ΣΙΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ

ΣΙΓΑΝΑ

.

---

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος




"Το κύρος των Οικουμενικών Πατριαρχών εν τη ιστορία παραμένει υψηλόν, διότι υψηλοτάτη είναι και η περιωπή του Οικουμενικού Θρόνου, παρά την παρεξήγηση των Πατριαρχών και την παραχάραξη της ιστορίας των και της γνήσιας κληρονομιάς του Γένους».




Η κραυγή αγωνίας αλλά και σιγουριά της ελπίδας του προκαθημένου της πρωτόθρονης σταυρωμένης Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, αποτελεί πηγή ανησυχίας για όλους μας. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος διάλεξε τη λαμπρά μέρα των ονομαστηρίων του, για να αφήσει τα μύχια της ψυχή του να φανερωθούν και μαζί να φανερωθεί ο πόνος των Ελλήνων της Πόλης. Το μόνο που επιβεβαιώνεται στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η μικρότητα, των «εκ των έσω αντιπάλων» και το μεγαλείο του Πατριαρχείου. Εξάλλου κανένας δεν επιτίθεται σε θεσμούς και ανθρώπους ανάξιου σχολιασμού. Το θαύμα εξακολουθεί να λειτουργεί και η χάρης του Θεού εξακολουθεί να εκπέμπεται από την Πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίου. Σίγουρα δεν είναι πρωτοφανής η όλη ιστορία, στην ιστορία του οικουμενικού θρόνου. Το ύψος της προσωπικότητας του Οικουμενικού Πατριάρχη, το αναγνωρίζουν κυρίως οι ξένοι, αφού «κανένας προφήτης δεν είναι αγαπητός στη δική του πατρίδα». Το μόνο που μένει για τους υπόλοιπους, τους περιλειπόμενους είναι να προσευχόμαστε να ενδυναμώνει ο Θεός τους ανθρώπους που κρατούν στους ωμούς τους τη ζωντανή παράδοση της βυζαντινής μυσταγωγίας. Η ελπίδα της δύναμης της πίστης του Πατριάρχη, καταυγάζει όλους μας και αποτελεί φωτεινό φάρο για τους δικούς μας αγώνες.





Μιχάλης Παπαπέτρου Κυβερνητικός Εκπρόσωπος




«Η κυβέρνηση θα μελετήσει εξ υπ’ αρχής το ζήτημα της φορολόγησης του εισοδήματος του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών. Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου και οι Μητροπολίτες δεν καταβάλλουν φόρο εισοδήματος αφού με βάση γνωμάτευση του 1965 από τον τότε Γενικό Εισαγγελέα Κρίτωνα Τορναρίτη, κρίθηκε ότι οι Επίσκοποι δεν ασκούν επάγγελμα ή εργασία. Σε ό,τι αφορά τα εισοδήματα της Εκκλησίας από επιχειρηματικές δραστηριότητες, το θέμα της φορολόγησής τους, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων μεταξύ Εκκλησίας και Υπουργού Οικονομικών».





«Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται», αλλά η πολιτεία οφείλει με μεγάλη προσοχή να προχωρεί σε αλλαγές που πιθανό να πλήξουν θεσμούς, οι οποίοι προσέφεραν και προσφέρουν πολλά. Η εύκολη λύση είναι η φορολόγηση και αυτό δεικνύει η λογική. Ωστόσο, οι πολιτικοί πρέπει να σκέφτονται πολιτικά και όχι με βάση τα αιτήματα της λαϊκής βούλησης. Να σημειώσουμε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μόνοι που απολαμβάνουν αφορολόγητων προνομίων είναι οι ταγοί όλων των θρησκειών. Οι Αμερικανοί που ξέρουν κάτι παραπάνω, έδωσαν αυτά τα προνόμια για να καλύψουν το κενό που αφήνουν οι «ανύπαρκτες» κοινωνικές παροχές. Καλό είναι να εγκύψει η πολιτεία σε πιο σοβαρά θέματα, όπως το χάσμα στις απολαβές των «μικρών» παπάδων από τους «υψηλούς» δεσποτάδες, αφού και η ίδια συμμετέχει στη συνεισφορά για τους ιερείς. Πάντως είτε έτσι, είτε αλλιώς, με τον τρόπο αυτό η λεγόμενη «ποιμένουσα» εκκλησία, θα αποβάλλει ένα μέρος από τη σκιά στα οικονομικά της και επιτέλους κάποια νούμερα θα έλθουν στην επιφάνεια.