ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ
Θαυμαστά γεγονότα στον Απόστολο Αντρέα
.
«Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών» ψάλλει η Εκκλησία μας και τα «πάντα ρει» συμπληρώνουν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Το θαύμα πήρε σάρκα και οστά στο Μοναστήρι του Πρωτοκλήτου, ανήμερα της γιορτής του. Ποιος θα το πίστευε πριν μερικούς μήνες, ότι θα ήταν ποτέ δυνατό, ύστερα από 30 χρόνια να τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Απόστολο Αντρέα, ανήμερα της γιορτής του. Για πρώτη φορά, ύστερα από τρεις δεκαετίες οι πιστοί μετέβησαν στη χάρη του Αγίου, με τα αυτοκίνητα τους και χωρίς τη συνοδεία των κατοχικών δυνάμεων - εξαίρεση τα ΜΜΕ τα οποία συνοδεύονταν από τουρκοκύπριους - και για πρώτη φορά στην ιστορία, η Θεία Λειτουργία μεταδόθηκε απευθείας σε ολόκληρη την Κύπρο και σ΄ όλους τους αποδήμους μέσω του ΡΙΚ και με τη συνδρομή του ΣΙΓΜΑ και του Hellas-Sat. Η ιστορική μέρα περιελάμβανε και άλλα σπουδαία και θαυμαστά γεγονότα.
Χωρεπίσκοπος Γεώργιος
Πίσω από τα θαυμαστά γεγονότα υπήρχαν θαυμάσιοι άνθρωποι. Πρώτος ο Χωρεπίσκοπος Αρσινόης Γεώργιος, ο οποίος τόλμησε να περάσει το οδόφραγμα, να συναντήσει τις κατοχικές δυνάμεις και να λειτουργήσει στον Απόστολο Αντρέα. Σίγουρα οι πικρές μνήμες από την εποχή της πορείας στον Άγιο Κασσιανό δεν έχουν σβήσει από τη μνήμη του. Ο Θεοφιλέστατος ανυψώθηκε με την ταπείνωση που επέδειξε. Οδηγώντας ο ίδιος το αυτοκίνητο του, χωρίς τη συνοδεία άλλου ιερέα ή διακόνου, ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες κατάφερε να φθάσει στη Μονή του Πρωτοκλήτου. Ανοιξε τη βαλίτσα που κουβαλούσε στην είσοδο της Εκκλησίας, ντύθηκε ταπεινά και λειτούργησε χωρίς τις βυζαντινοπρεπείς - όχι πάντα μεγαλόπρεπες - φήμες που συνηθίζουν να ψάλλονται κατά τη θεία Λειτουργία. Ακόμη και η ομιλία του Χωρεπισκόπου ήταν ταπεινή και ανέδυε το μεγαλείο και το θαύμα της Ορθοδοξίας. Η συγκίνηση όλων ήταν μεγάλη και οι προσευχές ήταν ιδιαιτέρως θερμές.
Οικονόμος Ζαχαρίας
Ο ήρωας των κατεχομένων δεν είναι άλλος από τον Οικονόμο Ζαχαρία. Στην απομόνωση για 30 τόσα χρόνια, μαζί με την παπαδιά και τα παιδιά του, κράτησε όχι μόνο το Μοναστήρι, αλλά και τις μερικές εκατοντάδες των εγκλωβισμένων. Οι ίδιοι οι εγκλωβισμένοι ομολογούν ότι αν δεν παρέμενε ο παπάς, θα έφευγαν όλοι. Θυσιάστηκε και θυσιάζεται ο άνθρωπος για την αγάπη του Χριστού. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην παπαδιά και τα παιδιά του παπα-Ζαχαρία, οι οποίοι τον στηρίζουν και του δίνουν δύναμη στον δύσκολο αγώνα του. Εντύπωση προκαλεί η χαρά που εκπέμπει όλη η οικογένεια. Μετά την πανηγυρική θεία Λειτουργία, παρέθεσαν τράπεζα στον Χωρεπίσκοπο και σε λίγους προσκεκλημένους, προσφέροντας εκτός από το εκλεκτό φαγητό και πολλή ζεστασιά και αγάπη.
Κυρά Δέσποινα
Η ακοίμητη φύλακας του ιερού προσκυνήματος, η οποία εδώ και 42 χρόνια επιτελεί ό,τι όχι θέλει η ίδια αλλά ό,τι θέλει ο Άγιος. Φυσικά το δικό της θέλημα ταυτίστηκε με το θέλημα του Αγίου και αυτό είναι το πιο θαυμαστό γεγονός. Γιατί ήρθες εδώ, γιατί μένεις στο μοναστήρι, ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι για να πάρουν την επαναλαμβανόμενη απάντηση ότι ο Άγιος με έφερε εδώ και ο άγιος με άφησε εδώ. Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο και η κυρά Δέσποινα απαλλαγμένη από το φόβο και τις έγνοιες του βίου, χαίρεται και απολαμβάνει τη σκέπη του Αγίου. Απλά και ταπεινά φυλάει το προσκύνημα και προστατεύεται από όλους τους εχθρούς και τους φίλους.
Οι εγκλωβισμένοι
Οι ελεύθεροι σκλαβωμένοι ήρωες, εδώ και τρεις δεκαετίες σηκώνουν το σταυρό της αγάπης και μαζί την εθνική περηφάνια. Κάποτε αυτός ο τόπος θα πρέπει να κοιτάξει και τους αληθινούς ήρωες και όχι μόνο όσους έριξαν πυροβολισμούς και πέτρες. Πάντως ένας καφές μαζί τους, αποτελεί ένα αληθινό μάθημα ζωής, καλύτερο από πολλές πανεπιστημιακές διαλέξεις.
Οι γιορτάρηδες
Κάποτε το ταξίδι στον Απόστολο Αντρέα διαρκούσε μια βδομάδα. Σήμερα το ταξίδι διαρκεί μια μέρα, αλλά απαιτεί μεγάλη ταλαιπωρία. Οι γιορτάρηδες ξεκίνησαν βαθιά χαράματα για να μπορέσουν να περάσουν τα οδοφράγματα και να φθάσουν νωρίς στη χάρη του Αγίου, για να συμμετάσχουν στη Θεία Λειτουργία. Μετέφεραν τα προικιά τους, τα κόλλυβα, τις πίττες, τα πρόσφορα ακόμη τις ζιβανίες και τα σταφύδια, για να γιορτάσουν όπως επιβάλλουν τα πατροπαράδοτα έθιμα.
Χωρεπίσκοπος Γεώργιος
Πίσω από τα θαυμαστά γεγονότα υπήρχαν θαυμάσιοι άνθρωποι. Πρώτος ο Χωρεπίσκοπος Αρσινόης Γεώργιος, ο οποίος τόλμησε να περάσει το οδόφραγμα, να συναντήσει τις κατοχικές δυνάμεις και να λειτουργήσει στον Απόστολο Αντρέα. Σίγουρα οι πικρές μνήμες από την εποχή της πορείας στον Άγιο Κασσιανό δεν έχουν σβήσει από τη μνήμη του. Ο Θεοφιλέστατος ανυψώθηκε με την ταπείνωση που επέδειξε. Οδηγώντας ο ίδιος το αυτοκίνητο του, χωρίς τη συνοδεία άλλου ιερέα ή διακόνου, ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες κατάφερε να φθάσει στη Μονή του Πρωτοκλήτου. Ανοιξε τη βαλίτσα που κουβαλούσε στην είσοδο της Εκκλησίας, ντύθηκε ταπεινά και λειτούργησε χωρίς τις βυζαντινοπρεπείς - όχι πάντα μεγαλόπρεπες - φήμες που συνηθίζουν να ψάλλονται κατά τη θεία Λειτουργία. Ακόμη και η ομιλία του Χωρεπισκόπου ήταν ταπεινή και ανέδυε το μεγαλείο και το θαύμα της Ορθοδοξίας. Η συγκίνηση όλων ήταν μεγάλη και οι προσευχές ήταν ιδιαιτέρως θερμές.
Οικονόμος Ζαχαρίας
Ο ήρωας των κατεχομένων δεν είναι άλλος από τον Οικονόμο Ζαχαρία. Στην απομόνωση για 30 τόσα χρόνια, μαζί με την παπαδιά και τα παιδιά του, κράτησε όχι μόνο το Μοναστήρι, αλλά και τις μερικές εκατοντάδες των εγκλωβισμένων. Οι ίδιοι οι εγκλωβισμένοι ομολογούν ότι αν δεν παρέμενε ο παπάς, θα έφευγαν όλοι. Θυσιάστηκε και θυσιάζεται ο άνθρωπος για την αγάπη του Χριστού. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην παπαδιά και τα παιδιά του παπα-Ζαχαρία, οι οποίοι τον στηρίζουν και του δίνουν δύναμη στον δύσκολο αγώνα του. Εντύπωση προκαλεί η χαρά που εκπέμπει όλη η οικογένεια. Μετά την πανηγυρική θεία Λειτουργία, παρέθεσαν τράπεζα στον Χωρεπίσκοπο και σε λίγους προσκεκλημένους, προσφέροντας εκτός από το εκλεκτό φαγητό και πολλή ζεστασιά και αγάπη.
Κυρά Δέσποινα
Η ακοίμητη φύλακας του ιερού προσκυνήματος, η οποία εδώ και 42 χρόνια επιτελεί ό,τι όχι θέλει η ίδια αλλά ό,τι θέλει ο Άγιος. Φυσικά το δικό της θέλημα ταυτίστηκε με το θέλημα του Αγίου και αυτό είναι το πιο θαυμαστό γεγονός. Γιατί ήρθες εδώ, γιατί μένεις στο μοναστήρι, ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι για να πάρουν την επαναλαμβανόμενη απάντηση ότι ο Άγιος με έφερε εδώ και ο άγιος με άφησε εδώ. Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο και η κυρά Δέσποινα απαλλαγμένη από το φόβο και τις έγνοιες του βίου, χαίρεται και απολαμβάνει τη σκέπη του Αγίου. Απλά και ταπεινά φυλάει το προσκύνημα και προστατεύεται από όλους τους εχθρούς και τους φίλους.
Οι εγκλωβισμένοι
Οι ελεύθεροι σκλαβωμένοι ήρωες, εδώ και τρεις δεκαετίες σηκώνουν το σταυρό της αγάπης και μαζί την εθνική περηφάνια. Κάποτε αυτός ο τόπος θα πρέπει να κοιτάξει και τους αληθινούς ήρωες και όχι μόνο όσους έριξαν πυροβολισμούς και πέτρες. Πάντως ένας καφές μαζί τους, αποτελεί ένα αληθινό μάθημα ζωής, καλύτερο από πολλές πανεπιστημιακές διαλέξεις.
Οι γιορτάρηδες
Κάποτε το ταξίδι στον Απόστολο Αντρέα διαρκούσε μια βδομάδα. Σήμερα το ταξίδι διαρκεί μια μέρα, αλλά απαιτεί μεγάλη ταλαιπωρία. Οι γιορτάρηδες ξεκίνησαν βαθιά χαράματα για να μπορέσουν να περάσουν τα οδοφράγματα και να φθάσουν νωρίς στη χάρη του Αγίου, για να συμμετάσχουν στη Θεία Λειτουργία. Μετέφεραν τα προικιά τους, τα κόλλυβα, τις πίττες, τα πρόσφορα ακόμη τις ζιβανίες και τα σταφύδια, για να γιορτάσουν όπως επιβάλλουν τα πατροπαράδοτα έθιμα.
Σχόλια