Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το χιούμορ της χαράς και το γέλιο της θλίψης


Το χιούμορ της χαράς και το γέλιο της θλίψης

.





ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ κοινό χαρακτηριστικό όλων των αγίων ανθρώπων η αίσθηση του χιούμορ. Μέσα από το φωτεινό τους πρόσωπο, αναδύεται κατά κανόνα ένας λαγαρός λόγος, ο οποίος μεταδίδει χαρά και ανάπαυση στον ακροατή. Ο ευχάριστος, αληθινός και χωρίς υποκρισίες λόγος, είναι ίσως και ο καλύτερος τρόπος για να ξεχωρίσεις τον άγιο από τον αγύρτη ο οποίος πουλά δήθεν αγιότητα. Οι άγιοι άνθρωποι, οι αληθινοί θεολόγοι, εκπέμπουν αγιότητα ενώ εκπλήσσουν με την καθαρότητα του μυαλού και την τολμηρή προσέγγιση των προβλημάτων της ζωής.
ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΕΡΑ όχθη υπάρχει και το γέλιο της θλίψης, το γέλιο που εκφράζουν κατά κανόνα με άγαρμπο τρόπο διάφοροι κατεργάρηδες. Κοροϊδεύουν, κατακρίνουν και με εγωιστικό τρόπο περιπαίζουν διάφορους ανθρώπους, υποδεικνύοντας τάχα την υπεροχή τους. Το γέλιο της θλίψης φθάνει πολλές φορές σε ακραίες καταστάσεις όπως στις σαδιστικές συμπεριφορές, οι οποίες φανερώνουν μετά τον οίστρο της ακολασίας, την κόλαση του ανθρώπου. Κατά κανόνα το εγωιστικό γέλιο, κρύβει φόβο και ενοχές και καλύπτει την μιζέρια του ανθρώπου.
ΠΟΛΛΟΙ ΠΙΣΤΟΙ έπαθαν την "πλάκα" τους όταν άκουσαν παπάδες και δεσποτάδες, ξακουστούς για την αγιότητα του βίου τους, να κάνουν χιούμορ και να διδάσκουν με ανέκδοτα και πειράγματα. Ωστόσο, πάντα η μεσότης και το μέτρο κυριαρχούν, και ποτέ το χιούμορ δεν μεταπίπτει σε αισχρολογία ή βωμολοχία. Τα πάντα γίνονται για χάρη του υψηλού σκοπού, τα πάντα υπηρετούν την αγάπη, την προσφορά στήριξης στους "ασθενείς" ανθρώπους, που αναζητούν παρηγοριά και στήριξη. Το εν Χριστώ χιούμορ είναι σίγουρα και αυτό ένα κομμάτι του μυστηρίου, είναι ένα κομμάτι θαύματος, το οποίο σώζει με το δικό του τρόπο και φανερώνει τον παράδεισο επί της γης. Παρόλο που το χιούμορ δεν αποτελεί κανόνα στις διαπροσωπικές σχέσεις των πιστών, εντούτοις η αποδοχή του χιούμορ αποτελεί κανόνα και όσοι δεν μπορούν να ανεχθούν το καλώς νοούμενο χιούμορ, σίγουρα έχουν κάποιο πρόβλημα.

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, παιδεύοντας τη ζωή και το μυαλό τους δημιούργησαν την κωμωδία, την ύψιστη αυτή έκφραση ανθρώπινης διανόησης και διδασκαλίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα το δρώμενο από την αισχρολογία και την ρυπαρότητα. Εισήγαγαν την πολιτική σάτιρα, η οποία μάλιστα παρουσιαζόταν μπροστά στα "θύματά" της, χωρίς ωστόσο ποτέ, τουλάχιστον από ό,τι ξέρουμε, να ενοχλούσε κανένα. Το χιούμορ μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο καταλύτης στις σχέσεις των ανθρώπων, μπορεί να χαρακτηριστεί ως η ανθρώπινη βάση πάνω στην οποία μπορεί ο άνθρωπος να ξεκουραστεί, να ακουμπήσει και να αποβάλει την μιζέρια της καθημερινότητας. Εξάλλου, το χιούμορ απαιτεί άνοδο ψυχική, απαιτεί θέαση του κόσμου από ψηλά, όπου οι ατέλειες χάνονται και η αρμονία έρχεται να σκεπάσει την πλάνη της καθημερινότητας.

ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ συνηθίζουν να λένε ότι "μέρα που δεν γέλασα ήταν χαμένη μέρα" και δεν έχουν καθόλου άδικο. Οι γιατροί συμπληρώνουν ότι το χιούμορ και το γέλιο βοηθάνε πολύ στο να αντεπεξέλθει κάποιος από μια στρεσογόνο κατάσταση. Αποτελεί ισχυρό όπλο ενάντια στην κατάθλιψη και την απογοήτευση. Βοηθάει στη θεώρηση των πραγμάτων με θετικό τρόπο και στην αύξηση της καλής ενέργειας. Πολλές φορές παρουσιάζονται μικροπροβλήματα τα οποία ενώ δεν μπορούν από τη φύση τους να ρίξουν ψυχολογικά τον άνθρωπο, αλλά η επίμονη ενασχόληση με αυτά μπορεί να χαλάσει τη διάθεση. Όταν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα με χιούμορ, μπορούν εύκολα να ξεπεραστούν ενώ μπορούν να θεωρηθούν ότι τελικά δεν πρόκειται για προβλήματα αλλά για απλές φυσιολογικές καταστάσεις που και αντιμετωπίζονται και ξεπερνιούνται.
ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ προχωρούν και λένε ότι το χιούμορ λειτουργεί αναλγητικά και καταπραϋντικά απέναντι σε μια κατάσταση. Οι έρευνες έδειξαν πως όταν κανείς σκέφτεται ένα αστείο σχετικό με μια στρεσογόνο κατάσταση, αναγκαστικά αποστασιοποιείται πνευματικά από το ερέθισμα έστω και αν αυτό γίνεται στιγμιαία. Η προσωρινή αυτή αποστασιοποίηση ανανεώνει την οπτική γωνία, προσφέρει τη δυνατότητα εκτόνωσης της συσσωρευμένης έντασης και δυναμώνει την αντοχή στο στρες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...