Οι Τούρκοι της Κύπρου είναι αδελφοί μας

 Από τα αριστερά στο ΑΚΕΛ και από τα δεξιά στους άλλους Επισκόπους, μπήκε ο Κύκκου Νικηφόρος. Από το μοναστήρι του Αποστόλου Αντρέα διακήρυξε ότι οι Τούρκοι της Κύπρου είναι αδελφοί μας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ 

 

·      Από τα αριστερά στο ΑΚΕΛ και από τα δεξιά στους άλλους Επισκόπους, μπήκε ο Κύκκου Νικηφόρος. Από το μοναστήρι του Αποστόλου Αντρέα διακήρυξε ότι οι Τούρκοι της Κύπρου είναι αδελφοί μας, μια θέση ιδιαίτερα προχωρημένη και σίγουρα πολύ τολμηρή για το σημερινό πολιτικοκοινωνικό κατεστημένο. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η θέση αυτή, είναι όντως ειλικρινής ή έχει πολιτικό ή προεκλογικό χαρακτήρα, αφού βρισκόμαστε παραμονές εκλογών. Το ζήτημα αυτό θα το κρίνουν οι πιστοί, οι οποίοι και θα ψηφίσουν το νέο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου. Ωστόσο, σημασία έχουν τα έργα και λιγότερο οι σκοπιμότητες. Το σημαντικό είναι ότι ο Επίσκοπος Κύκκου μετέβη στα κατεχόμενα, συνάντησε Τουρκοκύπριους, μίλησε μαζί τους, άκουσε τα προβλήματα των εγκλωβισμένων και στήριξε τους ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκη.

 

·      Ήταν συγκλονιστική η συνάντηση του Επισκόπου Κύκκου με μια εγκλωβισμένη στο Ριζοκάρπασο, η οποία αγκάλιασε κυριολεκτικά τον θεοφιλέστατο και μέσα στα αναφιλητά της, του έλεγε ότι εσείς θα φύγετε σε λίγο και εμείς θα αναγκαστούμε να κλειστούμε και πάλι στα σπίτια μας, μόνοι και έρημοι. Η μοναξιά των εγκλωβισμένων είναι τρομερή, όπως επίσης και η αίσθηση της εγκατάλειψης που αισθάνονται από το κράτος. Τα ίδια και στα σχολεία του Ριζοκαρπάσου, όπου τα προβλήματα είναι μεν μικρά, αλλά είναι απίστευτο γιατί δεν λύονται. Να δούμε αν θα καταφέρει ο Επίσκοπος να κινήσει τα νήματα και ικανοποιηθούν οι ελεύθεροι πολιορκημένοι.

 

·      Είναι αυτονόητο για ένα Χριστιανό ότι η αγάπη φθάνει μέχρι και τους εχθρούς. Ωστόσο, τα αυτονόητα δεν είναι καθόλου αυτονόητα και τα λόγια του Χριστού ξεκινούν από την αγάπη, αλλά με τα φίλτρα που τοποθετούν οι άνθρωποι συνήθως καταντούν οτιδήποτε άλλο. Ενίοτε μεταστρέφονται τόσο πολύ, που καταντούν λόγια μίσους, φανατισμού, μισαλλοδοξίας και τελικά λόγια δικαίωσης κάθε διαστροφής και κάθε δαιμονικής πράξης. Δεν είναι τυχαίο που σχεδόν όλοι οι πόλεμοι έχουν περίβλημα θρησκευτικό και σχεδόν όλοι οι εγκληματίες νομίζουν ότι επιτελούν θεάρεστο έργο καθαρίζοντας την κοινωνία από τους κακούς και τους άδικους.

 

·      Σήμερα βρισκόμαστε σε μια πραγματικά διαστροφική πολιτική κατάσταση, με τους πολιτικούς - και από τις δύο πλευρές του οδοφράγματος - να διακηρύσσουν την αγάπη τους για το σύνοικο στοιχείο από τη μια και από την άλλη, ο ένας να κατηγορεί τον άλλο, για αθέτηση υποσχέσεων και δεσμεύσεων. Από τη μια, το εμπόριο με τα κατεχόμενα, την άλλη οι δαπάνες για την υγεία των Τουρκοκυπρίων, την επομένη το πρόβλημα με τα ναρκοπέδια και την παράλλη τα οδοφράγματα που όλο θα ανοίξουν και όμως δεν προχωρούν. Το κλίμα καχυποψίας και άγχους διακατέχει τους πολιτικούς και οι τακτικές κινήσεις υπερκαλύπτουν και ενίοτε δυναμιτίζουν το καλό κλίμα που πρέπει να υπάρχει σε ένα χώρο που θέλει ειρήνη και συνύπαρξη.

 

·      Όλα αυτά βεβαίως είναι προβλήματα για τους πολιτικούς οι οποίοι κάνουν τη δουλειά τους. Το ζήτημα είναι τι κάνουν οι πιστοί, τι πράττουν οι ιεράρχες, τι προτείνει ο Χριστός, στο όνομα του οποίου αγωνιζόμαστε για τα ιερά και τα όσια μας, όπως τουλάχιστον διακηρύσσουμε. Όλα ξεκινούν από τα μικρά αλλά πολύ σημαντικά. Η ανοχή της διαφορετικότητας, η εμπέδωση της ιδέας της συνύπαρξης, ο αγώνας για αποδοχή του άλλου και η συνειδητοποίηση ότι η πολυπολιτισμική κοινωνία θα πρέπει να γεννηθεί και στον τόπο μας, είναι ανάγκη να περάσουν από τις ευχές στην πράξη. Αυτό θα επιτευχθεί με μικρά βήματα, με την επικοινωνία και κυρίως με την προσευχή και την έμπρακτη αγάπη.