Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΙΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ


 

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

 

«Γεννάται ο Θεός ως θεάνθρωπος. Φανερούται η δόξα Του εις τους ανθρώπους. Πληροί ολόκληρον τον άνθρωπον η θεία ευδοκία. Και αναβλύζει αυθόρμητος έσωθεν η άπαυστος δοξολογία προς τον υπεράγαθον Θεόν δια την άκραν Αυτού συγκατάβασιν. Αυτή η ευχαριστιακή δοξολογία καθαίρει τον άνθρωπον. Φωτίζει τον νούν του. Και του αποκαλύπτει το γεγονός, ότι ο Θεός καλά λίαν εποίησε και ποιεί τα πάντα. Αυτό πολλαπλασιάζει την αγίαν ευφροσύνην ημών και μετατρέπει την ζωήν του ανθρώπου εις παράδεισον. Τα πάντα εις την ζωήν του πιστού αποδεικνύονται αιτία αιωνίου ζωής και δοξολογίας. Ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, του οποίου η χιλιοστή εξακοσιοστή επέτειος από της αναρρήσεως εις τον πάνσεπτον και μαρτυρικόν θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως συμπίπτει κατά το τρέχον έτος, αποτελεί φωτεινόν παράδειγμα. Το τέλος της ζωής του ήτο η φανέρωσις της αενάου δοξολογίας, η οποία ανέβρυεν εκ της καρδίας του. Πορευόμενος εις μακράν και τραχείαν εξορίαν, καθ' οδόν ετελείωσε την παναγίαν του ζωήν, προφέρων ως τελευταίαν χρυσοστόμειον φράσιν το "Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν".


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

 

Στον ξέφρενο ρυθμό της καταναλωτικής μας κοινωνίας, ακόμη και η εορτή των Χριστουγέννων έχει γίνει για πολλούς μια γιορτή του καταναλωτή όπου δεσπόζει η συσσώρευση και απόλαυση υλικών αγαθών. Ετσι, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς και σε χριστιανικά ακόμη περιβάλλοντα ένα είδος παράνοιας.

Πολλοί χριστιανοί θαυμάζουν το λόγο και το έργο του Χριστού, αλλά στην πράξη υιοθετούν τη νοοτροπία ότι μόνο ο πλούτος έχει αξία. Γι' αυτό και διαπιστώνουμε σε πολλές εκ παραδόσεως χριστιανικές χώρες έναν χριστιανισμό με ραγισμένη την ίδια την πίστη, ραγισμένη την αγάπη, τελικά με τραυματισμένη την αυτοσυνειδησία του. Ο πνευματικός πυρήνας της σημερινής γιορτής καλεί σε μια νηφάλια επανεξέταση της συμπεριφοράς μας και σε αυτοκριτική του ρυθμού της ζωής μας. Σε μια στροφή προς τη λιτή ζωή, που ζητεί την ελευθερία της από το παθιασμένο κυνήγι υλικού πλούτου, πλασματικών αναγκών και περιττών ανέσεων. Φωτίζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο την αξία του κάθε ανθρώπου που για ποικίλους λόγους ζει στην ανέχεια.

 

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος


 

Η Γέννηση του Χριστού, ένα εξαίσιο και θαυματουργικό γεγονός, σηματοδότησε με πολύ αληθινό τρόπο την ορατή και αισθητή είσοδο της σωτηρίας στον κόσμο μας. Φωταγώγησε τους ουρανούς και τις μακρινές γωνίες της γης, συγκαλώντας αγγέλους και βοσκούς σε ευλαβή λατρεία, ειδοποιώντας τους από ανατολών Μάγους και προσκαλώντας εν αγάπη τους ανθρώπους, καλώντας τους από τα πέρατα του κόσμου ν' ανταποκριθούν στην πρόσκληση με αφοσίωση και πίστη. Ερχόμενος στον κόσμο ως βρέφος, ο Θεός μας προανήγγειλε μ' έναν πολύ άμεσο και στοργικό τρόπο, τις τεράστιες θυσίες τις οποίες θα έκανε για να χαρίσει τη σωτηρία ως θρίαμβο της αγάπης και ως παντοτινή κοινωνία μαζί Του. Αυτοί που είχαν την ευλογία να ζήσουν άμεσα το θαύμα της γεννήσεως του Χριστού, του Οποίου το όνομα είναι Εμμανουήλ (ο Θεός μαζί μας), ένιωσαν την ακατάσχετη επιθυμία ν' ανταποκριθούν στην αγάπη του Θεού με μια πίστη η οποία τους οδήγησε στον τόπο της γεννήσεώς Του, πίστη που τους πλημμύρισε με αισθήματα χαράς, και τους αξίωσε να επιστρέψουν στον τόπο τους δοξάζοντες και αινούντες τον Θεόν επί πάσιν οις ήκουσαν και είδον, σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά.

Όπως εκείνοι που βίωσαν το θαύμα της Γεννήσεως, έτσι κι εμείς είμεθα αποδέκτες της αγάπης του Θεού.

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...