Ο Χριστός και στο ερωτικό κρεβάτι
.
Κάποτε ένας νέος διαλαλούσε ότι, ακόμη και στο κρεβάτι που βρίσκεται με τη γυναίκα του θέλει να είναι στη μέση και ο Χριστός. Η θέση αυτή βεβαίως δεν παραπέμπει σε όργια, αλλά στην τελειότητα της παραδείσιας ηδονής. Φυσικά η ρήση του τολμηρού νέου προκαλούσε τη μήνιν των μεγαλυτέρων, παρόλο που αδυνατούσαν να βρουν πειστικό επιχείρημα για να ανατρέψουν τη θέση που σκανδάλιζε. Το σεξ αποτελεί δώρο Θεού στον άνθρωπο και όπως όλα τα δώρα του Θεού, μπορούν λόγω της ελευθερίας του ανθρώπου, να καταστούν από πράξη και ενέργεια χαράς και ηδονής, σε πράξη βίας και πόνου.
Μυστήριο μέγα η ζωή του ανθρώπου, όπως βεβαίως μυστήριο μέγα είναι και ο ίδιος ο δημιουργός. Έβαλε ο Θεός στα πιο "ταπεινά" μέρη του σώματος, τα μέρη όπου γίνεται η αποβολή των ακαθαρσιών, τις απολήξεις της ύψιστης ηδονής. Αυτό το ύψιστο σκάνδαλο αποτελεί και το ύψιστο κήρυγμα της σταυρανάστασης και της υψοποιού ταπείνωσης. Η ηδονή της συνουσίας δεν είναι ένα στιγμιαίο γεγονός, αλλά ούτε βεβαίως και μια σύμπτωση. Απαιτεί την επικοινωνία δύο ανθρώπων, απαιτεί την ψυχική επαφή. Χωρίς το άγγιγμα των ψυχών, το άγγιγμα των σωμάτων είναι φτωχό και ασήμαντο, ενώ συχνά- πυκνά πέφτει και στο επίπεδο της ζωικής συμπεριφοράς.
Οτιδήποτε είναι ορθό και φυσικό, είναι και ορθόδοξο, λένε οι πατέρες της Εκκλησίας και η "αυτόματη" στιγμιαία ηδονή της σεξουαλικής πράξης - πράξη της μιας νύκτας - ενέχει πολλούς κινδύνους, που φθάνουν μέχρι και τον θάνατο. Τα αφροδίσια νοσήματα, από τη μια, και οι ψυχολογικές αταξίες, από την άλλη, βασανίζουν είτε έτσι, είτε αλλιώς τους αναζητητές της αυτόματης ηδονής. Φυσικά όλα αυτά αφήνουν πίσω τους φωτιά και πόνο, που όσο και αν διαψεύδονται λεκτικά, τόσο επιβεβαιώνονται εμπειρικά. Ωστόσο ο "συρμός της μόδας" και η μαγκιά της καπατσοσύνης, έρχονται και δένουν μεταποιώντας το φως σε σκοτάδι, τον παράδεισο σε κόλαση, την ηδονή σε οδύνη.
Ο άνθρωπος είναι μια τέλια ένωση σώματος και ψυχής, υπό τον συνεκτικό κρίκο της ζωογόνου χάρης του Θεού. Το ένα μέρος δεν μπορεί να ειδωθεί χωριστά από το άλλο, αλλά και το ένα δεν είναι υποδεέστερο από το άλλο. Ούτε φυλακή της ψυχής είναι το σώμα, αλλά ούτε και το σώμα είναι κτήμα της ψυχής. Βεβαίως ο άνθρωπος δεν μπορεί να κριθεί χωριστά, αλλά ούτε και να συμπεριφερθεί με τη μια ή την άλλη πτυχή. Η ίδια αρχή εκτείνεται βεβαίως και στο σεξ, όπου χωρίς την ταυτόχρονη σωματική και ψυχική επαφή δεν μπορεί να επέλθει η απογείωση της απόλαυσης.
Κραταιά ως ο θάνατος η αγάπη, διαλαλεί ο μέγιστος των ποιητών του έρωτα, ο σοφός Σολομώντας και μόνο όσοι γεύτηκαν τον έρωτα, στην ύψιστή του μορφή αντιλαμβάνονται την αξία της ζωής και τη χαρά του παραδείσου. Δεν είναι τυχαίο που οι πατέρες της Εκκλησίας, θέλοντας να εκφράσουν τη δική τους υπέρλογη εμπειρία, την εμπειρία της βίωσης της επικοινωνίας με τον Θεό, μίλησαν για "μανικό έρωτα" ως τη μόνη ανθρώπινη εμπειρία που πλησιάζει αυτή την εμπειρία του παραδείσου. Η εμπειρία του έρωτα δεν περιγράφεται ούτε με λόγια αλλά και σίγουρα δεν μεταδίδεται, όπως βεβαίως και η εμπειρία της επικοινωνίας με τον Θεό. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και με την εμπειρία του σωματικού έρωτα που όσες επινοήσεις και αν διδαχθεί το ζευγάρι, όσα κόλπα και να φανταστεί, αν δεν υπάρχει το άγγιγμα των ψυχών, το αποτέλεσμα θα είναι πάντα φτωχό και μίζερο.
Μυστήριο μέγα η ζωή του ανθρώπου, όπως βεβαίως μυστήριο μέγα είναι και ο ίδιος ο δημιουργός. Έβαλε ο Θεός στα πιο "ταπεινά" μέρη του σώματος, τα μέρη όπου γίνεται η αποβολή των ακαθαρσιών, τις απολήξεις της ύψιστης ηδονής. Αυτό το ύψιστο σκάνδαλο αποτελεί και το ύψιστο κήρυγμα της σταυρανάστασης και της υψοποιού ταπείνωσης. Η ηδονή της συνουσίας δεν είναι ένα στιγμιαίο γεγονός, αλλά ούτε βεβαίως και μια σύμπτωση. Απαιτεί την επικοινωνία δύο ανθρώπων, απαιτεί την ψυχική επαφή. Χωρίς το άγγιγμα των ψυχών, το άγγιγμα των σωμάτων είναι φτωχό και ασήμαντο, ενώ συχνά- πυκνά πέφτει και στο επίπεδο της ζωικής συμπεριφοράς.
Οτιδήποτε είναι ορθό και φυσικό, είναι και ορθόδοξο, λένε οι πατέρες της Εκκλησίας και η "αυτόματη" στιγμιαία ηδονή της σεξουαλικής πράξης - πράξη της μιας νύκτας - ενέχει πολλούς κινδύνους, που φθάνουν μέχρι και τον θάνατο. Τα αφροδίσια νοσήματα, από τη μια, και οι ψυχολογικές αταξίες, από την άλλη, βασανίζουν είτε έτσι, είτε αλλιώς τους αναζητητές της αυτόματης ηδονής. Φυσικά όλα αυτά αφήνουν πίσω τους φωτιά και πόνο, που όσο και αν διαψεύδονται λεκτικά, τόσο επιβεβαιώνονται εμπειρικά. Ωστόσο ο "συρμός της μόδας" και η μαγκιά της καπατσοσύνης, έρχονται και δένουν μεταποιώντας το φως σε σκοτάδι, τον παράδεισο σε κόλαση, την ηδονή σε οδύνη.
Ο άνθρωπος είναι μια τέλια ένωση σώματος και ψυχής, υπό τον συνεκτικό κρίκο της ζωογόνου χάρης του Θεού. Το ένα μέρος δεν μπορεί να ειδωθεί χωριστά από το άλλο, αλλά και το ένα δεν είναι υποδεέστερο από το άλλο. Ούτε φυλακή της ψυχής είναι το σώμα, αλλά ούτε και το σώμα είναι κτήμα της ψυχής. Βεβαίως ο άνθρωπος δεν μπορεί να κριθεί χωριστά, αλλά ούτε και να συμπεριφερθεί με τη μια ή την άλλη πτυχή. Η ίδια αρχή εκτείνεται βεβαίως και στο σεξ, όπου χωρίς την ταυτόχρονη σωματική και ψυχική επαφή δεν μπορεί να επέλθει η απογείωση της απόλαυσης.
Κραταιά ως ο θάνατος η αγάπη, διαλαλεί ο μέγιστος των ποιητών του έρωτα, ο σοφός Σολομώντας και μόνο όσοι γεύτηκαν τον έρωτα, στην ύψιστή του μορφή αντιλαμβάνονται την αξία της ζωής και τη χαρά του παραδείσου. Δεν είναι τυχαίο που οι πατέρες της Εκκλησίας, θέλοντας να εκφράσουν τη δική τους υπέρλογη εμπειρία, την εμπειρία της βίωσης της επικοινωνίας με τον Θεό, μίλησαν για "μανικό έρωτα" ως τη μόνη ανθρώπινη εμπειρία που πλησιάζει αυτή την εμπειρία του παραδείσου. Η εμπειρία του έρωτα δεν περιγράφεται ούτε με λόγια αλλά και σίγουρα δεν μεταδίδεται, όπως βεβαίως και η εμπειρία της επικοινωνίας με τον Θεό. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και με την εμπειρία του σωματικού έρωτα που όσες επινοήσεις και αν διδαχθεί το ζευγάρι, όσα κόλπα και να φανταστεί, αν δεν υπάρχει το άγγιγμα των ψυχών, το αποτέλεσμα θα είναι πάντα φτωχό και μίζερο.
Σχόλια