Το «μάτι» των μνηστήρων του αρχιεπισκοπικού θρόνου

Οι φοβισμένες διαψεύσεις αποτρέπουν οποιαδήποτε σκέψη για συνεργασία μεταξύ Πάφου και Λεμεσού. Ήδη εκτέθηκαν οι Μητροπολίτες Χρυσόστομος και Αθανάσιος, οι οποίοι στο παρελθόν αντιπαρατέθηκαν μέχρις εσχάτων 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

·      Άρχισε το προεκλογικό πανηγύρι για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο και οι βυζαντινισμοί πήραν σάρκα και οστά. Τα κόμματα μπήκαν και επισήμως στο χορό, διά του εκφραστικού οργάνου του ΑΚΕΛ, τη Χαραυγή και την αποκάλυψη για μυστική συμφωνία Λεμεσού Αθανάσιου και Πάφου Χρυσοστόμου, αποκάλυψη την οποία κατέγραψε λίγες μέρες νωρίτερα ο «Π». Ωστόσο, σημασία δεν έχει μόνο το περιεχόμενο της αποκάλυψης, αλλά και η πηγή της αποκάλυψης. Το ΑΚΕΛ ήδη έχει στραφεί προς τον Επίσκοπο Κύκκου Νικηφόρο και η κίνηση του Διευθυντή της Χαραυγής Νίκου Κατσουρίδη, εγκαινίασε στην ουσία τη δυναμική παρέμβαση του κόμματος στα εκκλησιαστικά. Ο σκοπός της διάλυσης κάθε σκέψης και κάθε προσπάθειας για συμμαχία των δύο ιεραρχών επιτεύχθηκε. Οι φοβισμένες διαψεύσεις και οι διαβεβαιώσεις των δύο Ιεραρχών ότι δεν υπάρχει τέτοια συμφωνία, στην ουσία αποτρέπει οποιαδήποτε σκέψη για το μέλλον, ενώ εκθέτει και τους δύο υποψηφίους οι οποίοι στο παρελθόν αντιπαρατέθηκαν μέχρις εσχάτων.

 

·      Η λαϊκή ρήση αναφέρει ότι «παρά να σου βγει το όνομα καλύτερα να σου βγει το μάτι» και οι δύο Ιεράρχες ήδη δέχθηκαν ένα σοβαρότατο πλήγμα στην αξιοπιστία και τη φήμη τους. Η ιστορία θυμίζει την αποκάλυψη των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων των καθαιρεμένων αρχιμανδριτών Κωνσταντινίδη και Αργυρίδη, οι οποίες μπορεί να μην αποκάλυψαν τίποτα επί της ουσίας, εντούτοις όμως φανέρωσαν διαπλοκή και σίγουρα έπληξαν την αξιοπιστία των κληρικών. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση η είδηση στηρίχθηκε σε πληροφορίες και φήμες και φυσικά όχι σε αποδείξεις.

 

·      Το ερώτημα που προβάλλει τώρα είναι πώς θα αντιδράσουν οι δύο Ιεράρχες της Πάφου και της Λεμεσού και πώς θα πλήξουν τον αντίπαλο τους, δηλαδή τον Επίσκοπο Κύκκου Νικηφόρο. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος έχει το θάρρος και το απέδειξε ότι μπορεί να επιτίθεται δημοσίως χωρίς να σκέφτεται τις επιπτώσεις. Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος συνήθως σιωπά, αλλά οι οπαδοί του ξέρουν και κτυπούν και πάνω και κάτω από τη μέση. Δημοσιογραφικά οι εκκλησιαστικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις πωλούν και κτυπούν τεράστια ποσοστά αναγνωσιμότητας και τηλεθέασης. Άρα δηλαδή ο κόσμος ενδιαφέρεται και παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στον εκκλησιαστικό χώρο. Ωστόσο, η εμπειρία δεικνύει ότι θύματα αυτής της πρακτικής είναι πρώτα και κύρια οι ίδιοι οι εκλεκτοί των οπαδών. 

 

·      Το ζητούμενο για την Εκκλησία και τους πιστούς είναι να αναδειχθεί ο καταλληλότερος Αρχιεπίσκοπος στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και με το λιγότερο ψυχικό και φυσικά υλικό κόστος. Ο κανόνας και η ιστορία δεικνύουν ακριβώς το αντίθετο. Οι φανατισμοί και τα μεγάλα πάθη οδηγούν σε ακρότητες και ενίοτε σε βίαια επεισόδια. Όλοι φυσικά αγωνίζονται για το συμφέρον της Εκκλησίας και το θέλημα του Θεού, αλλά στην πράξη ενεργούν με ακριβώς το αντίθετο πνεύμα. Ένας άγιος Αρχιεπίσκοπος είναι μεγάλη ευλογία και βοηθά τα μέγιστα τους πιστούς, αποτελώντας πρότυπο. Αλλά, ποιος θα καθορίσει ποιος είναι άγιος και ποιος όχι. Η πρόσφατη ιστορική εμπειρία φανέρωσε Επισκόπους με την έξωθεν καλή μαρτυρία να υποπίπτουν σε φοβερά σφάλματα προκαλώντας τεράστια ζημιά στην Εκκλησία της Κύπρου και ειδικότερα σκανδαλίζοντας χιλιάδες πιστούς. Αντιθέτως, είχαμε και Επισκόπους με ανθρώπινες αδυναμίες οι οποίοι αγίασαν και οι ίδιοι και πρόσφεραν πολλά σε πολλούς πιστούς, χωρίς μάλιστα να διαφημίζεται το έργο τους.

 

·      Λίγη προσευχή, λίγη συναίσθηση της ευθύνης, λίγη πίστη στο Θεό και όλα θα είναι πολύ καλύτερα για όλους. Αν ο Θεός επιτρέπει και τα σκάνδαλα και τα λάθη και τις αμαρτίες, γιατί οι άνθρωποι πρέπει να αγχώνονται για την εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου; Όταν περισσεύει η αμαρτία υπερπερισσεύει η θεία χάρις, μας διαβεβαιώνει ο Χριστός και σίγουρα έχει το δικό του τρόπο για να σώζει όλους τους ανθρώπους που το επιθυμούν, ακόμη και τους Δεσποτάδες. Ο φόβος και το άγχος είναι σημάδια έλλειψης αγάπης και έλλειψη αγάπης σημαίνει κόλαση. Σημασία έχει ο καθημερινός αγώνας για τη σωτηρία και όχι ο αγώνας για τον Αρχιεπίσκοπο. Όποιος και να εκλεγεί, βάσανα θα βάλει στο κεφάλι του και κινδύνους για τη δική του σωτηρία. Αν η εκλογή δεν έχει τη σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος - όχι την κανονική κατά την χειροτονία, αλλά την ουσιαστική - τότε αλίμονο σε αυτόν που θα αναλάβει βάρος πέρα από τις δυνατότητες του.