Περί της χαράς και της θλίψης των Χριστουγέννων

Περί της χαράς και της θλίψης των Χριστουγέννων

.

---

? Κουμπάρε, η χαρά των Χριστουγέννων είναι τελικά μόνο για τα παιδιά;

? Φίλε, έχεις δίκιο, η χαρά των Χριστουγέννων είναι για τα παιδιά, αλλά και για όσους κάνουν την ψυχή τους, σαν τα παιδιά. Όχι να συμπεριφέρονται με αφέλεια, αλλά να αγαπούν με «αφέλεια», δηλαδή να αγαπούν χωρίς να αναμένουν ανταμοιβή και χωρίς να περιμένουν δόξες και τιμές. Η χαρά της Γέννησης του Χριστού, όπως φανερώθηκε στους ταπεινούς βοσκούς και τους σπουδαίους μάγους, έτσι φανερώνεται και σε όσους αναζητήσουν με ταπείνωση τον Χριστό.

? Πού είναι ο Χριστός και πώς μπορεί ο άνθρωπος να τον αναζητήσει;

? Ο Χριστός είναι καταρχήν μέσα μας. Πρώτα και κύρια ο άνθρωπος οφείλει να γνωρίσει τον εαυτό του, να καθαρθεί από τα πάθη του, να μετατρέψει τις αδυναμίες σε αρετές. Ο Χριστός βρίσκεται και στα πρόσωπα των άλλων, των διπλανών και των εχθρών, οι οποίοι αναζητούν αγάπη και όχι μίσος. Και βεβαίως ο Χριστός βρίσκεται στο επέκεινα, στο υπερπέραν, εκεί που δεν φτάνει η λογική και η χοϊκή φύτρα του ανθρώπου. Ωστόσο η επικοινωνία είναι δυνατή, με την προσευχή, είναι χειροπιαστή με τα μυστήρια, είναι ορατή με το θαύμα, όπως αυτό και αν εκδηλώνεται.

? Όλα αυτά όμως δεν είναι και τόσο εύκολα και μάλλον ανήκουν στη σφαίρα της θεωρίας;

? Μπορεί να είναι και έτσι, αλλά μπορεί να είναι και αλλιώς. Κάθε άνθρωπος, έχει το δικό του τρόπο προσέγγισης του Θεού, βίωσης της εν Χριστώ ζωής, όπως λένε οι πατέρες της Εκκλησίας. Στο γεροντικό διαβάζουμε για τον ταπεινό υποδηματοποιό οποίος ήταν ανώτερος από τον σπουδαίο γέροντα στην έρημο. Στα συναξάρια μαθαίνουμε για τους Πατριάρχες που χάθηκαν και τους ταπεινούς οικογενειάρχες οι οποίοι άγιασαν. Ο κάθε άνθρωπος σώζεται ή χάνεται αναλόγως του βαθμού αγάπης που εκδηλώνει και βεβαίως των συνθηκών στις οποίες γεννιέται. Σημασία έχει η προσπάθεια και όχι το φαινομενικό αποτέλεσμα. Ο δικαιοκρίτης Χριστός, είναι πάντα ο τελικός κριτής.

? Αυτή η πορεία είναι δύσκολη, είναι σκληρή και δεν φαίνεται να συνοδεύεται από χαρά;

? Άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη. Η έννοια της χαράς δεν έχει σχέση με αυτό που έχουν στο μυαλό τους πολλοί άνθρωποι. Αυτό δείχνει και η εμπειρία της ζωής. Η χαρά βρίσκεται στα μικρά, στις ξεχωριστές στιγμούλες, στις στιγμές επικοινωνίας, στις σταλαγματιές ευτυχίας. Η ζωή του ανθρώπου, είναι διανθισμένη από θλίψεις και χαρές, από ανόδους και πτώσεις, από σταυρούς και αναστάσεις. Είναι σταυροαναστάσιμη η πορεία όλων των ανθρώπων. Το μυστικό στη χαρά βρίσκεται στην αποδοχή της πραγματικότητας, στη συμφιλίωση με τη φύση και στον αγώνα για επικοινωνία, με το Θεό και τους ανθρώπους. Όλα ξεκινούν και όλα καταλήγουν στην αγάπη, η οποία δεν έχει λογικό περιεχόμενο, αλλά εμπειρική γνώση.

? Τα Χριστούγεννα μπορεί να είναι μια μεγάλη γιορτή χαράς, αλλά είναι και μια αιτία για μεγάλη θλίψη πολλών ανθρώπων. Σε άλλες χώρες, αυξάνονται οι αυτοκτονίες τις μέρες αυτές.

? Καλά τα λες. Είναι χαρακτηριστική η ρήση, ότι η μοναξιά είναι χειρότερη όταν βρίσκεσαι με τους πολλούς. Αυτές τις μέρες που οι πολλοί χαίρονται, οι λίγοι υποφέρουν διπλά. Ο πόνος αυτών που δεν αγαπούν ή δεν αγαπιούνται, είναι πραγματικά μια κόλαση. Το εκπληκτικό είναι ότι ο πόνος της μοναξιάς δεν βρίσκεται στους άστεγους, στους φτωχούς, στους αρρώστους, αλλά κυρίως στους πλούσιους και υποκριτές, σ΄ αυτούς που απομυζούν το αίμα των πολλών, τάχα για το καλό τους.
? Τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος;

? Το πρώτο και κύριο είναι να κάνει τον εαυτό του όμορφο, σε όλα τα επίπεδα, ώστε να μπορέσει να αγαπηθεί και να αγαπήσει. Το δεύτερο είναι να βρει από το καβούκι του και να αγγίξει τον άλλο που υποφέρει. Και το τρίτο και κυριότερο να αναζητήσει το Θεό. Όλα ξεκινούν και όλα τελειώνουν σ' αυτό το μυστήριο της Γέννησης του Χριστού, μέσα στον άνθρωπο. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, λέει «ας γίνουμε όπως ο Χριστός, εφόσον και ο Χριστός έγινε όπως εμείς. Ας γίνουμε θεοί γι΄ αυτόν, κι Εκείνος έγινε άνθρωπος για μας. Πήρε το χειρότερο, για να δώσει το καλύτερο. Φτώχεψε, για να πλουτίσουμε εμείς με τη δική Του φτώχεια. Έλαβε μορφή δούλου, για να απολαύσουμε εμείς την ελευθερία. Κατέβηκε για να υψωθούμε. Πειράσθηκε, για να νικήσουμε».