Πόλεμος, φτώχεια και Ορθοδοξία
ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Πόλεμος, φτώχεια και Ορθοδοξία
.
Οι Ορθόδοξοι βουλευτές, οι βουλευτές από Ορθόδοξες χώρες, ορθώνουν τη φωνή τους και παρεμβαίνουν στα δύσκολα προβλήματα της ανθρωπότητας. Ανάμεσά τους και ο Σοφοκλής Φυττής, εκπροσωπώντας το κυπριακό κοινοβούλιο. Στην τελευταία σύνοδο της διακοινοβουλευτικής συνέλευσης της Ορθοδοξίας, η οποία έγινε στο Βίλνιους της Λιθουανίας, ο κ. Φυττής, αναφέρθηκε και στο δράμα του Ορθόδοξου κυπριακού λαού, ο οποίος συνεχίζει να ανεβαίνει το δικό του Γολγοθά.
Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ τόνισε ότι, παρόλα τα δεινά, ο κυπριακός λαός απέδειξε με τα πρόσφατα γεγονότα της μερικής άρσης των περιορισμών διακίνησης ότι δεν τρέφει μίσος ή μισαλλοδοξία για τους συμπατριώτες του. Με το θερμό συναπάντημα των δύο κοινοτήτων προσπαθούμε να επουλώσουμε τις πληγές του παρελθόντος και να αναιρέσουμε τα δεδομένα της κατοχής και της διαίρεσης.
Οι Ορθόδοξοι βουλευτές συζήτησαν και τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου. Σε συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης και του κόσμου μετά το Ιράκ, ο Σοφοκλής Φυττής ανέφερε ότι το ζήτημα του Ιράκ προκαλεί ανησυχία. Χρειάστηκε, είπε, να μεσολαβήσουν δύο πόλεμοι και δώδεκα χρόνια για να κατανοήσουμε το απλό, το προφανές και, ως ένα βαθμό, το προβλεπτό που ορθωνόταν μπροστά μας από την αρχή. Το ότι, με τη διασάλευση της διεθνούς ισορροπίας της ισχύος στις αρχές της δεκαετίας του '90, με μια μόνο πλέον υπερδύναμη ελεύθερη να διαφεντεύει τον κόσμο, χρειαζόταν τεράστια ικανότητα αυτοσυγκράτησης εκ μέρους της δύναμης αυτής για ένα διεθνές προφίλ υπευθυνότητας, που να προκαλεί το σεβασμό κι όχι τον φόβο ανά την υδρόγειο.
Ο κ. Φυττής σημείωσε ότι, αν οι ΗΠΑ αποξενώνουν τους ίδιους τους παραδοσιακούς συμμάχους τους με την συμπεριφορά και νοοτροπία τους ή, χειρότερα ακόμη, με το δόγμα και τη στρατηγική τους ενώπιον των κινδύνων, τόσο των πραγματικών όσο και των υποτιθέμενων, τελικά καθιστούν τον πόλεμο ευκολότερο για την τρομοκρατία, εξωθώντας τον εξτρεμισμό εκεί όπου ο κόσμος δεν θέλει να φτάσει: στην παγκοσμιοποιημένη παραφροσύνη.
Όλοι γνωρίζουμε, είπε, ποια είναι τα επιχειρήματα υπέρ των συμμαχιών, που έχουν κοινούς στόχους και αγώνες, βασισμένους σε κοινές αξίες και πεποιθήσεις. Ξέρουμε, επίσης, ποια είναι και τα επιχειρήματα εναντίον συμμαχιών, που αποτελούνται από αρχηγούς και τυφλούς οπαδούς, χωρίς εποικοδομητική κριτική και δίχως αμοιβαίο σεβασμό. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, δεν έχει σημασία ποιος θα αναλάβει τι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όσο δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για ενιαία θέση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Επιπλέον, αν δεν υπάρχει ούτε η βούληση να στηριχθεί αυτή η ενδεχόμενη κοινή θέση με την αναγκαία κοινή αμυντική πολιτική και πρόνοιές της, πάλι θα συζητάμε ακαδημαϊκά, χωρίς δυνατότητα εφαρμογής των θέσεών μας και, έτι χειρότερα, χωρίς αξιοπιστία.
Πρόκειται για τεράστια ευθύνη για την Ευρώπη, από την οποία δεν έχει την πολυτέλεια να αποδράσει χωρίς σοβαρές επιπτώσεις, τόσο για την ίδια όσο και για τον κόσμο.
Η επεξηγηματική δήλωση του εισηγητή κ. Morillon αναφέρεται κατά δεικτικό τρόπο στις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών, παρέχοντας το τεκμήριο σχετικών δημοσκοπήσεων. 71% των ευρωπαίων πολιτών τάσσονται υπέρ μιας κοινής αμυντικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, ενώ μόνο 16% τάσσονται εναντίον. Προσθέτω σ' αυτά ένα μήνυμα από μια υπό ένταξη χώρα: Στην Κύπρο, με ισχυρότερη ακόμα φωνή, 84% των πολιτών δηλώνουν υπέρ μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και 92% υπέρ μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.
Οι κύπριοι πολίτες, τόνισε ο κ. Φυττής, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, απέδειξαν ότι μπορούν να συμβιώσουν και να εργαστούν μαζί, καθώς και να έχουν οικονομικές συναλλαγές μεταξύ τους. Θέλουν δε να αισθάνονται ασφαλείς στο νησί τους εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυπριακή κυβέρνηση πάντοτε εργαζόταν και συνεχίζει να εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση με καλή θέληση και καλή πίστη. Έχει, επίσης, προχωρήσει στην ανακοίνωση πακέτου μέτρων στήριξης των Τουρκοκυπρίων, περιλαμβανομένης της ελεύθερης διακίνησης προσώπων και εμπορευμάτων.
Οι Τούρκοι συνάδελφοι ανέφεραν εδώ επανειλημμένα ότι η Τουρκία υποστηρίζει την ειρήνη στον κόσμο και επιθυμεί την προσέγγιση της συμπερίληψης όλων των ευρωπαϊκών χωρών στην ΚΕΠΠΑ. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο! Εκείνο που απομένει, είναι να υπάρξει η αναγκαία πολιτική βούληση εκ μέρους της Τουρκίας, της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο και να συνεργαστεί για συνολική, δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του ΟΗΕ και που να συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Η Τουρκία, τόνισε τέλος, που θέλει να γίνει μέλος της Ενωμένης Ευρώπης, δεν μπορεί να διατηρεί κατοχικά στρατεύματα σε μέρος μιας άλλης ευρωπαϊκής χώρας, ούτε και να εμποδίζει τις δύο κοινότητες της Κύπρου να ζήσουν μαζί ειρηνικά και ασφαλισμένα με κατοχυρωμένα όλα τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.
Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ τόνισε ότι, παρόλα τα δεινά, ο κυπριακός λαός απέδειξε με τα πρόσφατα γεγονότα της μερικής άρσης των περιορισμών διακίνησης ότι δεν τρέφει μίσος ή μισαλλοδοξία για τους συμπατριώτες του. Με το θερμό συναπάντημα των δύο κοινοτήτων προσπαθούμε να επουλώσουμε τις πληγές του παρελθόντος και να αναιρέσουμε τα δεδομένα της κατοχής και της διαίρεσης.
Οι Ορθόδοξοι βουλευτές συζήτησαν και τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου. Σε συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης και του κόσμου μετά το Ιράκ, ο Σοφοκλής Φυττής ανέφερε ότι το ζήτημα του Ιράκ προκαλεί ανησυχία. Χρειάστηκε, είπε, να μεσολαβήσουν δύο πόλεμοι και δώδεκα χρόνια για να κατανοήσουμε το απλό, το προφανές και, ως ένα βαθμό, το προβλεπτό που ορθωνόταν μπροστά μας από την αρχή. Το ότι, με τη διασάλευση της διεθνούς ισορροπίας της ισχύος στις αρχές της δεκαετίας του '90, με μια μόνο πλέον υπερδύναμη ελεύθερη να διαφεντεύει τον κόσμο, χρειαζόταν τεράστια ικανότητα αυτοσυγκράτησης εκ μέρους της δύναμης αυτής για ένα διεθνές προφίλ υπευθυνότητας, που να προκαλεί το σεβασμό κι όχι τον φόβο ανά την υδρόγειο.
Ο κ. Φυττής σημείωσε ότι, αν οι ΗΠΑ αποξενώνουν τους ίδιους τους παραδοσιακούς συμμάχους τους με την συμπεριφορά και νοοτροπία τους ή, χειρότερα ακόμη, με το δόγμα και τη στρατηγική τους ενώπιον των κινδύνων, τόσο των πραγματικών όσο και των υποτιθέμενων, τελικά καθιστούν τον πόλεμο ευκολότερο για την τρομοκρατία, εξωθώντας τον εξτρεμισμό εκεί όπου ο κόσμος δεν θέλει να φτάσει: στην παγκοσμιοποιημένη παραφροσύνη.
Όλοι γνωρίζουμε, είπε, ποια είναι τα επιχειρήματα υπέρ των συμμαχιών, που έχουν κοινούς στόχους και αγώνες, βασισμένους σε κοινές αξίες και πεποιθήσεις. Ξέρουμε, επίσης, ποια είναι και τα επιχειρήματα εναντίον συμμαχιών, που αποτελούνται από αρχηγούς και τυφλούς οπαδούς, χωρίς εποικοδομητική κριτική και δίχως αμοιβαίο σεβασμό. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, δεν έχει σημασία ποιος θα αναλάβει τι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όσο δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για ενιαία θέση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Επιπλέον, αν δεν υπάρχει ούτε η βούληση να στηριχθεί αυτή η ενδεχόμενη κοινή θέση με την αναγκαία κοινή αμυντική πολιτική και πρόνοιές της, πάλι θα συζητάμε ακαδημαϊκά, χωρίς δυνατότητα εφαρμογής των θέσεών μας και, έτι χειρότερα, χωρίς αξιοπιστία.
Πρόκειται για τεράστια ευθύνη για την Ευρώπη, από την οποία δεν έχει την πολυτέλεια να αποδράσει χωρίς σοβαρές επιπτώσεις, τόσο για την ίδια όσο και για τον κόσμο.
Η επεξηγηματική δήλωση του εισηγητή κ. Morillon αναφέρεται κατά δεικτικό τρόπο στις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών, παρέχοντας το τεκμήριο σχετικών δημοσκοπήσεων. 71% των ευρωπαίων πολιτών τάσσονται υπέρ μιας κοινής αμυντικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, ενώ μόνο 16% τάσσονται εναντίον. Προσθέτω σ' αυτά ένα μήνυμα από μια υπό ένταξη χώρα: Στην Κύπρο, με ισχυρότερη ακόμα φωνή, 84% των πολιτών δηλώνουν υπέρ μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και 92% υπέρ μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.
Οι κύπριοι πολίτες, τόνισε ο κ. Φυττής, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, απέδειξαν ότι μπορούν να συμβιώσουν και να εργαστούν μαζί, καθώς και να έχουν οικονομικές συναλλαγές μεταξύ τους. Θέλουν δε να αισθάνονται ασφαλείς στο νησί τους εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυπριακή κυβέρνηση πάντοτε εργαζόταν και συνεχίζει να εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση με καλή θέληση και καλή πίστη. Έχει, επίσης, προχωρήσει στην ανακοίνωση πακέτου μέτρων στήριξης των Τουρκοκυπρίων, περιλαμβανομένης της ελεύθερης διακίνησης προσώπων και εμπορευμάτων.
Οι Τούρκοι συνάδελφοι ανέφεραν εδώ επανειλημμένα ότι η Τουρκία υποστηρίζει την ειρήνη στον κόσμο και επιθυμεί την προσέγγιση της συμπερίληψης όλων των ευρωπαϊκών χωρών στην ΚΕΠΠΑ. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο! Εκείνο που απομένει, είναι να υπάρξει η αναγκαία πολιτική βούληση εκ μέρους της Τουρκίας, της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο και να συνεργαστεί για συνολική, δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του ΟΗΕ και που να συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Η Τουρκία, τόνισε τέλος, που θέλει να γίνει μέλος της Ενωμένης Ευρώπης, δεν μπορεί να διατηρεί κατοχικά στρατεύματα σε μέρος μιας άλλης ευρωπαϊκής χώρας, ούτε και να εμποδίζει τις δύο κοινότητες της Κύπρου να ζήσουν μαζί ειρηνικά και ασφαλισμένα με κατοχυρωμένα όλα τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.
Σχόλια