·
Καλά, μας τα είπαν και άλλοι.
Τα Χριστούγεννα είναι μόνο για τα παιδιά και μόνο για τους λεφτάδες. Οι
υπόλοιποι τραβούμε την ανηφόρα της μοίρας μας ακολουθώντας το μοναξιασμένο
πλήθος που αναζητά το άλλοθι τις ψυχρές αυτές μέρες.
·
Και όμως μέσα στο κράξιμο της
συνείδησης και μέσα στην εύκολη δικαιολογία της αδυναμίας βίωσης της ευτυχίας,
υπάρχει η διέξοδος, υπάρχει το φως, υπάρχουν οι στιγμούλες της χαράς που
ανατρέπουν τη μοναξιά και την πλήξη των αργιών.
·
Η δυστυχία των χαρούμενων
ημερών των Χριστουγέννων ξεκινά από την μοναξιά και καταλήγει στην αδυναμία του
ανθρώπου να αγαπήσει. Μερικοί πιο ειλικρινείς προτιμούν τη δουλειά ακόμη και
τις άγιες αυτές μέρες, ενώ οι περισσότεροι διαλέγουν τα ταξίδια και τη φυγή
στις πολύβουες μεγαλουπόλεις του κόσμου.
·
Υπάρχουν βεβαίως και οι
χαρούμενοι άνθρωποι οι οποίοι αναλογίζονται τη φιλοσοφία του σοφού Διογένη με
το φανάρι και του συνετού γυμνού ινδού Γκάντι, οι οποίοι ανακάλυψαν τη δύναμη
της ζωής μέσα από την ανέχεια και τη φτώχεια. Υπάρχουν και αυτοί που μιμούνται
τη σοφία, όχι την αφέλεια των παιδιών και προσπαθούν να βιώσουν, να νιώσουν, να
διαλογιστούν και να έχουν εμπειρίες αληθινής ελευθερίας.
·
Στον κόσμο και οι Χριστιανοί,
όχι οι οπαδοί και οι θεατές της θρησκείας του Χριστού, αλλά αυτοί που βιώνουν
το μυστήριο του Θεού, αυτοί που άγγιξαν και αγγίζουν την αληθινή χαρά, η οποία
ξεκινά και τελειώνει στην αγάπη.
·
Τα Χριστούγεννα είναι αφορμή
και αιτία ο άνθρωπος να ανακαλύψει το κάτι άλλο, το κάτι διαφορετικό, το οποίο
θα τον οδηγήσει στον άλλο, στο διπλανό, στον εχθρό, στον ίδιο το Θεό. Η
Εκκλησία του Χριστού και όχι οι θρησκείες, προσφέρει αυτή τη διέξοδο, δίδει
αυτή την ελπίδα.
·
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
ονομάζει τη Γέννηση του Χριστού, ως τη Μητρόπολη όλων των εορτών, ενώ η όλη
υμνολογία υπερτονίζει τη χαρά των ανθρώπων για την ενανθρώπιση του Χριστού.
·
Στη Δύση όπου τα πολύχρωμα
φωτάκια ανταγωνίζονται με τις παγωμένες καρδιές των ανθρώπων - όχι όλων - τα
Χριστούγεννα ταιριάζουν με τη μελαγχολία, υποστηρίζει ο Τζέρολντ Ροζενμπάουμ,
καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ: "Οι άνθρωποι προσδοκούν να περάσουν τις
πιο υπέροχες γιορτές, όμως η πραγματικότητα τούς απογοητεύει. Ευθύνονται και τα
Μέσα. Η ιδανική εικόνα που προβάλλουν, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική ζωή.
Μόλις ανάβουν τα πολύχρωμα λαμπάκια, αυτομάτως όλοι σκέπτονται όσα πρέπει να
κάνουν, όσα δεν πρόλαβαν πέρυσι, όσα θα ήθελαν, πόσο ωραία περνούσαν μικροί...
Το άγχος στα ύψη. Ακόμη κι αν νιώθουν χάλια, "πρέπει" να δείχνουν
χαρούμενοι."
·
Στην Ανατολή ο μέγας
υμνογράφος ο Ρωμανός ο Μελωδός διαλαλεί ότι "δι' ημάς γαρ εγεννήθη παιδίον
νέον, ο προ αιώνων Θεός", για να ακολουθήσουμε και εμείς το παράδειγμά
του, να γίνουμε παιδιά στην ψυχή, όχι στη φρόνηση, για να αποβάλουμε τον
παθιασμένο εαυτό μας και να ενδυθούμε τον ενάρετο, για να ενωθούμε με τον Θεό
μας, με την αληθινή χαρά μας.
·
Και όλα αυτά, μπορεί να
ακούγονται "κουφά" στα αυτιά των πολλών. Ωστόσο, μεταφράζονται σε
απλή αποδοχή του διπλανού, σε απλή επικοινωνία, σε απλή κουβέντα, σε απλό
άνοιγμα της ψυχής και της καρδιάς. Η αλήθεια, η οποία διέρχεται από την
ταπείνωση, ελευθερώνει, αλλά και καθίσταται πραγματική εξουσία, εξουσία αγάπης,
η οποία δεν βασανίζει, αλλά προσφέρει αγάπη προς τους άλλους ανθρώπους.
·
Το θαύμα, όμως λειτουργεί,
εκεί που δεν το περιμένεις και η ευτυχία βρίσκεται εκεί που δεν πιστεύει το
μυαλό. Ο Χριστός που γεννάται σήμερα, μπορεί να γεννηθεί στις ψυχές όλων των
ανθρώπων, μπορεί να φέρει τη χαρά. Όπως ο ήλιος καταυγάζει δίκαιους και
άδικους, μικρούς και μεγάλους, έτσι και η γέννηση του Χριστού φέρνει τη χαρά σε
όλους. Φτάνει να μην ανοίξουμε την ομπρέλα του εγωισμού και αποκοπούμε από το
θαύμα των ημερών.
·
"Δόξα εν υψίστοις Θεώ
και επί γης ειρήνη..." και το θαύμα λαμβάνει σάρκα και οστά, η χαρά
έρχεται στη γη και ο άνθρωπος ανεβαίνει στον ουρανό, εξαφανίζει τον φόβο,
βιώνοντας τον παράδεισο
Σχόλια