Στο περιβόλι της Παναγίας, όλα είναι καλά λίαν, όλα λειτουργούν με το δικό τους τρόπο, ενώ και τα «ζιζάνια», στην αγιορείτικη μοναστική κοινωνία, έχουν και αυτά τη δική τους χάρη?
Η αναχώρηση από το λιμάνι της Ουρανούπολης, αποτελεί ταυτόχρονα και μία αναχώρηση από το σύγχρονο τεχνολογικό κόσμο.
Η άφιξη στο λιμάνι της Δάφνης, αποτελεί ταυτόχρονα και μια είσοδο στον κόσμο του πάλαι ποτέ διαλάψαντος κόσμου του βυζαντίου? το ρολόι που ακολουθεί τον ήλιο, με πρώτη ώρα, την ώρα που φαίνεται ο ήλιος? οι μοναχοί με τα ράσα και τα ταγάρια στους ώμους, τα πέτρινα κτίσματα με τη χιλιόχρονη ιστορία, όλα αποτελούν μια εισβολή του παρελθόντος, στο σήμερα?
Η πρώτη ματιά, αποτελεί και μία καθήλωση στο μεγαλείο του ανθρωπίνου «κεκαθαρμένου» μυαλού που αιώνες πριν έφτιαξε τις πρώτες πολυκατοικίες πάνω στους βράχους και στόλισε με τόση ομορφιά τα έργα των χειρών των μοναχών?
Πίσω όμως, από τα μεγάλα κτίρια, υπάρχουν οι άνθρωποι, υπάρχουν οι «τρελοί» μοναχοί που ζώντας την υπερφύση χαρά του Αναστημένου Χριστού και τη ζεστασιά της «μητέρας» Παναγίας, βιώνουν τον παράδεισο στη γη και αντανακλούν το φως του Θεού, σε όλους τους προσκυνητές, που αφήνουν τους εαυτούς τους ελεύθερους?.
Έστω και αν κάποτε οι άνθρωποι σε σκανδαλίζουν, έστω και αν κάποτε, η άγρια φύση σε φοβίζει, πάντοτε η γλυκιά Παναγιά κάνει το θαύμα της?
Μπορεί στα είκοσι μεγάλα μοναστήρια να υπάρχει, το μεγαλείο της Ορθοδοξίας, αλλά το πνευματικό μεγαλείο, το συναντά κανείς με εντονότερο και εμφανέστερο τρόπο, στις σκήτες και τις καλύβες, στην έρημο του Αγίου Όρους.
Οι ρακένδυτοι πολλές φορές, σκελετωμένοι μοναχοί, λάμπουν κυριολεκτικά στο πρόσωπο, ενώ τα λιγοστά τους λόγια αποτελούν σταλαγματιές σοφίας?
Το θαύμα επιτελείται, με μυστηριακό τρόπο και κατά κανόνα προσωπικό, αφού τα λιγοστά λόγια, το χαμόγελο, ακόμη και η απλή ευχή, αποτελούν φάρμακα ψυχοσωτήρια για τους «ταλαίπωρους» προσκυνητές που ζητούν την ελπίδα και αναζητούν τη χαρά?.
Φως εκ του Άθωνα έφερε και ο γέροντας της περίφημης συνοδείας των Καρτσωναίων ο ιερομόναχος Γαβριήλ ο οποίος βρέθηκε πριν λίγο καιρό στο νησί μας. Τα λόγια του λίγα, αλλά η ψυχή του μεγάλη, και το ασκητικό του πρόσωπο, εξέπεμπε το φως του παραδείσου, που είναι και εντός μας και εκτός μας και εκπορεύεται από το Θεό.
Η αναχώρηση από το λιμάνι της Ουρανούπολης, αποτελεί ταυτόχρονα και μία αναχώρηση από το σύγχρονο τεχνολογικό κόσμο.
Η άφιξη στο λιμάνι της Δάφνης, αποτελεί ταυτόχρονα και μια είσοδο στον κόσμο του πάλαι ποτέ διαλάψαντος κόσμου του βυζαντίου? το ρολόι που ακολουθεί τον ήλιο, με πρώτη ώρα, την ώρα που φαίνεται ο ήλιος? οι μοναχοί με τα ράσα και τα ταγάρια στους ώμους, τα πέτρινα κτίσματα με τη χιλιόχρονη ιστορία, όλα αποτελούν μια εισβολή του παρελθόντος, στο σήμερα?
Η πρώτη ματιά, αποτελεί και μία καθήλωση στο μεγαλείο του ανθρωπίνου «κεκαθαρμένου» μυαλού που αιώνες πριν έφτιαξε τις πρώτες πολυκατοικίες πάνω στους βράχους και στόλισε με τόση ομορφιά τα έργα των χειρών των μοναχών?
Πίσω όμως, από τα μεγάλα κτίρια, υπάρχουν οι άνθρωποι, υπάρχουν οι «τρελοί» μοναχοί που ζώντας την υπερφύση χαρά του Αναστημένου Χριστού και τη ζεστασιά της «μητέρας» Παναγίας, βιώνουν τον παράδεισο στη γη και αντανακλούν το φως του Θεού, σε όλους τους προσκυνητές, που αφήνουν τους εαυτούς τους ελεύθερους?.
Έστω και αν κάποτε οι άνθρωποι σε σκανδαλίζουν, έστω και αν κάποτε, η άγρια φύση σε φοβίζει, πάντοτε η γλυκιά Παναγιά κάνει το θαύμα της?
Μπορεί στα είκοσι μεγάλα μοναστήρια να υπάρχει, το μεγαλείο της Ορθοδοξίας, αλλά το πνευματικό μεγαλείο, το συναντά κανείς με εντονότερο και εμφανέστερο τρόπο, στις σκήτες και τις καλύβες, στην έρημο του Αγίου Όρους.
Οι ρακένδυτοι πολλές φορές, σκελετωμένοι μοναχοί, λάμπουν κυριολεκτικά στο πρόσωπο, ενώ τα λιγοστά τους λόγια αποτελούν σταλαγματιές σοφίας?
Το θαύμα επιτελείται, με μυστηριακό τρόπο και κατά κανόνα προσωπικό, αφού τα λιγοστά λόγια, το χαμόγελο, ακόμη και η απλή ευχή, αποτελούν φάρμακα ψυχοσωτήρια για τους «ταλαίπωρους» προσκυνητές που ζητούν την ελπίδα και αναζητούν τη χαρά?.
Φως εκ του Άθωνα έφερε και ο γέροντας της περίφημης συνοδείας των Καρτσωναίων ο ιερομόναχος Γαβριήλ ο οποίος βρέθηκε πριν λίγο καιρό στο νησί μας. Τα λόγια του λίγα, αλλά η ψυχή του μεγάλη, και το ασκητικό του πρόσωπο, εξέπεμπε το φως του παραδείσου, που είναι και εντός μας και εκτός μας και εκπορεύεται από το Θεό.
Σχόλια