.
Χωρίς πόνο δεν υπάρχει δημιουργία και χωρίς κόπο δεν μπορεί να υλοποιηθεί οτιδήποτε καλό. Το μυστήριο της εν Χριστώ ζωής, η εμπειρία του επί γης παραδείσου, απαιτεί και πόνο και κόπο και η Κυρά της Σαλαμιού, η Παναγία η Σαλαμιώτισσα, αποτελεί τη μεσίτρια με τον δωρεοδότη Θεό.
Μια χούφτα "τρελοί" εν Χριστώ, άνθρωποι, τόλμησαν και προχώρησαν κόντρα στο κατεστημένο και τις μικροψυχίες της καθημερινής βιοπάλης, στην υλοποίηση ενός "τρελού" ονείρου, της αναστήλωσης της Ιεράς Μονής της Παναγίας της Σαλαμιώτισσας.
Πέρασαν από χίλια μύρια κύματα, πέρασαν από πειρασμούς και εκ δεξιών και εξ ευωνύμων και με τη Χάρη της αγαπημένης "Μητερούλας" όλων των χριστιανών, θεμελίωσαν έργω θεάρεστο.
Η αρχή έγινε, το νερό μπήκε στο αυλάκι και η τόλμη των λίγων, οδηγεί τα βήματα πολλών πιστών, πολλών ανθρώπων που αναζητούν την αλήθεια των έργων και όχι την πλάνη των λόγων, να δουν και να συμμετάσχουν στο πνευματικό συμπόσιο της χαράς, που προσφέρει η Κυρά της Σαλαμιούς.
"Προδομένοι" από τους ανθρώπους της πολιτείας που τάχθηκαν να υπηρετούν τον πολιτισμό και τις ιστορικές μαρτυρίες του παρελθόντος, και δικαιωμένη από τους θεσμούς ελέγχου της πολιτείας, οι λίγοι και ωραίοι, προχωρούν ακάθεκτοι για να τελειώσουν το έργο που άρχισαν, όχι προς δόξαν δική τους, αλλά προς δόξαν Θεού.
Σήμερα, η ανθρώπινη μικρότητα των "αρμοδίων" κατάντησαν το σπίτι της Κυράς της Σαλαμιούς, σε "εκκλησία των ναύλων", όπως παραστατικά την αποκαλούν οι άνθρωποι της περιοχής, αλλά σύντομα όλοι ελπίζουν και είναι σίγουροι ότι με τη χάρη της Παναγίας, ο ναός θα ξαναβρεί τη χαμένη του μεγαλοπρέπεια, ενώ μια σειρά από κελιά θα φέρουν στην περιοχή μια νέα μοναστική πολιτεία, η οποία θα αποτελεί το πνευματικό φάρο της περιοχής. Φως για τους μοναχούς, είναι η άγγελοι και για τους ανθρώπους, οι μοναχοί, λένε οι πατέρες της Εκκλησίας και σίγουρα η παρουσία ενός μοναστηριού στην περιοχή, θα διώχνει τους δαίμονες, αλλά και όσους ανθρώπους θέλουν να μοιάζουν των δαιμόνων για να ταλαιπωρούν μικρόψυχα τους πιστούς.
Αλλά για να νικήσει κάποιος, χρειάζονται οι αντίπαλοι, για να χορτάσει χρειάζεται πρώτα να πεινάσει, για να χαρεί πρέπει πρώτα να κλάψει, για να αναστηθεί θα πρέπει πρώτα να πεθάνει και για να αναστηλωθεί το περίφημο μοναστήρι της Παναγίας της Σαλαμιώτισσας, θα πρέπει πρώτα να περάσει από την κάμινο του πόνο και του κόπου.
Όσοι πιστοί, ζητάτε τον επί γης παράδεισο, ιδού ηνέωκται το στάδιο της προσφοράς και της βοήθειας και η Κυρά της Σαλαμιού, η Παναγία η Σαλαμιώτισσα έχει ανοικτή τη ζεστή της αγκαλιά.
Σχόλια