Φόρος στους δεσποτάδες
Φόρος στους δεσποτάδες
.
Η μεσότητα ως μέγιστη αρετή στην εν Χριστώ πορεία, δεικνύει ότι ο άνθρωπος μέσα στην πλήρη ελευθερία που απολαμβάνει, μπορεί και πρέπει να απολαμβάνει τα δώρα της φύσης και του Θεού, με μέτρο και σωφροσύνη. "Ή μικρός μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου", λέει ο λαός, αλλά και η Εκκλησία ψάλλει "πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριο ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού."
Η κυπριακή πολιτεία μελετά και μηχανεύεται εδώ και χρόνια, εν κρυπτώ, τρόπους για να "πιάσει το πόδι της Εκκλησίας" να καταργήσει τα αφορολόγητα προνόμιά της. Ακόμη και οι αντιπρόσωποι του λαού, οι βουλευτές που εξήγγειλαν μεγαλόστομες προθέσεις, να φέρουν νόμους και να φορολογήσουν την εκκλησιαστική περιουσία, τελικά στις εκκλήσεις Υπουργών για υπομονή, σιωπούσαν και ανέμεναν. Γίνονται διαβουλεύσεις έλεγαν και ξαναέλεγαν με τον Αρχιεπίσκοπο και το θέμα θα διευθετηθεί. Το παρασκηνιακό παζάρι κρατούσε χρόνια και όποτε έκανε καμιά "απόπειρα" είτε ο Αρχιεπίσκοπος είτε κάποιος επίσκοπος για να προβάλει θέσεις δυσάρεστες για την κυβέρνηση, άρχιζε η δημοσιοποίηση πληροφοριών για τις επιχειρήσεις ή τις παρατυπίες της Εκκλησίας. Με τη μέθοδο του καρότου και μαστιγίου, η κυβέρνηση για πολλά τώρα χρόνια, έλεγχε την εκκλησιαστική ιεραρχία. Την ίδια ώρα βεβαίως απολάμβανε την θαλπωρή της στις εκλογικές αναμετρήσεις, είτε άμεσα, είτε έμμεσα με τη βούλα του "καλού ανθρώπου".
Σήμερα η εικόνα των "αδιάφθορων" εκκλησιαστικών ταγών έχει πληγεί, αν όχι ανεπανόρθωτα, έχει πληγεί σε μεγάλο βαθμό. Η έξωθεν καλή μαρτυρία έχει τρωθεί, ενώ και η παρέμβαση στα πολιτικά δρώμενα, είναι από αμελητέα μέχρι ανύπαρκτη. Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται, έλεγε ο σοφός Αίσωπος και τώρα που φαινομενικά η διοικούσα Εκκλησία "έπεσε κάτω" από το βάρος των "σκανδάλων" και όχι μόνο, η πολιτεία βρήκε την ευκαιρία να τελειώνει μια και έξω. Ήδη έγινε αποδεκτή σε μεγάλο βαθμό η πληρωμή φόρων για μεταβιβάσεις ακινήτων, ενώ η χαριστική βολή σίγουρα θα είναι η φορολόγηση των επισκόπων. Η πράξη αυτή καθ' εαυτή είναι συμβολική, αφού στην ουσία όλα τα περιουσιακά στοιχεία των επισκόπων ανήκουν στις μητροπόλεις. Από την άλλη, ο εκάστοτε επίσκοπος είναι και ο μόνος ουσιαστικά διαχειριστής των οικονομικών της μητρόπολης. Υπάρχουν οικονομικά συμβούλια και σύμβουλοι, αλλά αυτός τους διορίζει και αυτός τους παύει. Όταν δε παραιτηθούν διαφωνώντας, κανείς βεβαίως δεν θα ενοχληθεί και κανείς δεν θα μάθει οτιδήποτε.
Οι ξένοι, που συνήθως τους ονομάζουμε και κουτόφραγκους, ακολουθούν μια άλλη τακτική, θεωρώντας τις θρησκείες ως συνεργάτες τους και όχι βεβαίως ως αντιπάλους τους. Κύριο επιχείρημα η αρχή, ότι ακόμη και η χειρότερη θρησκεία είναι καλύτερη και από τον καλύτερο επιχειρηματία. Οι θρησκευτικοί ηγέτες, είτε το θέλουν, είτε όχι, όση υποκρισία και φαρισαϊσμό και αν διαθέτουν, κάτι ψίχουλα θα δώσουν για τους πεινασμένους. Τη λογική αυτή ακολούθησαν και οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, οι οποίοι ανέβαζαν και κατέβαζαν πατριάρχες αλλά ποτέ δεν ενόχλησαν τα προνόμια της Εκκλησίας. Εξάλλου, όλη η κοινωνική πρόνοια ήταν έργο της Εκκλησίας. Οι πονηροί Αμερικάνοι που στο όνομα της "free country" (ελεύθερης χώρας) και του American dream (αμερικανικού ονείρου) "πίνουν το αίμα" εκατομμυρίων "έγχρωμων" πολιτών τους, ήλθαν και έδωσαν υπερπρονόμια, όχι μόνο στις "εγκεκριμένες θρησκείες" -έχουν και τέτοιες- αλλά σ' όλες τις δοξασίες και σέκτας, προσφέροντας τους φορολογικές απαλλαγές. Οι εβραίοι χρυσώνουν κυριολεκτικά τα "κοράκια", τους φανατικούς Ορθόδοξους Εβραίους. Οι Ιταλοί και όλοι οι Ευρωπαίοι έδωσαν στον Πάπα το καθεστώς sui generis (κράτος εν κράτει), αφήνοντάς τον να ελέγχει τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία πορεύεται όχι μόνο με τους κανόνες της λογικής, αλλά και με την εμπειρία του θαύματος. Ο Αγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας αλλά και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας, ζωντανοί και τεθνεώτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσο προσφέρεις, τόσο ο Θεός στέλλει πίσω με μυστικό τρόπο. Τρανό παράδειγμα ο αντάρτης, ασκητής, Πατριάρχης Σερβίας Παύλος, ο οποίος έχει μόνο ένα αυτοκίνητο στο Πατριαρχείο, για έκτακτες ανάγκες και για τους ξένους. Κανένας κληρικός στην επικράτειά του δεν διαθέτει ιδιόκτητο όχημα. Όλα βεβαίως τα λεφτά που εξασφαλίζει, τα διαθέτει χωρίς δεύτερη σκέψη σε φιλανθρωπίες. Η υπέρλογη λογική της εκκλησιαστικής εμπειρίας δεικνύει ότι ο κόσμος αλλάζει όχι με επαναστάσεις των κοινωνικών μαζών, αλλά με την επανάσταση του προσώπου και της αγάπης που φθάνει μέχρι και τους εχθρούς.
Σχόλια