Περί της αληθινής ιεραποστολής

Περί της αληθινής ιεραποστολής

.

---

? Κουμπάρε, όταν ακούω περί ιεραποστολής, το μυαλό μου πάει στους κατακτητές της Αμερικής, οι οποίοι στο διάβα τους σκότωναν και διέλυαν πολιτισμούς.

? Φίλε, ευτυχώς ή δυστυχώς, τα πάντα στη ζωή είναι δίκοπο μαχαίρι. Κάποιοι πηγαίνουν στην ιεραποστολή για την αγάπη του Χριστού και των ανθρώπων, ενώ κάποιοι άλλοι πηγαίνουν στην ιεραποστολή για να εκμεταλλευτούν τους φτωχούς και αδύναμους. Κάποιοι θυσιάζονται για να βιώσουν τον παράδεισο, ενώ κάποιοι άλλοι φεύγουν για να γλιτώσουν από την προσωπική τους κόλαση. Η αλήθεια είναι αυτή. Και στην Ορθοδοξία και το Ρωμαιοκαθολικισμό και στον Μουσουλμανισμό και τον Βουδισμό και σε κάθε άλλη θρησκεία οι άνθρωποι αγωνίζονται για τους δικούς τους στόχους.

? Καλά για την Ορθοδοξία τι σημαίνει η Ιεραποστολή;

? Η Ιεραποστολή για την Ορθοδοξία ξεκινά από τα λόγια του Χριστού, προς τους μαθητές του: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Από εκεί και πέρα οι μαθητές διδάσκουν αλλά δεν επιβάλλουν, βαπτίζουν αλλά δεν εξαναγκάζουν. Το καλύτερο παράδειγμα είναι οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, οι Θεσσαλονικείς φωτιστές των Σλάβων. Πήγαν, δίδαξαν το Χριστό, αλλά δεν άλλαξαν τη γλώσσα και τις συνήθειες των ανθρώπων. Έκτισαν πάνω στις δικές τους συνήθειες και τα δικά τους έθιμα. Δεν πήγαν για να επιβάλουν τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά για να μυήσουν το δικό τους πολιτισμό με τις χριστιανικές αλήθειες. Ένα άλλο σύγχρονο παράδειγμα είναι η Γερόντισσα Γαβριηλία, η οποία παρόλο που γνώριζε πολλές δυτικές γλώσσες, δίδασκε τους Ινδούς όχι με λόγια αλλά με το παράδειγμα και την αγάπη της. Θυσιαζόταν για τους ανθρώπους, χωρίς να ζητά να υιοθετήσουν τη δική της πίστη.
? Αυτά τα παραδείγματα αφορούν εξαιρέσεις. Η εμπειρία δεικνύει ότι πίσω από ιεραποστολικές προσπάθειες κρύβονται κατά κανόνα επεκτατικές διαθέσεις κρατών.

? Είναι αλήθεια αυτό που λες. Συχνά- πυκνά υπάρχουν κινήσεις με ανάλογες σκοπιμότητες από τις κυβερνήσεις Ορθόδοξων κρατών, ακόμη και της Ελλάδας και της Κύπρου. Ωστόσο, οι κινήσεις αυτές αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα που θέλει τους Ιεραπόστολους να αγωνίζονται και να θυσιάζονται μόνο για του Χριστού την πίστη την αγία. Υπάρχουν και σήμερα ζωντανά παραδείγματα αγίων Ιεραρχών που είτε στην Αφρική, είτε στην Ασία, είτε σε άλλες απομονωμένες Ηπείρους, προσφέρουν αγάπη και μόνο αγάπη, χωρίς σκοπιμότητες και μισαλλοδοξίες.

? Υπάρχουν και οι ρωμαιοκαθολικοί και οι προτεστάντες οι οποίοι κατά κανόνα δεν σέβονται τους πολιτισμούς των λαών που πάνε να διδάξουν.

? Αυτή πιστεύω ότι δεν είναι ολόκληρη η αλήθεια. Πριν μερικές δεκαετίες, επικρατούσε η πρακτική αυτή. Πήγαιναν μπροστά οι Ιεραπόστολοι, δίδασκαν τη λατινική γλώσσα και ακολουθούσαν οι ορδές των πολεμιστών που έσπερναν το θάνατο, σε όσους δεν ακολουθούσαν. Σήμερα όμως και οι δύο παντοδύναμες και πάμπλουτες χριστιανικές ομολογίες, έμαθαν και σέβονται τους ανθρώπους, που πάνε να διδάξουν. Δεν επιβάλλουν τη χρήση της λατινικής, ενώ συνήθως στηρίζουν τους ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη για να ζήσουν. Φυσικά κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει πρακτικές άλλων εποχών και εκμετάλλευση των ανθρώπων, με άλλους διαφορετικούς σύγχρονους αλλά όχι λιγότερο βάρβαρους τρόπους.
? Τι χρειάζονται όλα αυτά. Γιατί ο Θεός δεν «φυτεύει» στα κεφάλια όλων των ανθρώπων την αληθινή πίστη και να τελειώνει η υπόθεση;

? Αυτό είναι δύσκολο ερώτημα, το οποίο δεν μπορεί να σταθεί στην απλή ανθρώπινη λογική. Είναι στην ίδια βάση με τα φιλοσοφικά ερωτήματα για τη ζωή και το θάνατο. Η γενική απάντηση είναι ότι ο Θεός, για την αγάπη και την ελευθερία του ανθρώπου, αφήνει τους πάντες να δρουν όπως θέλουν. Αν ο Θεός προκαθόριζε ή εμπόδιζε τον άνθρωπο να επιτελέσει την αμαρτία, τότε δεν θα ήταν ο άνθρωπος, άνθρωπος. Θα ήταν ένα εξάρτημα μιας μηχανής, ένα κομμάτι κρέας, έστω και με λογική. Η προσωπική ελευθερία είναι ένα πανάκριβο δώρο που δεν έχει φυσικά σχέση με εθνική ελευθερία. Η βίωση του παραδείσου αλλά και της κόλασης, ξεκινά από το ύψος της ελευθερίας και το μέγεθος της αγάπης.
? Ο Θεός πώς παρεμβαίνει τελικά;

? Είναι ένα μυστήριο ο τρόπος εκδήλωσης της θείας χάρης και της θείας πρόνοιας. Ο Θεός παραχωρεί βάσανα, αναλόγως της δύναμης κάθε ανθρώπου και δίδει χαρές αναλόγως της αντοχής κάθε προσώπου. Όλα βεβαίως γίνονται για τη σωτηρία του ανθρώπου. Ο Θεός αγαπά τόσο πολύ τον άνθρωπο ώστε του δίδει, όσα πρέπει, ό,τι πρέπει και όταν πρέπει. Το μόνο που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος είναι να παραδοθεί στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού και να αγωνίζεται χωρίς άγχος και χωρίς αγωνία. Αν θέλει ο Θεός, όλα γίνονται. Ακόμη και να γίνουν όλοι οι άνθρωποι καλοί και Ορθόδοξοι χωρίς να κουνηθεί κανείς. Αλλά ο δρόμος της ελευθερίας και της αγάπης, θέλει άλλους δρόμους.