.
Παναγία και Άγιος Δημήτριος, πάνε μαζί στην αγιοτόκο Θεσσαλονίκη, η οποία κάθε χρόνο γιορτάζει με κάθε λαμπρότητα και με ορθόδοξη μεγαλοπρέπεια τη μνήμη του προστάτη και πολιούχου της πόλης.
Φέτος στους εορτασμούς της μεγαλοβδομάδας του Αγίου Δημητρίου - αντίστοιχη της Μεγάλης Εβδομάδας της Ανάστασης - μαζί με το σεπτό λείψανο του Αγίου Δημητρίου, παρευρίσκετο και η «Παναγία η Δεξιά», η Παναγία η οποία φέρει την ονομασία Παναγία του Κύκκου.
Η εκκλησία της Παναγίας της Δεξιάς βρίσκεται δίπλα από την «καμάρα», στο κεντρικότερο σημείο της πόλης και αποτελεί πόλο έλξης χιλιάδων ανθρώπων κάθε μέρα.
Οι ουρές έξω από το παρεκκλήσι της Παναγίας της Δεξιάς - της Παναγίας του Κύκκου - είναι τεράστιες, ενώ δακρυσμένοι πιστοί μπαινοβγαίνουν για να ανάψουν ένα κερί και να προσευχηθούν στη χάρη της.
Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι φέτος για πρώτη φορά, βγαίνει από το παρεκκλήσι της, η εικόνα της Παναγίας.
Η χάρις της Παναγίας του Κύκκου είναι τόσο μεγάλη, ξεπερνά τα σύνορα της Κύπρου, εδώ και πολλούς αιώνες, ενώ σύμφωνα με την παράδοση αποτελούσε το δεύτερο μεγαλύτερο προσκύνημα στην Ορθοδοξία μετά τους Αγίους Τόπους.
Στο γεγονός συνέβαλε σίγουρα και το γεγονός ότι συνορεύει με τα Ιεροσόλυμα, αλλά και η παράδοση που θέλει την Παναγία του Κύκκου να είναι μία από τις τρεις εικόνες, που ζωγράφισε ο Απόστολος Λουκάς.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα αγιορείτη μοναχό, ο οποίος στη διάρκεια ενός φουρτουνιασμένου ταξιδιού στα νερά του Αγίου Όρους, παρακαλούσε την Παναγία την οδηγήτρια, διά πρεσβειών της Παναγίας του Κύκκου να μας βοηθήσει…
Η υπέρλογη λογική της πίστης, η εμπειρία της χάρης της Παναγίας του Κύκκου, η οποία ξεπερνά την λογική της συμβατικής μικρότητας της καθεστηκυίας υποκρισίας.
Όλα παραπέμπουν στην εμπειρία του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος συνάντησε ένα άγιο ιερέα, ο οποίος παρακαλούσε τον Θεό να μην τον ελεήσει - λόγω αγραμματοσύνης - και όμως περπατούσε πάνω στα κύματα.
Θεσσαλονίκη μου γλυκιά, διαλαλεί ο τραγουδιστής και η ομορφιά της νύμφης του Θερμαϊκού έχει να κάνει περισσότερο με το πλήθος των βυζαντινών ορθόδοξων εκκλησιών και το πλήθος των θαυματουργών εικόνων και λιγότερο με τις φυσικές ομορφιές, οι οποίες συμπληρώνουν το σκηνικό.
Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι η Θεσσαλονίκη ήταν η δεύτερη πόλη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ενώ και ο επίσκοπος της φέρει τον τίτλο του Παναγιότατου - μόνο εντός των συνόρων της επισκοπής - όπως τον τίτλο που φέρει ο οικουμενικός Πατριάρχης.
Τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο και η Παναγία του Κύκκου - η Παναγία η Δεξιά - στην Θεσσαλονίκη κατέχει τη θέση που της αξίζει.
Φέτος στους εορτασμούς της μεγαλοβδομάδας του Αγίου Δημητρίου - αντίστοιχη της Μεγάλης Εβδομάδας της Ανάστασης - μαζί με το σεπτό λείψανο του Αγίου Δημητρίου, παρευρίσκετο και η «Παναγία η Δεξιά», η Παναγία η οποία φέρει την ονομασία Παναγία του Κύκκου.
Η εκκλησία της Παναγίας της Δεξιάς βρίσκεται δίπλα από την «καμάρα», στο κεντρικότερο σημείο της πόλης και αποτελεί πόλο έλξης χιλιάδων ανθρώπων κάθε μέρα.
Οι ουρές έξω από το παρεκκλήσι της Παναγίας της Δεξιάς - της Παναγίας του Κύκκου - είναι τεράστιες, ενώ δακρυσμένοι πιστοί μπαινοβγαίνουν για να ανάψουν ένα κερί και να προσευχηθούν στη χάρη της.
Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι φέτος για πρώτη φορά, βγαίνει από το παρεκκλήσι της, η εικόνα της Παναγίας.
Η χάρις της Παναγίας του Κύκκου είναι τόσο μεγάλη, ξεπερνά τα σύνορα της Κύπρου, εδώ και πολλούς αιώνες, ενώ σύμφωνα με την παράδοση αποτελούσε το δεύτερο μεγαλύτερο προσκύνημα στην Ορθοδοξία μετά τους Αγίους Τόπους.
Στο γεγονός συνέβαλε σίγουρα και το γεγονός ότι συνορεύει με τα Ιεροσόλυμα, αλλά και η παράδοση που θέλει την Παναγία του Κύκκου να είναι μία από τις τρεις εικόνες, που ζωγράφισε ο Απόστολος Λουκάς.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα αγιορείτη μοναχό, ο οποίος στη διάρκεια ενός φουρτουνιασμένου ταξιδιού στα νερά του Αγίου Όρους, παρακαλούσε την Παναγία την οδηγήτρια, διά πρεσβειών της Παναγίας του Κύκκου να μας βοηθήσει…
Η υπέρλογη λογική της πίστης, η εμπειρία της χάρης της Παναγίας του Κύκκου, η οποία ξεπερνά την λογική της συμβατικής μικρότητας της καθεστηκυίας υποκρισίας.
Όλα παραπέμπουν στην εμπειρία του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος συνάντησε ένα άγιο ιερέα, ο οποίος παρακαλούσε τον Θεό να μην τον ελεήσει - λόγω αγραμματοσύνης - και όμως περπατούσε πάνω στα κύματα.
Θεσσαλονίκη μου γλυκιά, διαλαλεί ο τραγουδιστής και η ομορφιά της νύμφης του Θερμαϊκού έχει να κάνει περισσότερο με το πλήθος των βυζαντινών ορθόδοξων εκκλησιών και το πλήθος των θαυματουργών εικόνων και λιγότερο με τις φυσικές ομορφιές, οι οποίες συμπληρώνουν το σκηνικό.
Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι η Θεσσαλονίκη ήταν η δεύτερη πόλη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ενώ και ο επίσκοπος της φέρει τον τίτλο του Παναγιότατου - μόνο εντός των συνόρων της επισκοπής - όπως τον τίτλο που φέρει ο οικουμενικός Πατριάρχης.
Τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο και η Παναγία του Κύκκου - η Παναγία η Δεξιά - στην Θεσσαλονίκη κατέχει τη θέση που της αξίζει.
Σχόλια