Οδυνηρή σιωπή στην Κωνσταντινούπολη

Οδυνηρή σιωπή στην Κωνσταντινούπολη

.

---

? Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος εξερχόμενος από τον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, μετά το πέρας της Πανορθόδοξης Συνόδου, για το πρόβλημα του Πατριάρχη Ειρηναίου, απέφυγε τις δηλώσεις στους "ενοχλητικούς" δημοσιογράφους και είπε απλά ότι ζούμε μια "οδυνηρή σιωπή". Ένας Πατριάρχης τιμωρείται ή καλύτερα αποκλείεται από τη μνημόνευση των άλλων ορθοδόξων Εκκλησιών και αυτό δεν είναι και το πιο ευχάριστο γεγονός. Μπορεί να φαίνεται στα μάτια των πολλών ότι με την απόφαση θα επέλθει η κάθαρση στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων και θα ανοίξει μια νέα πορεία για τη Σιωνίτιδα Εκκλησία, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι και ακριβώς. ? Η οδυνηρή σιωπή του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, φανέρωσε και την αποτυχία της Πανορθόδοξης Συνόδου, να κάνει τον Πατριάρχη Ειρηναίο να συναισθανθεί το λάθος στο οποίο υπέπεσε. Δεν κατάφεραν οι Ιεράρχες να πείσουν τον Πατριάρχη πρώην Ιεροσολύμων, να ακολουθήσει το Ορθόδοξο ήθος της ταπείνωσης και της αποδοχής της Θείας Χάρης. Από όλα όσα μεταδόθηκαν από το Φανάρι, η "δίκη" περιστράφηκε γύρω από έγγραφα και ανακοινώσεις πολιτικών προσώπων και κυβερνήσεων, ενώ δεν έλειψαν και οι βαριές και ανόητες αναφορές. ? Κατά τα άλλα η εξέλιξη της υπόθεσης φανέρωσε ακόμη ένα σημαντικότατο γεγονός. Ο μόνος χώρος όπου η δικαιοσύνη δεν είναι θεωρία αλλά πράξη, είναι ο χώρος της Εκκλησίας. Ο πανάγαθος Θεός με το δικό του τρόπο, οδηγεί τους ανθρώπους, από αγάπη πάντα, σε οδούς σωτηρίας. Η εκλογή του Πατριάρχη Ειρηναίου, όπως τουλάχιστον γράφτηκε στον τύπο, συνοδεύτηκε από φοβερές διαμάχες, από ανίερες συμμαχίες και από μεγάλο παρασκήνιο. Φαίνεται ότι "μωραίνει κύριος ους βούλεται απώλεσε" γιατί διαφορετικά δεν δικαιολογούνται τα φοβερά λάθη που υπέπεσε ο Ιεράρχης. Από την εμπιστοσύνη που επέδειξε σε νεαρούς και όχι και τόσο τίμιους ανθρώπους, μέχρι και τις προκλητικές και χωρίς νόημα δηλώσεις του. Η δόξα του χθες έγινε καταδίκη του σήμερα και οι δολοπλοκίες του παρελθόντος καθαίρονται σήμερα από το φως της δημοσιότητας. Τώρα αν έκαναν, οι Επίσκοποι που έλαβαν μέρος στην Πανορθόδοξο Σύνοδο, ο Θεός θα δείξει με το δικό του τρόπο, το λάθος και θα "τιμωρήσει" όλους όσους πήραν αυτή την απόφαση. Βεβαίως αν έγινε λάθος, ο Θεός δεν θα αφήσει αδικαίωτο και τον Πατριάρχη Ειρηναίο. Στόχος είναι η αγιότητα και όχι η επίγεια δόξα.
? Η όλη υπόθεση φανέρωσε και το μέγεθος των παθών αλλά και των αρετών που μπορούν να υπάρξουν στις ψυχές των Ιεραρχών. Ζώντας σε μια υπέρφυση κατάσταση, χωρίς οικογένεια και παιδιά, αλλά με μόνη δύναμη, τη Χάρη του Χριστού, εύκολα μπορούν να εκπέσουν και να αστοχήσουν. Εύκολα μπορούν να ξεχάσουν τον κύριο στόχο που είναι η αγάπη και η προσφορά και μέσα από την αλαζονεία που δημιουργεί η κοσμική δόξα και ο Επισκοπικός θρόνος, να στρέψουν την προσοχή τους, στην προσέλκυση των ανθρώπων μέσα από τα πλούτη και την κοσμική δύναμη. Αντί οι άνθρωποι να προστρέχουν στους Επισκόπους για να βρουν χαρά και αγάπη, στρέφονται προς αυτούς για να βρουν "μέσο" για την επίτευξη των καθημερινών τους αναγκών, οι οποίες δεν είναι και πάντα θεμιτές. Και οι Ιεράρχες, στην αδυναμία τους να καλύψουν το κενό της μοναξιάς, δίνουν τα πάντα στους γύρω τους, για ένα καλό λόγο, για ένα καλημέρα, για μια παρηγοριά. ? Τέλος η Πανορθόδοξος Σύνοδος, φανέρωσε και τον ορθό τρόπο λειτουργίας της Ορθοδοξίας, δηλαδή τη συνοδική λήψη αποφάσεων. Χωρίς το αλάθητο κανενός Επισκόπου, χωρίς την επέμβαση στα εσωτερικά μιας άλλης Εκκλησίας και χωρίς αστυνομικά ή άλλα μέτρα, οι Επίσκοποι έφεραν τη λύση σε ένα πρόβλημα, με "πνευματικό" τρόπο. Διέγραψαν από τα δίπτυχα το όνομα του Πατριάρχη Ειρηναίου, μια τιμωρία που δεν είναι στην πραγματικότητα τιμωρία, η οποία όμως στην πραγματικότητα αποτελεί ότι χειρότερο για ένα Επίσκοπο. Με τον τρόπο αυτό έδειξαν, με μεγάλη αγάπη, το δρόμο της σωτηρίας για τον Πατριάρχη Ειρηναίο.