Η τιμωρία των αποστατών της θρησκείας
Η τιμωρία των αποστατών της θρησκείας
.
* Όλοι οι πόλεμοι και όλες οι καταστροφές έγιναν στο όνομα του Θεού και των θρησκειών, λένε οι ιστορικοί και δεν έχουν άδικο. Ο μόνος τρόπος να πείσεις ένα άνθρωπο να πάει να σκοτωθεί, είναι να του διαστρέψεις το μυαλό, να τον πείσεις, ότι οι φόνοι είναι και θεμιτοί και θεάρεστοι. Όλες οι στρατιωτικές εκπαιδεύσεις στοχεύουν σε ένα και μόνο στόχο, ο άνθρωπος να παύσει να είναι πρόσωπο και να καταστεί εξάρτημα μιας μηχανής. Από εκεί και πέρα, αναρτώντας ένα λάβαρο και θέτοντας έναν υπερφυσικό στόχο, όλα δικαιολογούνται, όλα καθίστανται ιερά. Είναι όπως το ανέκδοτο που θέλει τον οκνηρό μοναχό να ευλογεί ένα κοτόπουλο και να λέει ότι είναι ψάρι ή απλά μια πατάτα.
* Τα ίδια ισχύουν και σε ατομικό επίπεδο, με φανατικούς θρησκευτικούς ταγούς, να φανατίζουν ανθρώπους, να τους γεμίζουν με ενοχές, να τους φορτώνουν με ευθύνες και να τους κατευθύνουν και στην παραμικρή κίνηση της ζωής τους. Στόχος η δημιουργία άβουλων όντων ικανών να εκτελούν με στρατιωτική πειθαρχία κάθε εντολή και επιθυμία του πεφωτισμένου ταγού. Δεν είναι τυχαία η καταγγελία του Χριστού προς τους Φαρισαίους, οι οποίοι κατάντησαν τυφλοί οδηγοί, οι οποίοι παραλάμβαναν τους μικρούς και τους έκαναν χειρότερους από αυτούς. "Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι περιάγετε την θάλασσαν και την ξηράν ποιήσαι ένα προσήλυτον, και όταν γένηται, ποιείτε αυτόν υιόν γεέννης διπλότερον υμών".
* Όσοι εργάστηκαν σε εκκλησιαστικούς οργανισμούς, όσοι έτυχαν να αντιμετωπίσουν τους ταγούς της Εκκλησίας όχι ως πατέρες, αλλά ως εργοδότες, έχουν να λένε για τη σκληρότητα των ανθρώπων αυτών. Με το περίβλημα του προβάτου ήταν λύκοι άγριοι οι οποίοι "έτρωγαν" κάθε ελπίδα και χαρά και κάθε δημιουργική έφεση. Όλα πρέπει να ακολουθούν τους "στρατιωτικούς" κανόνες του καθωσπρεπισμού και τις υποκριτικές μεγαλοστομίες, περί καθαρών και αμόλυντων ανθρώπων. Οι τάφοι να είναι όμορφοι εξωτερικά αλλά εσωτερικά να μυρίζουν θάνατο.
* Κάποτε ένας καθηγητής πανεπιστημίου έλεγε με χιούμορ, ότι η μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα, η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, αποτελεί αντιγραφή των λόγων των Ορθόδοξων πατέρων των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Κανένας δεν είναι άγιος πριν να πάει στην άλλη ζωή, κανένας δεν είναι σωστός αν δεν επιβεβαιωθεί, κανένας δεν πάει στον παράδεισο αν δεν ταπεινωθεί. Ο ληστής μπήκε πρώτος στον παράδεισο ενώ ο μαθητής, ο Ιούδας χάθηκε μέσα στον εγωισμό του. Οι παγίδες του πειρασμού έρχονται και από δεξιά και αριστερά υποδεικνύουν οι πατέρες της Εκκλησίας, σημειώνοντας ότι ο πιο εύκολος δρόμος για τη θέωση είναι η ταπείνωση.
* Η νοοτροπία των δήθεν "καθαρών" επικρατεί και στην Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η είδηση λέει ότι οι "μη παραδοσιακές" θρησκείες στιγματίζονται όλο και περισσότερο και καταστέλλονται σε πολλές χώρες του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι (IHF) για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι περιορισμοί αυτοί συχνά δικαιολογούνται με τρόπο που χαρακτηρίζεται από εθνικιστική και αδιάλλακτη ρητορεία, τονίζει ο διευθυντής της IHF Λαρον Ρόντς. Στην έκθεση κατηγορούνται οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και του Βελγίου ότι εφαρμόζουν άδικα περιοριστικά μέτρα. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ομάδες που θεωρούνται "επιβλαβείς αιρέσεις" βρίσκονται υπό επιτήρηση και έλεγχο. Εντούτοις, δράση αναλήφθηκε κυρίως εναντίον ειρηνικών και νομοταγών ομάδων. Στην Ελλάδα, αναφέρεται στην έκθεση, γίνονται διακρίσεις σε βάρος ανθρώπων που δεν ανήκουν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Μέλη άλλων θρησκευμάτων υφίστανται διακρίσεις στο σχολείο και την εργασία.
* Στην Κύπρο της ευημερίας, τα δεδομένα δεν είναι καλύτερα. Στα σχολεία όσα παιδιά δεν ανήκουν στην Ορθόδοξη θρησκεία - τι φταινε άραγε αυτά, αν οι γονείς τους γεννήθηκαν σε άλλες χώρες ή άλλαξαν θρησκεία - δεν τυγχάνουν και της καλύτερης συμπεριφοράς ή το λιγότερο απομονώνονται από τα άλλα παιδιά. Οι γονείς των "καλών" παιδιών θεωρούν τα άλλα παιδιά "κακά", ενώ ένας υπολανθάνων ρατσισμός γεννιέται στις ψυχές των νέων. Όσο οι νέοι άνθρωποι μεγαλώνουν, γίνονται μάρτυρες της σχιζοφρενικής μανιχαϊστικής, διάστασης των καλών και των κακών χριστιανών, των καλών και των κακών ανθρώπων και διαπιστώνουν ότι οι καλοί ταυτίζονται με τους πλούσιους, ότι οι κακοί είναι συνώνυμοι με τους φτωχούς, ότι οι άξιοι είναι οι υποκριτές και ότι οι άθλιοι είναι οι ειλικρινείς.
* Βεβαίως, δεν είναι όλα μαύρα και μέσα από τη μικρότητα της καθημερινότητας αναδεικνύονται φωτεινά παραδείγματα ανθρώπων, οι οποίοι με τόλμη και παρρησία μαρτυρούν για την αγάπη του Χριστού και των ανθρώπων. Υπάρχουν άνθρωποι που ανοίγουν δρόμους, που κάνουν τομές και δίνουν ελπίδα στους πολλούς και αδύναμους, οι οποίοι δεν μπορούν, υπό το βάρος του φόβου και των βασάνων του βίου, να κάνουν τη μικρή επανάστασή τους. Δεν είναι, εξάλλου, τυχαίο το γεγονός, ότι ενώ απαξιώνεται η λεγόμενη διοικούσα Εκκλησία, φανερώνονται Επίσκοποι με τολμηρό, σύγχρονο λόγο και έργο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι οι Εκκλησίες γεμίζουν κάθε Κυριακή, ενώ τα σκάνδαλα κατακλύζουν τον εκκλησιαστικό χώρο. Οι πιστοί έμαθαν να αναζητούν και να βρίσκουν την αλήθεια εκεί που υπάρχει πραγματικά, δηλαδή στους ταπεινούς παπάδες, τους άσημους μοναχούς και τους αλλόκοτους Δεσποτάδες.
Σχόλια