Όλα έχουν αρχή και τέλος, ακόμη και οι θεσμοί. Χρειάστηκαν πολλοί αιώνες, αλλά τελικά καταργήθηκε από την πρώτη του Οκτώβρη ο θεσμός των αρραβώνων. Πριν λίγα χρόνια καταργήθηκε και ο θεσμός του προικοσύμφωνου, ο οποίος ήταν για την εποχή του, θεσμός ανάγκης και κοινωνική προσφορά της εκκλησίας και όχι θεσμός φυλετικής διάκρισης όπως φαίνεται σήμερα.
Έπρεπε τότε να υπάρχει η μαρτυρία ότι αυτά που υπόσχονταν οι γονείς θα υλοποιηθούν και τον άχαρο αυτό ρόλο ανελάμβανε η Εκκλησία. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στα χειρόγραφα αυτά κείμενα, σημειώνονταν μικρά καθημερινά πράγματα όπως τα κοσμήματα, τα ενδύματα, τα ζώα, τα σπίτια αλλά και τα κτήματα που έδιναν οι γονείς στα παιδιά τους.
Επιστέγασμα του συμφωνητικού αυτού ήταν οι αρραβώνες, δηλαδή η ευχή της Εκκλησίας για να γνωριστεί πνευματικά και όχι σωματικά, το μελλοντικό ζεύγος.
Σήμερα τα δεδομένα άλλαξαν και η ευχή της μνηστείας, ή αρραβώνα, έγινε ένα μικρός γάμος, εντύπωση η οποία έγινε συνείδηση στους πιστούς, οι οποίοι θεωρούν το γεγονός, νομιμοποίηση των προγαμιαίων σχέσεων.
Σχόλια