Η μόνη παρηγοριά στα αδιέξοδα του βίου
Η μόνη παρηγοριά στα αδιέξοδα του βίου
.
? Εκεί που οι πατέρες και πνευματικοί σηκώνουν τα χέρια, εκεί που αδυνατούν να βοηθήσουν τον άνθρωπο, εκεί που ο μεγαλύτερος πόνος σ’ αυτή τη γη επισκέπτεται τον άνθρωπο, εκεί που δεν υπάρχει λογική, μόνο η Παναγία μπορεί να προσφέρει την παρηγοριά. Ο άνθρωπος, λένε, μπορεί να αντέξει πολλά βάσανα, αλλά αυτό που δεν αντέχει με τίποτα, είναι ο χαμός ενός παιδιού. Στην Ελλάδα υπάρχει η συνήθεια, όταν κάποιος πεθάνει σχετικά νέος, να ρωτούν οι άλλοι. Έχασε κανένα παιδί; Όταν λαμβάνουν αρνητική απάντηση, τότε λένε ότι φεύγει ευτυχισμένος. Τα βάσανα της ζωής κατανοούνται μόνο με την πάροδο του χρόνου και ποτέ με τη λογική. Η Παναγία παρεμβαίνει με το δικό της τρόπο και ο Θεός ποτέ δεν αφήνει το πλάσμα του να βασανίζεται πέραν των δυνάμεών του. Όλα αυτά βεβαίως μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο στη διαδρομή του χρόνου και όχι στη στιγμιαία εξέλιξή τους.
? Στην εκκλησιαστική γραμματεία διαβάζουμε την ιστορία μιας χήρας, με δύο παιδιά. Έχασε τον άντρα της στα νιάτα της και από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε τη ζωή της στην Εκκλησία και τη φροντίδα των δύο παιδιών της. Ολημερίς δούλευε και το βράδυ προσευχόταν για τα παιδιά της. Όταν τα παιδιά της ενηλικιώθηκαν και έγιναν δύο ξακουστοί λεβέντες και η βασανισμένη μάνα καμάρωνε και χαιρόταν, συνέβη το αναπάντεχο. Μια μέρα αρρώστησαν τα παιδιά της και σε λίγες μέρες πέθαναν και τα δύο. Απαρηγόρητη τα έβαλε με το Χριστό και την Παναγία, εγκατέλειψε την Εκκλησία και έκλαιε και καταριόταν τα χρόνια που θυσίασε βοηθώντας τους ανθρώπους. Μια νύκτα όμως εμφανίστηκε η Παναγία στο όραμά της και της αποκάλυψε το λόγο που πέθαναν τα παιδιά της. Ήταν ερωτευμένα, της είπε, με την ίδια κοπελιά και σκόπευε ο ένας να σκοτώσει τον άλλο. Τώρα, της είπε, είναι και τα δύο παιδιά σου χαρούμενα στον παράδεισο. Θα ήταν καλύτερα το ένα σου παιδί να ήταν στη φυλακή και το άλλο στον τάφο; Η χαροκαμένη μάνα βρήκε παρηγοριά, επέστρεψε χαρούμενη κοντά στην Εκκλησία και δοξολογούσε διπλά την Παναγία και το Χριστό, που πήραν τα παιδιά της, στον παράδεισο. Τώρα ήλπιζε και αγωνιζόταν να συναντήσει τα παιδιά της στον παράδεισο.
? Όλοι οι χριστιανοί και όχι μόνο, έχουν ο καθένας και από μια ιστορία να διηγηθούν από τη βοήθεια που πήραν από την Μητέρα του κόσμου. Δεν είναι λίγοι οι πολεμιστές του 1974, οι οποίοι λένε ότι γλίτωσαν λόγω της βοήθειας από την Παναγία. Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι η Παναγία, έχει τόσα πολλά επίθετα και τόσους θρύλους που συνοδεύουν τους ναούς της. Ίσως δεν υπάρχει πόλη στον χριστιανικό κόσμο που να μην έχει εκκλησία αφιερωμένη στην Μητέρα του Θεού. Ακόμη και μουσουλμάνοι τρέχουν στην Παναγία για να βρουν παρηγοριά. Τα θαύματα που επιτέλεσε η Παναγία σε πιστούς μουσουλμάνους, δεν είναι άγνωστα. ? Τις μέρες αυτές εορτάζουμε την κοίμηση και τη Μετάσταση της Θεοτόκου και οι προσευχές εντείνονται. Με τις ακολουθίες της Παράκλησης, δεόμαστε για να μεσιτεύσει η Παναγία και να δώσει παρηγοριά στα βάσανα της ζώης. Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία πέθανε από φυσικό θάνατο, δηλαδή η ψυχή της χωρίστηκε από το σώμα της. Η ταφή του σώματός της έγινε για να αποβάλει εκεί «το θνητόν» και να ενδυθή «το άφθαρτον», το πνευματικόν και φωτεινόν σώμα «της αφθαρσίας» όπως σημειώνει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Συμπληρώνει, επίσης, ότι ακόμη και ο φυσικός της θάνατος ήταν για μας, αφού επιβεβαιώνεται ότι ο θάνατος πλέον δεν έχει επάνω εις την Παναγίαν καμμίαν εξουσίαν.
? Το μυστήριο της Παναγίας, όσο και να το προσεγγίσει ο άνθρωπος με τη λογική, πάντα θα οδηγείται σε αδιέξοδο. Μόνο με την εμπειρία, μπορεί κανείς να καταλάβει το μέγεθος της αγάπης και της παρηγοριάς που προσφέρει. Οι Πατέρες της Εκκλησίας και μεταξύ αυτών ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, θεολόγησαν για τη μητέρα του Θεού και μητέρα όλων των ανθρώπων. Γράφει, μεταξύ άλλων, ότι «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ το όνομα άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν». Κέντρο της θεολογικής του προσέγγισης δεν είναι το πρόσωπο της Παναγίας, αλλά ο ίδιος ο Χριστός και μέσω του Χριστού, αναδεικνύεται και η Θεοτόκος όχι γιατί ήταν Αγία, αλλά γιατί ο Θεός έγινε άνθρωπος, μέσα από την ίδια της, τη σάρκα. ? Η Παναγία θεωρείται και ως το τέλος της Παλαιάς Διαθήκης, της προετοιμασίας του ανθρώπου, και η αρχή της Καινής Διαθήκης, με τη σάρκωση του Θεού. Έτσι, ο Άγιος Ιωάννης ονομάζει την Παναγία «θυγατέρα του Αδάμ», ενώ τον Δαβίδ, από τη γενιά του οποίου προήλθε η Παναγία, «προπάτορα και θεοπάτορα». Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναφέρεται, ακόμη, στη θέση της Παναγίας στην ουράνιον Εκκλησία και τη μεσιτεία της για την επίγειο Εκκλησία. Σημειώνει ότι η Παναγία έγινε ευλογία για όλο τον κόσμο, αγιασμός για το σύμπαν, άνεση για τους κουρασμένους, παρηγοριά για τους πενθούντες, θεραπεία για τους αρρώστους, λιμάνι για τους θαλασσοδαρμένους, συγχώρηση για τους αμαρτωλούς, παρηγοριά για τους λυπημένους, πρόθυμη βοήθεια για όλους που την επικαλούνται, αρχή και μέση και τέλος όλων των αγαθών που ξεπερνούν τον νου μας. Είναι τελικά το μυστήριο των μυστηρίων, όπως ο ίδιος ο Χριστός.
? Στην εκκλησιαστική γραμματεία διαβάζουμε την ιστορία μιας χήρας, με δύο παιδιά. Έχασε τον άντρα της στα νιάτα της και από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε τη ζωή της στην Εκκλησία και τη φροντίδα των δύο παιδιών της. Ολημερίς δούλευε και το βράδυ προσευχόταν για τα παιδιά της. Όταν τα παιδιά της ενηλικιώθηκαν και έγιναν δύο ξακουστοί λεβέντες και η βασανισμένη μάνα καμάρωνε και χαιρόταν, συνέβη το αναπάντεχο. Μια μέρα αρρώστησαν τα παιδιά της και σε λίγες μέρες πέθαναν και τα δύο. Απαρηγόρητη τα έβαλε με το Χριστό και την Παναγία, εγκατέλειψε την Εκκλησία και έκλαιε και καταριόταν τα χρόνια που θυσίασε βοηθώντας τους ανθρώπους. Μια νύκτα όμως εμφανίστηκε η Παναγία στο όραμά της και της αποκάλυψε το λόγο που πέθαναν τα παιδιά της. Ήταν ερωτευμένα, της είπε, με την ίδια κοπελιά και σκόπευε ο ένας να σκοτώσει τον άλλο. Τώρα, της είπε, είναι και τα δύο παιδιά σου χαρούμενα στον παράδεισο. Θα ήταν καλύτερα το ένα σου παιδί να ήταν στη φυλακή και το άλλο στον τάφο; Η χαροκαμένη μάνα βρήκε παρηγοριά, επέστρεψε χαρούμενη κοντά στην Εκκλησία και δοξολογούσε διπλά την Παναγία και το Χριστό, που πήραν τα παιδιά της, στον παράδεισο. Τώρα ήλπιζε και αγωνιζόταν να συναντήσει τα παιδιά της στον παράδεισο.
? Όλοι οι χριστιανοί και όχι μόνο, έχουν ο καθένας και από μια ιστορία να διηγηθούν από τη βοήθεια που πήραν από την Μητέρα του κόσμου. Δεν είναι λίγοι οι πολεμιστές του 1974, οι οποίοι λένε ότι γλίτωσαν λόγω της βοήθειας από την Παναγία. Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι η Παναγία, έχει τόσα πολλά επίθετα και τόσους θρύλους που συνοδεύουν τους ναούς της. Ίσως δεν υπάρχει πόλη στον χριστιανικό κόσμο που να μην έχει εκκλησία αφιερωμένη στην Μητέρα του Θεού. Ακόμη και μουσουλμάνοι τρέχουν στην Παναγία για να βρουν παρηγοριά. Τα θαύματα που επιτέλεσε η Παναγία σε πιστούς μουσουλμάνους, δεν είναι άγνωστα. ? Τις μέρες αυτές εορτάζουμε την κοίμηση και τη Μετάσταση της Θεοτόκου και οι προσευχές εντείνονται. Με τις ακολουθίες της Παράκλησης, δεόμαστε για να μεσιτεύσει η Παναγία και να δώσει παρηγοριά στα βάσανα της ζώης. Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία πέθανε από φυσικό θάνατο, δηλαδή η ψυχή της χωρίστηκε από το σώμα της. Η ταφή του σώματός της έγινε για να αποβάλει εκεί «το θνητόν» και να ενδυθή «το άφθαρτον», το πνευματικόν και φωτεινόν σώμα «της αφθαρσίας» όπως σημειώνει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Συμπληρώνει, επίσης, ότι ακόμη και ο φυσικός της θάνατος ήταν για μας, αφού επιβεβαιώνεται ότι ο θάνατος πλέον δεν έχει επάνω εις την Παναγίαν καμμίαν εξουσίαν.
? Το μυστήριο της Παναγίας, όσο και να το προσεγγίσει ο άνθρωπος με τη λογική, πάντα θα οδηγείται σε αδιέξοδο. Μόνο με την εμπειρία, μπορεί κανείς να καταλάβει το μέγεθος της αγάπης και της παρηγοριάς που προσφέρει. Οι Πατέρες της Εκκλησίας και μεταξύ αυτών ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, θεολόγησαν για τη μητέρα του Θεού και μητέρα όλων των ανθρώπων. Γράφει, μεταξύ άλλων, ότι «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ το όνομα άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν». Κέντρο της θεολογικής του προσέγγισης δεν είναι το πρόσωπο της Παναγίας, αλλά ο ίδιος ο Χριστός και μέσω του Χριστού, αναδεικνύεται και η Θεοτόκος όχι γιατί ήταν Αγία, αλλά γιατί ο Θεός έγινε άνθρωπος, μέσα από την ίδια της, τη σάρκα. ? Η Παναγία θεωρείται και ως το τέλος της Παλαιάς Διαθήκης, της προετοιμασίας του ανθρώπου, και η αρχή της Καινής Διαθήκης, με τη σάρκωση του Θεού. Έτσι, ο Άγιος Ιωάννης ονομάζει την Παναγία «θυγατέρα του Αδάμ», ενώ τον Δαβίδ, από τη γενιά του οποίου προήλθε η Παναγία, «προπάτορα και θεοπάτορα». Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναφέρεται, ακόμη, στη θέση της Παναγίας στην ουράνιον Εκκλησία και τη μεσιτεία της για την επίγειο Εκκλησία. Σημειώνει ότι η Παναγία έγινε ευλογία για όλο τον κόσμο, αγιασμός για το σύμπαν, άνεση για τους κουρασμένους, παρηγοριά για τους πενθούντες, θεραπεία για τους αρρώστους, λιμάνι για τους θαλασσοδαρμένους, συγχώρηση για τους αμαρτωλούς, παρηγοριά για τους λυπημένους, πρόθυμη βοήθεια για όλους που την επικαλούνται, αρχή και μέση και τέλος όλων των αγαθών που ξεπερνούν τον νου μας. Είναι τελικά το μυστήριο των μυστηρίων, όπως ο ίδιος ο Χριστός.
Σχόλια