να υπογράφει με κόκκινο μελάνι. Στο μέρος όπου βρέθηκε το λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα, κοντά στη Σαλαμίνα, κτίστηκε μοναστήρι αφιερωμένο στον Απόστολο και ιδρυτή της Εκκλησίας της Κύπρου.
Σχόλια