Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το σπίτι είναι πάντοτε εκεί που είναι η καρδιά σου


Το σπίτι είναι πάντοτε εκεί που είναι η καρδιά σου
.

Ο τόπος είναι ο άνθρωπος και ο άνθρωπος ο τόπος και το δέσιμο του ανθρώπου με τη γη, περνά μέσα από την καρδιά. Ο νόστος των ξενιτεμένων, αποτελεί το μεγάλο βάσανο και τη μεγάλη δύναμη των ανθρώπων για επιστροφή στη γενέθλια γη. Οι άνθρωποι που είχαν την τύχη ή την ατυχία, να ζήσουν μακριά από τον τόπο τους, μπόρεσαν να ξεφύγουν από τις μικρότητες της καθημερινότητας - οι περισσότεροι - και να δημιουργήσουν. Για ένα πείσμα, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Ελένη, πάλεψαν για να ξεφύγουν από τα βάσανα του τόπου πους τους γέννησε. Ελεύθεροι από την κατάρα που θέλει όλους τους προφήτες να μην είναι αγαπητοί στην πατρίδα τους, δημιουργούν και αφήνουν πίσω τους, έργα διαχρονικά και σπουδαία. Στην κατηγορία των ανθρώπων αυτών και ο ποιητής και συγγραφέας Παντελής Κακολής από το Λιοπέτρι, ο οποίος αν και έζησε για πολλά χρόνια στη Βρετανία, επέστρεψε και κατέγραψε το γενεαλογικό δέντρο του χωριού του, από το 1820-2003.
Πριν μερικές μέρες το βιβλίο του Παντελή Κακολή, ο οποίος είναι και ο πολιτιστικός σύμβουλος της κοινότητας, παρουσιάστηκε σε πανκοινοτική συγκέντρωση στο Λιοπέτρι. Στον άνθρωπο και το βιβλίο αναφέρθηκε ο καθηγητής, συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός, Κώστας Χαραλαμπίδης. Μίλησε για την οδυσσεϊκή περιδίνηση, του Κακολή στην Κύπρο και την Αγγλία και αναφέρθηκε στο έργο ζωής του συγγραφέα, στο οποίο παρουσιάζεται η ιστορία του Λιοπετριού.
Το εντυπωσιακό στοιχείο της εκδήλωσης ήταν η μαζική παρουσία συγχωριανών του, οι οποίοι όχι μόνο άκουσαν τις μακρές ομιλίες των «μορφωμένων» αλλά έδωσαν το παρών τους, με πολλά λαϊκά ποιήματα προς τιμή του Παντελή Κακολή. Η ποιητική φλέβα που υπάρχει στο χωριό είναι εκπληκτική και εμφανίζεται όχι μόνο στους μεγάλους σε ηλικία, αλλά και στους νεότερους. Ακόμη εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι σχεδόν όλοι θεώρησαν το βιβλίο δικό τους, αφού στις σελίδες τους καταγράφεται και το δικό τους παρελθόν και οι δικοί τους πρόγονοι. Ένας από αυτούς αγόρασε πέντε βιβλία. Το ένα είναι για μένα και τα άλλα τέσσερα είναι για τους τέσσερις γιους μου. Θα τους δώσω τα βιβλία, σαν προίκα την ημέρα που θα τους παντρεύω, ήταν η απάντηση. Μάλιστα έβαλε το συγγραφέα να υπογράψει τα βιβλία με αφιερώσεις για κάθε έναν από τους γιους του. Είναι το καλύτερο δώρο που μπορώ να τους προσφέρω, σημείωνε με περηφάνια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...