Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τη γλώσσα δώσαμε, τη θρησκεία όχι


ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΟΙ - ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Τη γλώσσα δώσαμε, τη θρησκεία όχι
.


Η ήττα του ψυχρού πολέμου και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης έφερε στην επιφάνεια, την άγνωστη και ξεχασμένη ελληνική και Ορθόδοξη, αλλά τουρκόφωνη μειονότητα των Γκαγκαούζων.
Η ιστορία παίζει διάφορα παιγνίδια και αποδεικνύει ότι η θρησκεία είναι πιο ισχυρή από τη γλώσσα και η εθνική συνείδηση, πιο δυνατή από τις πολιτικές επιδιώξεις. Οι Γκαγκαούζοι ήταν έλληνες της Μικράς Ασίας, αλλά λόγω της οθωμανικής κατοχής, άλλαξαν γλώσσα αλλά όχι τη θρησκεία τους.
Η πλειοψηφία των Γκαγκαούζων ζουν σήμερα στη Μολδαβία, απολαμβάνοντας αυτονομία. Ωστόσο, λόγω της μεγάλης φτώχειας και του γεγονότος ότι είναι τουρκόφωνοι, δέχονται τη «χρηματική» προστασία της Τουρκίας. Οι ίδιοι όμως δεν ξεχνούν τις ρίζες τους και τονίζουν ότι είναι Έλληνες και Ορθόδοξοι.
Στην Κύπρο, βρίσκονται την περίοδο αυτή, μια ομάδα δασκάλων από τη Γκαγκαουζία, οι οποίες μαζί με άλλες 10 από Ουκρανία, Γεωργία και Ρωσία, μαθαίνουν Ελληνικά με σκοπό να επιστρέψουν πίσω και να διδάξουν τους υπόλοιπους. Το έργο της εκμάθησης ανέλαβε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στο πλαίσιο συνεργασίας του Υπουργείου Παιδείας με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.

Οι δύο δασκάλες

Οι γκαγκαούζες δασκάλες Λουτμίλα Τσεπάν και Ευγενία Παπάζογλου μιλώντας στην εκπομπή Εύξυνος Πόντος, του πρώτου προγράμματος του ραδιοφώνου του ΡΙΚ, τόνισαν ότι «είμαστε τουρκόφωνοι στη Γκαγκαουζία, αλλά Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Τα γκαγκαούζικα είναι παραλλαγή της οθωμανικής. Ζούσαμε στην Καππαδοκία, αλλά το 1812 με το Ρωσσοτουρκικό πόλεμο φύγαμε και πήγαμε βόρεια, στη Μολδαβία για να σωθούμε από τους Τούρκους». Στην Ελλάδα μετέβησαν περίπου 50 χιλιάδες, οι οποίοι ενσωματώθηκαν στην ελληνική κοινωνία.
Άλλες 200.000 μετέβησαν στην Μολδαβία.
Οι δύο δασκάλες έμαθαν ελληνικά στο πανεπιστήμιο της Μολδαβίας. Η Ευγενία σπούδασε Θεολογία και η Λουτμίλα Φιλολογία. Τα παιδιά μας, λένε οι δύο δασκάλες, πάνε σε απογευματινά σχολεία για να μάθουν τα ελληνικά.
«Αντιστέκεται ο κόσμος». Οι παπούδες μας, τονίζει, «έλεγαν ότι δώσαμε τη γλώσσα μας αλλά δεν δίδουμε τη θρησκεία μας».
Εμείς θέλουμε, σημείωσαν, να δημιουργήσουμε ένα ολοήμερο ελληνικό σχολείο. «Υπάρχουν πολλοί Γκαγκαούζοι που θέλουν να μάθουν καλά ελληνικά». «Η ελληνική γλώσσα όμορφη και μελωδική».
Η «εισβολή» των τούρκων

Στη Γκαγκαουζία έχει αναπτύξει έντονη δράση η Τουρκία, με εμπροσθοφυλακή τους Γκρίζους Λύκους. Υπάρχει μεγάλη φτώχεια και το γεγονός αυτό προσπαθεί να εκμεταλλευτεί η Τουρκία. Πολλοί Γκαγκαούζοι λόγω και της ανεργίας, φεύγουν και πηγαίνουν στην Τουρκία, στην Ιταλία, την Ελλάδα και σε άλλες χώρες για να βρουν δουλειά.
Είναι δύσκολη η κατάσταση στη Γκαγκαουζία. Οι γυναίκες σε ποσοστό 70% πάνε στην Τουρκία για να δουλέψουν. Η Λουτμίλα σημειώνει ότι είναι καθηγήτρια, στο Πανεπιστήμιο, στην Μέση εκπαίδευση και σε ένα ιδιωτικό λύκειο. Αναγκάζεται να εργάζεται και στα τρία σχολεία για να ζήσει.
Η τουρκική κυβέρνηση χρηματοδότησε δύο τουρκικά σχολεία, ένα ραδιόφωνο και τοπικές εφημερίδες. Οι δύο δασκάλες σημειώνουν ότι «τα παιδιά μας δεν πηγαίνουν στα σχολεία αυτά». Η πολιτιστική «εισβολή» της Τουρκίας έγινε το 1990. Υπέβαλε στους Γκαγκαούζους ότι είναι τουρανικής - τουρκικής καταγωγής. Οι διανοούμενοι το δέχτηκαν αλλά ο λαός το αρνήθηκε, τονίζουν οι δύο δασκάλες. Δεν ενδιαφέρει, την Τουρκία, να γίνουμε μουσουλμάνοι αλλά θέλουν να αποκτήσουμε τουρκική συνείδηση.
Κάθε χρόνο 10 φοιτητές από τη Γκαγκαουζία σπουδάζουν στα κατεχόμενα. Η κατεχόμενη Λευκωσία διδυμοποιήθηκε με την πρωτεύουσα της Γκαγκαουζίας. Πρόσφατα μάλιστα έγινε ένα μεγάλο πολιτιστικό συνέδριο στην Κερύνεια.

Οι εκκλησιές

Οι εκκλησιές στη Γκαγκαουζία, θυμίζουν τις δικές μας, των πρώτων χρόνων μετά την εισβολή. “Στο χωριό μας, λένε οι δασκάλες, πήραμε δύο καταστήματα και τα κάναμε εκκλησία. Κόψαμε και δυο φιάλες υγραερίου και τις κάναμε καμπάνες. Ο κόσμος που προσέρχεται είναι πάρα πολύς. Δεν μας χωράει και, έτσι, θα προχωρήσουμε στην ανέγερση άλλης πιο μεγάλης εκκλησίας. Οι παπάδες και οι ψαλτάδες ψάλλουν ρωσικά, ρουμανικά, ελληνικά και γκαγκαουζικά”.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...