* «Ήταν της Παναγίας και ο Παναής με το Βασίλη πήγαν
περίπατο. Εκείνη την ημέρα το «κοπέλλι» (ξένος) ήταν τζιαμαί κι εστέκετο - «πού
πάτε;» - «εν να πάμε περίπατο» - «να πάω κι εγώ μαζί σας;» - «έλα». Επήγε μαζί
τους και τους ελάλεν ούλον για την Ιερουσαλήμ, για την κατάσταση του κόσμου.
Επήγαν κάμποσο τόπο και στράφηκαν τζιαμαί. Κι ύστερα είπαν μεταξύ τους, να παν
να φέρουν τίποτε να πάρει μαζί του, αφού ήταν να φύγει και η μάνα του δεν ήταν
μαζί του. Επήεν ο μακαρίτης ο Παναής να του φέρει από το σπίτι και ο Βασίλης
έμεινε κοντά του.
Λαλεί, να μπω να πάρω το πιάτο της γερόντισσας (ήταν μια
θεία μας τζιαμαί που του έδωσε φαΐ), είπε του Βασίλη. Να πάω να πάρω το πιάτο
και να ’ρτω. Εμπήκε από την πόρτα να βάλει το πιάτο και να στραφεί. Εμπήκε κι
εξαφανίστηκε. Εχάθηκε και επήρε και τα ρούχα του.
* Ελάλεν του ο παπάς: - «έλα να πάμε να κοινωνήσουμε τους
κατάτζοιτους». Εγύριζε το χωρκόν ούλο. Μπορούσε να μην τον φτάσει η ημέρα.
Επήγαινε και την άλλη μέρα. Ελάλεν στους συγγενείς τους «σάστε τον άρρωστο σας
και αύριο θάρθουμε να τον κοινωνήσουμε». Εσκοτώνοντο από την χαρά όταν επήγαινε
ο Παναής έσσω τους. «Ήρτεν ο Παναής, ήρτεν ο Παναής». Ελαλούσαν του: - «κάτσε
να κεράσουμε. Τίποτε. - «Όχι, βιάζομαι» και έφευγε. Ύστερα, πήρε θάρρος και
ελάλεν τους: - «Κάμετε μας έναν καφέ". Εκάμναν χαρά τα πλάσματα εκείνα,
χαρά. Επηγαίναν την άλλη μέρα.
(Από το βιβλίο 10 Κύπριοι
άγιοι Γέροντες του 20ού αιώνα. Του Κλείτου Ιωαννίδη.)
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Η Τρυφωνού ποτέ δεν μιλούσε
Χαράλαμπος Επαμεινώνδας
Γνώρισα κάποτε στα μέρη της Λάρνακας μια θαυμαστή
αδελφότητα και συνάμα παράξενη. Δύο αδελφοί, ο Βασίλης κι ο Παναής, γέροντες
λαϊκοί, μαζί με την αδελφή τους την Τρυφωνού, συγκατοικούσαν τηρώντας μοναχικό
τυπικό, σχολάζοντας στην προσευχή και τη νηστεία και τη μελέτη των Γραφών,
Δίπλα από το σπίτι τους διέμενε και άλλη αδελφή τους, η Θεοδώρα, η όποια
ήταν έγγαμη, αλλά συμμετείχε και αυτή εν μέρει στην πολιτεία των αδελφών της,
όπως και άλλοι γείτονες και γνωστοί ακόμη, πού επισκέπτονταν συχνά πυκνά τους
κοσμοκαλόγερους τούτους... Η Τρυφωνού σχεδόν ποτέ δεν μιλούσε, κυρίως
υπηρετούσε. Δεν την άκουσα ποτέ να μιλά για πνευματικά ζητήματα. "Αν ήταν
να πει κάτι, έλεγε για το φιδέ, που θα έπλαθε για να μαγειρέψει την επαύριον
που ήταν νηστεία αλάδωτη. Συμμετείχε σ' όλες τις κοινές προσευχές και
παρακλήσεις και ακροάτο τις αναγνώσεις, που γίνονταν στο σπίτι.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
Για όλους ήταν η Τρυφωνού
Παναγιώτης Καπαρής
Η φιλοξενία ήταν από τα πρώτα μελήματα της οικογένειας.
Όποιος είχε ανάγκη υλική ή στήριξη ψυχική έτρεχε χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς
τον παραμικρό δισταγμό στο σπίτι των τριών αδελφών. Για όλους ήταν ανοιχτό το
σπίτι - γύφτους, ψυχικά άρρωστους αλλά
και «υψηλά ισταμένους» της κοινωνίας - με την Τρυφωνού σε ρόλο
οικοδέσποινας, να θυσιάζεται για τα πάντα και διά πάντα. Η οικονόμος του
σπιτιού ήταν η θεία Τρυφωνού, η γυναίκα που δεν είχε κανένα εισόδημα και όμως διαχειριζόταν
το ταμείο. Ο θείος Βασίλης ήταν επί των αγορών, ενώ ο θείος Παναής ήταν μόνο
για τις προσευχές...
(Από το
βιβλίο Μνήμη Δικαίου - Ορθόδοξο Πνευματικό Κέντρο Αγίου Γεωργίου Μακρή Λάρνακα)
Σχόλια